Η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα», σε σκηνοθεσία Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου, επιστρέφει στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δράσης του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με τίτλο «Φθινόπωρο – ΑΠΟΗΧΟΙ». Πρόκειται για μια θεατρική αφήγηση που συνδυάζει τη μνήμη, την απομόνωση και την εσωτερική αναζήτηση, με φόντο ένα μικρό νησί των Κυκλάδων τη δεκαετία του 1950.
Η ιστορία εκτυλίσσεται το 1950, όταν μια δασκάλα αναλαμβάνει τον πρώτο της διορισμό σε ένα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, αφήνοντας πίσω της την ηπειρωτική Ελλάδα και ταξιδεύοντας σε ένα μικρό κυκλαδίτικο νησί. Η αλλαγή τόπου γίνεται η αφορμή για έναν εσωτερικό μονόλογο, μέσα από τον οποίο αναδύονται μνήμες, σκέψεις, πρόσωπα και σχέσεις που εξακολουθούν να την ακολουθούν.
Η αφήγηση ξεδιπλώνεται σε δύο επίπεδα. Από τη μία βρίσκεται ο εσωτερικός κόσμος της ηρωίδας, γεμάτος αναμνήσεις και πληγές που δεν έχουν κλείσει. Από την άλλη, το εξωτερικό τοπίο των Κυκλάδων, με το έντονο φως, τη θάλασσα, την απομόνωση και τον ανοιχτό ορίζοντα. Ανάμεσα στα δύο βρίσκεται το νησί, αλλά και μια δεύτερη, μικρή στεριά απέναντι, που σύντομα θα φέρει τη δασκάλα αντιμέτωπη με μια απόφαση ικανή να αλλάξει τη ζωή της.
Τον ρόλο της δασκάλας ερμηνεύει ο Θέμης Πάνου, ο οποίος συνυπογράφει τη σκηνοθεσία με τη Βίλια Χατζοπούλου. Με το σώμα του να λειτουργεί συμβολικά σαν γέφυρα ανάμεσα στις δύο στεριές που χωρίζει η θάλασσα, επιχειρεί να ενώσει τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, αναδεικνύοντας την αγωνία και τον αγώνα τους.
Τα σκηνικά και οι φωτισμοί ακολουθούν την ηρωίδα τόσο στον εσωτερικό της κόσμο όσο και στο φυσικό τοπίο, από τη στεριά έως τη θάλασσα και την απέναντι ακτή. Οι ήχοι είναι λιτοί και φυσικοί: η ανθρώπινη φωνή, ο λόγος, το τραγούδι, τα βήματα και το σώμα που βυθίζεται στο νερό συνθέτουν έναν κόσμο όπου η εσωτερική εμπειρία συναντά την εξωτερική πραγματικότητα.
Οι μαθητές της δασκάλας δεν γνωρίζουν τι υπάρχει πέρα από τη θάλασσα που τους περιβάλλει. Σύντομα, όμως, θα φανεί πως και η ίδια βρίσκεται μπροστά σε ένα άγνωστο τοπίο. Μέσα από τις δυσκολίες, τις ελλείψεις και τις ανάγκες της καθημερινότητας, δασκάλα και μαθητές μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον. Η διδασκαλία μετατρέπεται σε μια αμοιβαία διαδικασία ανακάλυψης, ενώ η κρίση και η εσωτερική δοκιμασία γίνονται αφετηρία ωρίμανσης.
Συντελεστές
Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Θέμης Πάνου και η Βίλια Χατζοπούλου, η οποία υπογράφει και το κείμενο. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Δήμητρας Λιάκουρα, οι φωτισμοί της Στέβης Κουτσοθανάση και ο σχεδιασμός ήχου της Αλεξάνδρας Κατερινοπούλου. Τον σχεδιασμό των βιντεοπροβολών και τη φωτογράφιση ανέλαβε ο Αποστόλης Κουτσιανικούλης. Βοηθός σκηνοθετών είναι η Μαρία Σταυροπούλου, βοηθός σκηνογράφου ο Γιάννης Τσούχλος και βοηθός φωτιστή η Λουκία Ανάγνου. Την κατασκευή των σκηνικών ανέλαβε ο Θοδωρής Καρύδης και των κοστουμιών η Βάσω Τσίκου. Την οργάνωση παραγωγής έχει η Ars Ex Machina / Νάγια Μητσάκου, ενώ την επικοινωνία της παράστασης στην Αθήνα έχει η Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble. Ερμηνεύει ο Θέμης Πάνου και τραγουδά η Σμαράγδα Κάκκινου. Η παραγωγή είναι του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Η παράσταση δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 και συμμετείχε στο SYSTEMA – For the Greek Performing Arts, τη σύμπραξη του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, του Εθνικού Θεάτρου και του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, με στόχο την προβολή της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό.

Αν σου αρέσουν τα άρθρα μας, κάνε
κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!









