Η«θάλασσα ως μνήμη: χαρακτικά ηχοτοπία» με πρόσημο την ιστορία, τον μύθο, τη λήθη, τον νόστο. Η αυτογνωσιακή κατάδυση σε άγνωστα νερά, το ταξίδι και ο προορισμός, ο καθημερινός μόχθος και η θερινή ραστώνη. Η θάλασσα ως συλλογικό ασυνείδητο, πεδίο πολιτιστικής ώσμωσης, δομικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης εκφράζεται με καθαρές ή υπαινικτικές χαράξεις μέσα από το έργο 25 νεοελλήνων καλλιτεχνών.
Πρόκειται για μια πολυαισθητηριακή εμπειρία θέασης, όπου χαρακτικά έργα ενσωματώνονται μέσα στο μουσειακό περιβάλλον για να συνομιλήσουν μεταξύ τους, να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της μνήμης των αρχαιολογικών εκθεμάτων και να ταξιδέψουν στον χώρο και στον χρόνο ακολουθώντας ηχητικά μονοπάτια.
Μια ευκαιρία να ξαναδιαβαστούν οι κλασικοί «δάσκαλοι» της τέχνης, να επισημανθούν απρόσμενες κι άλλο τόσο εύγλωττες εκλεκτικές συγγένειες, να συμφιλιωθεί η τεχνολογία με την τέχνη και τα μουσειακά στερεότυπα με την ενεργητική, διαδραστική ανταπόκριση του κοινού.
Συμμετέχουν:
Τάσσος (Αλεβίζος), Αλεξοπούλου Γιάννα, Ρένα Ανούση-Ηλία, Φώτης Βάρθης, Άλκης Βολιώτης, Γιάννης Βρακάς, Βασιλική Κολιπέτσα, Άρια Κομιανού, Μιχάλης Κότσαρης, Δήμητρα Κουμαντάκη, Χριστίνα Μακροπούλου, Αριστείδης Πατσόγλου, Μιλτιάδης Πεταλάς, Μάριος Πράσινος, Πάρις Πρέκας, Ιωάννα Ροδοπούλου- Καραγκούνη, Χαρά Σαΐτη, Βαρβάρα Σιδέρη, Δημήτρης Σκλαβενίτης, Τάκις (Παναγιώτης Βασιλάκης), Ζαν Τσάμης, Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας, Θεόδωρος Χίος, Τζων Χριστοφόρου.
