Ο Γιάννης Μπέζος, ένας από τους πιο σταθερούς και σεβαστούς ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης και του θεάτρου, μίλησε στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ανοίγοντας την καρδιά του για τη σχέση με την κόρη του, τη δουλειά αλλά και το πώς βλέπει την ανθρώπινη συμπεριφορά μέσα από τις πρόσφατες υποθέσεις που απασχόλησαν τον χώρο του θεάτρου.
Με το γνώριμο ήθος και τη νηφαλιότητά του, ο Μπέζος εξήγησε ότι με την κόρη του, η οποία ακολουθεί επίσης τον δρόμο της υποκριτικής, έχουν επιλέξει να κρατούν τις επαγγελματικές τους συζητήσεις μακριά από την προσωπική τους σχέση. «Δεν μιλάμε για τη δουλειά. Εκείνη έχει τη δική της πορεία εδώ και χρόνια. Δεν έχουμε καθημερινή επαφή, γιατί οι ρυθμοί της ζωής είναι διαφορετικοί, όμως φυσικά έχουμε επικοινωνία. Δεν χρειάζεται να επεμβαίνω στις επιλογές της – ο καθένας οφείλει να χαράξει το δικό του μονοπάτι», σημείωσε ο ηθοποιός, δείχνοντας για ακόμη μία φορά τον σεβασμό του στην ανεξαρτησία και την προσωπική εξέλιξη.
Μιλώντας για τον ρόλο των γονιών, ο Μπέζος υπογράμμισε ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη από παραδείγματα και όχι από συμβουλές. «Δεν είμαστε φίλοι με τα παιδιά μας, αυτό είναι ένας ρομαντικός μύθος. Θέλουν γονείς, όχι συντρόφους συζήτησης. Θέλουν να ξέρουν πού να απευθυνθούν, να νιώθουν ότι υπάρχει ένα σταθερό σημείο, ακόμα κι αν χρειαστεί να συγκρουστούν μαζί του. Η αντιπαράθεση είναι κι αυτή μορφή αγάπης», είπε χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με την υπόθεση του Πέτρου Φιλιππίδη, ο Γιάννης Μπέζος απέφυγε τις εύκολες κρίσεις, επιλέγοντας έναν πιο ανθρώπινο και φιλοσοφημένο λόγο. «Δεν κρίνω εύκολα. Οι άνθρωποι δεν είμαστε άγιοι. Ο καθένας πρέπει να περάσει τη δική του δοκιμασία και να σκεφτεί μόνος του τα λάθη του. Θα προτιμούσα όλο αυτό να ήταν ένα κακό όνειρο, όμως πρέπει να είμαστε πιο επιφυλακτικοί πριν δείξουμε το δάχτυλο. Η αυτοκριτική είναι πιο δύσκολη, αλλά και πιο ουσιαστική», ανέφερε.
Με λόγο μεστό και ψύχραιμο, ο Γιάννης Μπέζος για ακόμη μία φορά απέδειξε γιατί παραμένει μια από τις πιο αξιόπιστες φωνές του ελληνικού θεάτρου: γιατί μιλά με αλήθεια, αξιοπρέπεια και χωρίς ίχνος εντυπωσιασμού.
