Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Δημήτρη Εφέογλου με τίτλο «Day’s End», σε επιμέλεια του Αποστόλη Αρτινού. Η έκθεση περιλαμβάνει ένα νέο σώμα έργων από τη σειρά “One Breath”, με πίνακες σε λάδι σε ξύλο και καμβά.
Ο ίδιος ο καλλιτέχνης περιγράφει τη δουλειά του:
«Τα τελευταία δύο χρόνια ξεκίνησα να δουλεύω εντατικά τη νέα σειρά, σκεπτόμενος –όχι για πρώτη φορά– το περιβάλλον στο οποίο αναπτύχθηκα, καθώς αντιλαμβάνομαι με τα χρόνια πως αποτελεί μια συνεχή αφετηρία για την πρακτική μου.
Τα εδάφη και η ατμόσφαιρα του ορεινού μεσογειακού τοπίου διατηρούνται μέσα από νοητές εικόνες και συλλογή φωτογραφικών αρχείων. Η βιωμένη εμπειρία του φυσικού περιβάλλοντος –μια σειρά διαδρομών και περιπάτων– μετατρέπεται σε ζωγραφικές εικόνες μέσω μιας ενστικτώδους και ιδιοσυγκρασιακής διαδικασίας.
Εικόνες δημιουργούνται, κατόπιν σβήνονται και αναιρούν η μία τΗην άλλη έως ότου καταλήγουν να μην είναι πια οι ίδιες, αλλά να υπαινίσσονται.
Μία οπτική μετακίνηση πάνω σε ένα πεδίο που αλλάζει –από την παραστατικότητα στην αφαίρεση».
Ο επιμελητής Αποστόλης Αρτινός σημειώνει για τα έργα του Εφέογλου:
«Είναι πάντα αυτή η πρώτη εικόνα, η εντύπωσή της, που γίνεται, ευθύς, μια ανάμνηση, ένα φευγαλέο ίχνος. Το βλέμμα δεν σαρώνει επιφάνειες, αλλά ίχνη, διαφυγόντα σημεία, κι εδραιώνει τη μυστική τους σχέση. Στους πίνακες του Εφέογλου αυτό που θεωρείται είναι μια εξαντλημένη στιγμή που παραδίδεται και δοκιμάζει το βλέμμα. Μια ολόκληρη τελετουργία πένθους, όπου τίποτε δεν μένει ακέραιο, όπου όλα αποσύρονται, όλα γίνονται ίχνη, ίχνη μιας απώλειας και γι’ αυτό ίχνη μιας άλλης σκηνής, μόλις ανευρεθείσας»
Ο τίτλος της έκθεσης, Day’s End, προέρχεται από το ομώνυμο ποίημα του Alden Nowlan, όπως δημοσιεύτηκε στη συλλογή Χαίρομαι που είμαι εδώ, σε μετάφραση και επιμέλεια του Γιάννη Παλαβού (εκδόσεις Loggia, 2020).
