Καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Στούντιο 4» με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, βρέθηκε το απόγευμα της Παρασκευής ο Πάνος Βλάχος, σε μια συνέντευξη γεμάτη ειλικρίνεια και αυτογνωσία. Ο δημοφιλής ηθοποιός μίλησε για την πορεία του, τη ζωή του στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον τρόπο που η εμπειρία αυτή τον άλλαξε βαθιά, τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά.
«Η Αμερική με έκανε να δω αλλιώς τον εαυτό μου»
Ο Πάνος Βλάχος παραδέχτηκε πως η μετακόμισή του στην Αμερική αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό στη ζωή του.
«Ευτυχώς άλλαξα μετά την Αμερική», είπε χαρακτηριστικά. «Εκεί μετακινήθηκε ο κακομαθημένος εγωισμός μου, αυτό το “δεν υπάρχουν άλλοι σαν εμένα”. Δεν το πίστευα μόνος μου, το πλαίσιο της κοινωνίας το ενισχύει. Στην Ελλάδα, το σύστημα σε κάνει να νιώθεις μοναδικός επειδή έκανες ένα sold out ή μια επιτυχημένη εκπομπή. Αυτό ήθελε λίγο… ξύλο».
Ο ίδιος εξήγησε ότι το περιβάλλον της βιομηχανίας του θεάματος, ιδιαίτερα με την επίδραση των social media, καλλιεργεί την ψευδαίσθηση πως η επιτυχία εξισώνεται με την αξία.
«Στην Αμερική αυτό άλλαξε μέσα μου. Εκεί, η δυσκολία να ασχοληθώ με κάτι που αγαπώ τόσο πολύ —τις παραστατικές τέχνες— με προσγείωσε όμορφα. Κατάλαβα πόσο προνομιούχοι είμαστε στην Ελλάδα που μπορούμε, έστω με δυσκολίες, να βρούμε μια σκηνή και να παίξουμε», πρόσθεσε.
«Η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με sold out»
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη νοοτροπία που έχει διαμορφωθεί γύρω από το τι θεωρείται «επιτυχία» στο θέατρο και στην τηλεόραση.
«Είναι εγκληματικό — και πρέπει κάποια στιγμή να συζητηθεί σοβαρά — το πώς έχουμε συνδέσει τα πάντα με νούμερα και ποσότητες», είπε με χιούμορ αλλά και προβληματισμό. «Κινδυνεύουν οι νέοι καλλιτέχνες από αυτή τη μανία του “να είμαστε καταπληκτικοί”. Μας έχει επηρεάσει ο αλγόριθμος καθώς τα πάντα μετρώνται σε likes, πωλήσεις, sold out. Ακόμη και στο θέατρο, μια παράσταση θεωρείται καλή μόνο αν γεμίσει αίθουσες πριν καν παρουσιαστεί».
Με ειλικρίνεια τόνισε πως η τέχνη δεν μπορεί να μπαίνει σε τέτοιες “ποσοτικές” νόρμες: «Η ουσία είναι να επιθυμείς να κάνεις κάτι γιατί το πιστεύεις, όχι γιατί θα γεμίσει το ταμείο. Η παράσταση Δον Ζουάν ήταν ένα ρίσκο, ένα πείραμα που τελικά πέτυχε, όχι όμως με τους γνωστούς εμπορικούς όρους. Είμαι τυχερός που συνεργάζομαι με έναν παραγωγό που κατανοεί αυτή τη φιλοσοφία».
Ο Πάνος Βλάχος κατέληξε πως η εμπειρία του στο εξωτερικό του έδωσε μια νέα οπτική για τη δημιουργία, την ταπεινότητα και τη χαρά της έκφρασης.
«Η τέχνη υπάρχει για να μας θυμίζει ποιοι είμαστε — όχι για να μας ανεβάζει σε βάθρα», είπε. «Αυτό το “ξύλο” που έφαγα στην Αμερική, με έκανε πιο γνήσιο και πιο ήρεμο».
