Από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2026, οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» επιστρέφουν στο Θέατρο Σταθμός για τέταρτη και τελευταία σεζόν, μετά από μια εντυπωσιακή πορεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Μετά τα συνεχόμενα sold out, τις σημαντικές διακρίσεις και την παρουσία της σε διεθνή φεστιβάλ, η πολυβραβευμένη παράσταση του Κωνσταντίνου Ντέλλα ολοκληρώνει τον θεατρικό της κύκλο. Το κοινό θα έχει από τον Οκτώβριο έως και τον Δεκέμβριο του 2026 την τελευταία ευκαιρία να παρακολουθήσει μια ιδιαίτερη παράσταση που ξεκίνησε από το Θεσσαλικό Θέατρο και κατάφερε να ταξιδέψει πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Η παραγωγή έχει παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας, στο East West Center και στο Sarajevo Festival 2025, ενώ απέσπασε το Πρώτο Βραβείο Κοινού στο GRAPE 2025 και το Βραβείο «Κάρολος Κουν» Σκηνοθεσίας Ελληνικού Έργου 2024/25.
Ένας μυστικός γυναικείος κώδικας
Οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» επιχειρούν μια διαφορετική σκηνική προσέγγιση της σχέσης ανάμεσα στη μαγεία, τη μαγειρική και τη γυναικεία παράδοση της Θεσσαλίας.
Σε μια κοινωνία όπου οι σημαντικές αποφάσεις βρίσκονταν κυρίως στα χέρια των ανδρών, οι γυναίκες παρέμεναν μακριά από τα κέντρα εξουσίας. Παράλληλα όμως είχαν καθοριστικό ρόλο στην καθημερινότητα της οικογένειας και της κοινότητας, από την εργασία και την οικονομική παραγωγή μέχρι την παρασκευή του φαγητού και τη φροντίδα του σπιτιού.
Μέσα από αυτή την πραγματικότητα δημιουργήθηκε ένας διαφορετικός, σχεδόν αθέατος τρόπος εξουσίας. Η γνώση των βοτάνων, των χόρτων, του νερού, του λαδιού και του αλευριού, αλλά και οι πρακτικές, το ξεμάτιασμα και οι λαϊκές θεραπευτικές γνώσεις μετατράπηκαν σε έναν γυναικείο μυστικό κώδικα.
Από τη Μήδεια στις γιαγιάδες
Η παράσταση αντλεί υλικό από τη λαϊκή παράδοση, τη λογοτεχνία και την ιστορία. Σύμφωνα με τη θεσσαλική παράδοση, οι μάγισσες της περιοχής συνδέονται με τη Μήδεια, ενώ στις μυστικές τους ικανότητες περιλαμβάνεται και το περίφημο «κατέβασμα» του φεγγαριού.
Στη σκηνή, τρεις νεαροί ηθοποιοί προσεγγίζουν το γυναικείο σώμα μέσα από τις μνήμες και τις εικόνες που έχουν καταγραφεί στα δικά τους σώματα και στις αναφορές στις γιαγιάδες τους.
Η μάσκα, η κίνηση, ο λόγος και τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις τελετουργικές διαδικασίες γίνονται βασικά εργαλεία της παράστασης. Αφετηρία αποτελεί ακόμη και η παρασκευή μιας πίτας, μέσα από την οποία ξεδιπλώνονται ιστορίες και μνήμες.
Από τον Οβίδιο στη σύγχρονη Ελλάδα
Το έργο συνομιλεί με τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου και τα «Φαρσάλια» του Λουκανού, αλλά παράλληλα αντλεί στοιχεία από τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και έρευνα.
Παραδοσιακά τραγούδια, συνεντεύξεις γυναικών και ιατροσοφικοί κώδικες του 19ου αιώνα συνθέτουν ένα πολυεπίπεδο σκηνικό σύμπαν, όπου η παράδοση συναντά τη σύγχρονη θεατρική έκφραση.
Η τέταρτη σεζόν στο Θέατρο Σταθμός αποτελεί και το τελευταίο κεφάλαιο της παράστασης, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει ένα έργο που συνδέει τη γυναικεία μνήμη, τη λαϊκή παράδοση και τη μαγεία με έναν ιδιαίτερο και ανατρεπτικό σκηνικό τρόπο.
Συντελεστές
Δραματουργία – σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας
Ερμηνεύουν: Μανούσος Γεωργόπουλος, Πλάτωνας Γιώργος Περλέρος, Μιχάλης Αναγνώστου
Ηχητικό περιβάλλον – πρωτότυπη μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Κατασκευή μάσκας: Μάρθα Φωκά
Επιμέλεια κοστουμιών: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Φωτισμοί: Γιώργος Αντωνόπουλος
Φωτογραφίες – βίντεο προώθησης: Χαράλαμπος Βλαχοδήμος, Ηλίας Λαχανάς
Μοντάζ – βίντεο προώθησης: Στυλιανός Βλαχοδήμος
Παραγωγή: Πολιτισμός Σταθμός Θέατρο – Experimenta Art Company
