Η Μαρία Κίτσου παραχώρησε σήμερα (27/11) μια ιδιαίτερα συναισθηματική και αποκαλυπτική συνέντευξη, όπου δεν μίλησε μόνο για την πορεία της στο θέατρο, αλλά και για τις παιδικές της αναμνήσεις.
Κατά τη διάρκεια της κουβέντας της στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, η γνωστή ηθοποιός αποκάλυψε ότι τα παιδικά της χρόνια δεν ήταν όσο «ανέμελα» θα ήθελε, τονίζοντας ωστόσο πως το χιούμορ υπήρξε πάντα ένα από τα πιο σημαντικά «όπλα» της.
Μεγαλώνοντας, όπως είπε, ανέπτυξε αυτό που αποκαλεί «σύνδρομο της καλής μαθήτριας», έχοντας από μικρή έντονη την αίσθηση του καθήκοντος και της πειθαρχίας.
Η ημέρα που άλλαξε τα πάντα
Με ιδιαίτερη αγάπη μίλησε για τον πατέρα της, αποκαλύπτοντας ότι ο θάνατός του τη συγκλόνισε βαθιά, καθώς συνέβη την ημέρα της πρεμιέρας της πρώτης της παράστασης.
«Τον πατέρα μου τον έχασα στα 27 μου, και μάλιστα την ημέρα της πρεμιέρας. Την ίδια μέρα έγινε και η κηδεία του. Ήταν ένα σοκ. Έφυγε μέσα σε μόλις ενάμιση μήνα από λευχαιμία», είπε χαρακτηριστικά.
Παρά τον τεράστιο πόνο, η ίδια αποφάσισε να ανέβει στη σκηνή. Όπως εξήγησε, δεν το έκανε επειδή «ο ηθοποιός πρέπει να παίζει ό,τι κι αν συμβαίνει» — μια αντίληψη με την οποία η ίδια διαφωνεί κάθετα, θεωρώντας ότι οι ηθοποιοί δεν είναι «πολίτες Β’ κατηγορίας». Το έκανε, όπως είπε, γιατί πίστευε ότι θα της έκανε καλό.
Μαρία Κίτσου: Από την κατάρρευση στη δύναμη
Η ηθοποιός δεν έκρυψε πως ο πρώτος χρόνος μετά την απώλεια ήταν εξαιρετικά δύσκολος. «Τον πρώτο χρόνο ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση», αποκάλυψε.
Με τον καιρό όμως, όπως είπε, άρχισε να νιώθει ότι κάτι μέσα της δυναμώνει. «Σαν να μου έδωσε εκείνος τη δύναμή του. Ένιωθα πως μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα», σημείωσε.
Κλείνοντας, τόνισε ότι ο πόνος της απώλειας δεν εξαφανίζεται, αλλά μαθαίνεις να τον διαχειρίζεσαι. «Κρατάς τα καλά, τα δύσκολα τα δουλεύεις με τον ψυχοθεραπευτή. Ο πόνος μειώνεται, δεν φεύγει, αλλά μπορείς να προχωρήσεις», είπε.
