Με αφορμή τη συμμετοχή του στην Art Athina, ο Νικόλαος Ντε Γκρες μίλησε στη Real Life και τη Μαρίνα Τσικλητήρα για τη δουλειά του και τη ζωή του, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θέλει να τον περιορίζουν τίτλοι ή επισημότητες.
Γνωστός για τη δράση του μέσω της Axion Hellas, του μη κερδοσκοπικού οργανισμού που έχει ιδρύσει, ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα παρέχοντας βοήθεια σε απομακρυσμένες περιοχές. Ωστόσο, όπως τονίζει, θέλει να τον αναγνωρίζουν πρώτα και κύρια ως καλλιτέχνη: «Αυτό με εκφράζει, αυτό με σηκώνει από το κρεβάτι το πρωί και μου βάζει χαμόγελο στο στόμα», λέει ο ίδιος.
Όταν τον ρωτούν πώς προτιμά να τον φωνάζουν, είναι ξεκάθαρος: «Νικόλαος. Σκέτο. Ούτε Νίκος, ούτε Νικόλας, ούτε Νικολάκης. Και σίγουρα όχι με τίτλους ή επώνυμα. Το δέχομαι από ευγένεια, αλλά δεν το επιδιώκω με τίποτα».
Παρά το ιστορικό της οικογένειάς του, νιώθει πλήρως αποδεκτός από τον κόσμο, όχι λόγω καταγωγής, αλλά ως άνθρωπος. Όπως λέει γελώντας, «Με σταματούν στον δρόμο, μου μιλούν… αφού πρώτα μου ξεκαθαρίσουν ότι δεν ανήκουν σε συγκεκριμένη ιδεολογία».
Μάλιστα, αναφέρει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό: «Πρόσφατα ένας κύριος ήρθε και μου είπε: “Είμαι εντελώς αντιβασιλικός, αλλά ξέρω τον εθελοντισμό που κάνετε και θέλω να σας συγχαρώ”. Και εγώ αντιβασιλικός γινόμουν όταν με μάλωνε ο μπαμπάς!»
Όσο για τους Έλληνες, αυτό που τον συγκινεί περισσότερο είναι το φιλότιμο. «Περπατούσα πριν έξι μήνες με τη μητέρα μου στο Σύνταγμα, χτύπησα το κεφάλι μου και έπεσα. Σταμάτησε ένα ταξί, ένα μηχανάκι, ένα περιπολικό, βγήκε ο περιπτεράς… Κανείς δεν είχε προσέξει ποιος είμαι. Απλώς είδαν έναν άνθρωπο που έπεσε και έσπευσαν να βοηθήσουν. Αυτό δεν το βρίσκεις αλλού στον κόσμο», δηλώνει κλείνοντας, αποδεικνύοντας ότι για εκείνον η ανθρωπιά μετράει πιο πολύ από κάθε τίτλο ή θέση.
