Ο Θοδωρής Αθερίδης, καλεσμένος στην εκπομπή «Το ’Χουμε», μίλησε με τη Ναταλία Αργυράκη για πτυχές της ζωής και της πορείας του, με αφορμή την καινούργια του δουλειά στο θέατρο. Ο ηθοποιός και δημιουργός αποκάλυψε ότι αποφάσισε να κάνει αλλαγές στην καθημερινότητά του, ύστερα από σχεδόν σαράντα χρόνια αδιάκοπης δραστηριότητας.
«Προσεύχομαι τη νύχτα, όταν πέφτω να κοιμηθώ, λέω την ευχούλα», είπε με ελαφριά σοβαρότητα ο Αθερίδης, αποκαλύπτοντας έναν πιο προσωπικό και προβληματισμένο του εαυτό. Ο ίδιος δεν έκρυψε την αγάπη του για το χιούμορ, τονίζοντας με το γνωστό του χιουμοριστικό ύφος ότι «Δεν γίνεται χωρίς χιούμορ, δεν έχει νόημα», προσθέτοντας πως θεωρεί το γέλιο «ένα προσωπικό καθήκον». Θυμήθηκε επίσης τις πρώτες του συγγραφικές απόπειρες με τους «Άγαμους Θύται» και περιέγραψε πόσο τον ενθουσίασε η εμπειρία της σκηνής: «Η χαρά ήταν πολλαπλάσια όταν βγήκα μπροστά».
Σε πιο ζεστό τόνο, ο ηθοποιός στάθηκε στη σχέση του με τα εγγόνια του, που όπως είπε, «δεν συγκρίνεται με καμία άλλη». «Με τα εγγόνια μου έχω μία άπαιχτη σχέση, εκτός συναγωνισμού. Τα εγγόνια μου είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και όλες οι υπόλοιπες σχέσεις στη ζωή μου είναι οι υπόλοιποι παίκτες. Δεν έχω μεγαλύτερη αγωνία, γι’ αυτό και το χαίρομαι περισσότερο. Η αγωνία είναι για τους γονείς, εγώ είμαι για τη χαρά», αφηγήθηκε, και περιέγραψε με χιούμορ μια σκηνή από παράσταση όπου «όταν κάναμε υπόκλιση τον φώναζα απ’ το θέατρο, και ο μπαμπάς του γινόταν έξαλλος “Θα τον κάνεις ψώνιο”. Έχει δίκιο».
Παρά τη χαρά που παίρνει από τα εγγόνια, ο Αθερίδης δεν απέφυγε να εκφράσει τους προβληματισμούς του για το μέλλον. Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια είπε: «Αυτό που με ανησυχεί όμως είναι πως τώρα είμαι 60, σε 15 χρόνια τι θα γίνει; Μπορεί αν μην μπορώ πια, να μην αντέχω. Αν δεν μπορώ; Πώς θα ζήσω με τη σύνταξη που παίρνει ένας ηθοποιός, ας πούμε;» Η ομολογία αυτή αποτυπώνει μια κοινή ανησυχία πολλών δημιουργών για την οικονομική ασφάλεια στην τρίτη ηλικία, αλλά ο ίδιος βιάστηκε να προσθέσει πως δεν θέλει «να ‘μαι μίζερος»: «Θέλω να μπορώ στο εγγόνι μου να πάρω ένα δώρο, να μην τα μετράω».
Η συζήτηση με τη Ναταλία Αργυράκη ανέδειξε ένα δίπτυχο που χαρακτηρίζει πολλές «ώριμες» καλλιτεχνικές παρουσίες: την προσκόλληση στην τέχνη και τη σκηνή, αλλά και την ανάγκη για οικονομική και προσωπική ασφάλεια. Ο Θοδωρής Αθερίδης, με το γνώριμο μείγμα χιούμορ και αυτοκριτικής, έδειξε ότι διατηρεί πάθος για τη δουλειά του, αλλά και ρεαλισμό για τα όρια και τις ανησυχίες του μέλλοντος — πάντα, όμως, με την ιδιαιτέρα του χαρά για τα εγγόνια στο προσκήνιο.
