Με ειλικρίνεια, ωριμότητα και χωρίς διάθεση εξιδανίκευσης, η Νικολέτα Βλαβιανού μίλησε ανοιχτά για τη μακρόχρονη πορεία της στον χώρο της υποκριτικής, αποκαλύπτοντας πως, αν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω, δεν θα επέλεγε ξανά να γίνει ηθοποιός.
Καλεσμένη στην εκπομπή Νωρίς – Νωρίς, σήμερα το πρωί (31/12), αναφέρθηκε στις επαγγελματικές συνθήκες, στη βαθιά αλλά απαιτητική σχέση της με το θέατρο και στις επιλογές που καθορίζουν πλέον τη στάση ζωής και δουλειάς της.
Η γνωστή ηθοποιός δεν δίστασε να παραδεχτεί πως η σημερινή πραγματικότητα στον καλλιτεχνικό χώρο την έχει οδηγήσει σε σκέψεις που παλαιότερα δεν θα έκανε.
Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Αν γυρνούσα πίσω τον χρόνο, δεν θα γινόμουν ξανά ηθοποιός, λόγω επαγγελματικών συνθηκών – τουλάχιστον στην Ελλάδα. Τώρα όμως, αυτό που είμαι, πρέπει να το ζήσω μέχρι τέλους».
Συνεχίζοντας την τοποθέτησή της, η Νικολέτα Βλαβιανού στάθηκε στις μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στο επάγγελμα του ηθοποιού.
Η ανασφάλεια, οι περιορισμένες ευκαιρίες, οι αυξημένες απαιτήσεις της αγοράς και η έλλειψη σταθερότητας έχουν καταστήσει την καθημερινότητα των καλλιτεχνών ιδιαίτερα δύσκολη.
Όπως τόνισε, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την επιβίωση, αλλά και την αξιοπρέπεια και την καλλιτεχνική ελευθερία.
Νικολέτα Βλαβιανού: «Το θέατρο μ’ αρέσει περισσότερο απ’ όλα»
Παρά τις δυσκολίες, η σχέση της με το θέατρο παραμένει βαθιά και ουσιαστική. Η ίδια ξεκαθάρισε πως αποτελεί τη μεγαλύτερη της αγάπη, όμως πλέον το επιλέγει με συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
«Το θέατρο μ’ αρέσει περισσότερο απ’ όλα, αλλά το θέλω με τις συνθήκες που θέλω εγώ», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα, στο πλαίσιο εργασίας και στον σεβασμό προς τον καλλιτέχνη.
Γιατί οι ηθοποιοί δημιουργούν τις δικές τους παραγωγές
Η Νικολέτα Βλαβιανού εξήγησε ότι οι ολοένα και πιο σκληρές συνθήκες ωθούν πολλούς ηθοποιούς να προχωρούν σε δικές τους παραγωγές, ώστε να έχουν έλεγχο στις επιλογές τους.
«Οι συνθήκες έχουν γίνει πολύ δύσκολες πια στη δουλειά μας. Γι’ αυτό κάνουμε και δικές μας δουλειές – για να κάνουμε αυτά που θέλουμε κι όχι μόνο αυτά που μας ζητούν», δήλωσε, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που αφορά πλέον μεγάλο μέρος του χώρου.
Παρά τις αντιξοότητες, η ηθοποιός ήταν ξεκάθαρη ότι δεν σκοπεύει να σταματήσει και με μια έντονα βιωματική μεταφορά, παρομοίασε τη ζωή με «ένα μεγάλο, ζουμερό φρούτο» που αξίζει να το ζεις μέχρι τέλους.
«Δεν σταματάω και δεν πρόκειται να σταματήσω. Αυτό με γεμίζει, αυτό αγαπώ», είπε, δείχνοντας ότι, ακόμα κι αν σήμερα δεν θα έκανε την ίδια επιλογή, παραμένει βαθιά δεμένη με την τέχνη.
