Θανάσης Βισκαδουράκης: Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα – Δεν έκλαψα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου

Συγκινεί ο Θανάσης Βισκαδουράκης με την ειλικρίνεια και τη δύναμη ψυχής του. Καλεσμένος στην εκπομπή «Buongiorno»σήμερα πρωί (13/1) ο γνωστός ηθοποιός παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης και βαθιά συγκινητική συνέντευξη, μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια, την οικογένεια που δεν γνώρισε και τον γιο του που σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής του.

Ο Θανάσης Βισκαδουράκης αποκάλυψε ότι μεγάλωσε από την ηλικία των 5 ετών σε ορφανοτροφείο, χωρίς να γνωρίζει τη μητέρα και τα αδέρφια του, και πως συνάντησε για πρώτη φορά τον πατέρα του όταν έγινε 18 χρονών. Σήμερα, ως πατέρας, θέλει να μεταφέρει στον γιο του όλη αυτή την ιστορία ζωής.

Μιλώντας για τον 9χρονο γιο του, ο ηθοποιός είπε: «Ο γιος μου έγινε 9 χρονών. Νομίζω είναι το ωραιότερο δώρο που μου έχει κάνει η ζωή. Τον ονόμασα Ιερώνυμο, γιατί είμαι δίπλα στον μακαριώτατο από το 1975. Εκείνος με μεγάλωσε από 5 μέχρι 18 ετών…»

Στη συνέχεια, μίλησε για τη στιγμή που συνειδητοποίησε την αλήθεια για την καταγωγή του: «Όταν μου είπε ότι μεγαλώνεις στη Θήβα αλλά έχεις γεννηθεί στην Αθήνα, εκεί κατέρρευσε ο κόσμος μου. Τι είναι η Αθήνα; Δεν ήξερα τι ήταν και γιατί να ξέρω; Δεν έχω πει ποτέ μπαμπά και μαμά. Μεγάλωσα στο ορφανοτροφείο, δεν γνώρισα τα αδέρφια μου, εκείνα τα παιδιά ξέρω για αδέρφια μου. Ακόμα και τώρα μου έρχονται στο μυαλό μου. Θέλω να πάω τον γιο μου στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσα. Να δει πώς ήταν μικρός ο Θανασάκης και πώς έφτασε εδώ που μαζί με την Κατερίνα έφερε αυτό το όμορφο παιδί».

Ο ηθοποιός μίλησε επίσης για τη βιολογική του οικογένεια, αποκαλύπτοντας πως έχει τέσσερα αδέρφια, αλλά δεν γνώρισε ποτέ τη μητέρα του: «Ο μπαμπάς μου έχει φύγει από το ‘13. Τη μαμά μου δεν τη γνώρισα, ξέρω αυτά που μου είπε η αδερφή μου. Λίγες φορές έχουμε συναντηθεί με την αδερφή μου, τα περισσότερα μου τα έστειλε σε γράμμα. Δεν με ενοχλούσε καθόλου…»

Συγκλονιστική ήταν και η αναφορά του στο γεγονός ότι προέρχεται από οικογένεια κωφών: «Εγώ προέρχομαι από μια οικογένεια κωφών και αυτοπαραμυθιαζόμουν για να μη μάθει κανείς ότι περνάω δύσκολα, ότι υποφέρω, ότι δεν έχω οικογένεια. Στο ορφανοτροφείο πήγα στα 4,5-5 και στα 18 συνάντησα τον πατέρα μου και τα αδέρφια μου. Έχω δύο αδέλφια κωφά και δύο ακούοντα».

Μιλώντας για τον πατέρα του, ο οποίος υπήρξε Πρόεδρος του πρώτου Σωματείου Κωφών Ελλάδος, είπε: «Ο πατέρας μου όσες φορές με άφησε να φάω στο σπίτι του, φορούσε γραβάτα. Δεν έχω κλειδί για το πατρικό μου σπίτι. Ήταν ο Πρόεδρος του πρώτου Σωματείου Κωφών Ελλάδος. Παιδιά ενός κατωτέρου Θεού ο πατέρας μου τα έφερε στην επιφάνεια. Οι κωφοί έχουν προχωρήσει, η επιστήμη έχει προχωρήσει».

Συγκλονίζει η περιγραφή της ζωής του στο ορφανοτροφείο: «Εγώ μπήκα στο ορφανοτροφείο 4,5 χρονών και 18 χρονών πήγα στην οικογένειά μου. Εγώ τότε ζούσα λίγο δύσκολα σε έναν δύσκολο χώρο, ήμουν ένα παιδί απομονωμένο, και περίμενα να γυρίσουν τα υπόλοιπα παιδιά από το σχολείο για να κάνω παρέα. Ήταν ένα είδος τιμωρίας. Εγώ έπρεπε να φάω για να επιβιώσω, υπάρχουν άνθρωποι που περνούν πολύ δύσκολα… Ήμουν ένα παιδί που δεν είχα διαβάσει ποτέ, αγράμματος. Δεν ρώτησα ποτέ τον πατέρα μου γιατί από τα πέντε παιδιά ήμουν εγώ εκείνο που πήγα στο ορφανοτροφείο. Θεωρώ ότι το έκανε εξ’ ανάγκης».

Κλείνοντας, ο Θανάσης Βισκαδουράκης μίλησε με δάκρυα για τον γιο του και τη λέξη που άλλαξε τη ζωή του: «Δεν έχω πει ποτέ τη λέξη μπαμπάς στη ζωή μου. Ήταν η πρώτη φορά που έκλαψα όταν ο γιος μου με είπε μπαμπά. Δεν έκλαψα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου. Έκλαψα στον γάμο και στη βάπτιση».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ