Μετά τον χαμό της μητέρας του σε ηλικία μόλις 15 ετών, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ έχει μιλήσει πολλές φορές για τη σημασία που έχει για εκείνον να κρατά ζωντανή την παρακαταθήκη της πριγκίπισσας Νταϊάνα. Αυτό το κάνει στηρίζοντας τους σκοπούς που εκείνη υπερασπίστηκε, όπως η φροντίδα των παιδιών που βιώνουν απώλεια και η στήριξη των αστέγων.
Ο συγγραφέας Γκάιλς Μπράντρεθ, στενός φίλος του πρίγκιπα Φίλιππου, έχει δηλώσει ότι ο Ουίλιαμ είναι «ο μόνος γαλαζοαίματος που κατάφερε να ξεπεράσει σε χάρη τόσο τη Νταϊάνα όσο και τον δούκα του Εδιμβούργου».
Η Τίνα Μπράουν, γνωστή συγγραφέας και ειδική σε θέματα μοναρχίας, αναφέρει στο βιβλίο της The Palace Papers πως ο Ουίλιαμ θυμίζει έντονα τη μητέρα του. Σε φιλανθρωπικό δείπνο το 2016 στο Χάουτον, που είχε στόχο τη στήριξη των παιδικών ξενώνων East Anglia, ο Ουίλιαμ και η Κέιτ συνομίλησαν με όλους τους καλεσμένους, δημιουργώντας αίσθηση με τον φυσικό και απλό τρόπο τους. Ένας από τους παρευρισκόμενους, ο Γιούαν Ρέλι, σημείωσε: «Εντυπωσιάστηκα από το πόσο άνετα σε κάνουν να αισθάνεσαι».
Μετά το δείπνο, ωστόσο, συνέβη κάτι που έμεινε αξέχαστο. Μία ηλικιωμένη δωρήτρια από τις ΗΠΑ, θαυμάστρια του Ουίλιαμ, δεν μπόρεσε να παραστεί γιατί αισθάνθηκε αδιαθεσία. Όταν το έμαθε ο πρίγκιπας, ρώτησε αν μπορεί να ετοιμαστεί ένα τσάι με λίγα μπισκότα. Χτύπησε την πόρτα του δωματίου της και της είπε: «Ξέρω ότι δεν μπορέσατε να έρθετε στο δείπνο και σκέφτηκα να σας φέρω ένα φλιτζάνι τσάι για να σας ευχαριστήσω που στηρίζετε το έργο των ξενώνων».
Η κίνηση αυτή προκάλεσε ενθουσιασμό στη γυναίκα, ενώ σύμφωνα με τη Μπράουν ήταν μια πράξη που θύμιζε απόλυτα τη μητέρα του: απλή, ανθρώπινη με καλοσύνη. Ο Ρέλι σχολίασε: «Ήταν μια κλασική κίνηση της Νταϊάνα, χωρίς επιτήδευση, μόνο αυθόρμητη ζεστασιά».
Ο Ουίλιαμ έχει πολλές φορές δείξει πώς τα βιώματά του επηρεάζουν τη δράση του. Το 2009 έγινε προστάτης της οργάνωσης Child Bereavement UK, που είχε ιδρύσει η μητέρα του. Σε ομιλία του τότε είπε: «Το να μη μπορείς ποτέ ξανά να πεις τη λέξη “μαμά” μοιάζει με κάτι μικρό. Όμως για πολλούς, και για εμένα, είναι μια λέξη κενή, που ξυπνά μόνο αναμνήσεις».
Παράλληλα, συνέχισε το έργο της Νταϊάνα με τους αστέγους. Έχει συνεργαστεί με την οργάνωση Centrepoint, έχει μιλήσει με νέους που ζουν στον δρόμο και το 2009 πέρασε μια νύχτα στο κρύο, κοιμώντας στον δρόμο για να κατανοήσει καλύτερα τις δυσκολίες τους. Όπως είπε τότε: «Ελπίζω ότι με το να καταλάβω βαθύτερα το πρόβλημα, θα μπορέσω να κάνω το δικό μου μικρό κομμάτι για να βοηθήσω τους πιο ευάλωτους».
Όσοι τον γνωρίζουν από κοντά βλέπουν σε εκείνον την ίδια ενσυναίσθηση που χαρακτήριζε τη Νταϊάνα. Όπως σημείωσε η φίλη της Βίβιεν Πάρι: «Η Νταϊάνα ένιωθε πάντα ότι ταυτιζόταν με όσους πάλευαν. Το ίδιο βλέπω σήμερα στον Ουίλιαμ και στον Χάρι».
Ο πρίγκιπας της Ουαλίας συνεχίζει έτσι να κουβαλά το πνεύμα της μητέρας του, όχι με θεαματικές κινήσεις, αλλά με μικρές πράξεις καλοσύνης που έχουν τον μεγαλύτερο αντίκτυπο.
