Η Πέγκυ Ζήνα είναι μία από τις πιο διαχρονικές και αγαπημένες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου. Με πορεία σχεδόν τριάντα χρόνων, επιτυχίες που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει και μια παρουσία γεμάτη σεμνότητα και ήθος, η ίδια παραμένει αληθινή και βαθιά ανθρώπινη.
Το πρωί της Τετάρτης, (22/10), μίλησε στο «Breakfast@Star» και αποκάλυψε μια πιο ευαίσθητη πλευρά του εαυτού της εκείνη που, μεγαλώνοντας, δεν ονειρευόταν ποτέ να γίνει τραγουδίστρια. Αντίθετα, όπως είπε, κάποιοι άλλοι το αποφάσισαν για εκείνη. «Μεγαλώνοντας δεν ήθελα να γίνω τραγουδίστρια, το ξέρουμε αυτό. Κάποιοι επέλεξαν να γίνω τραγουδίστρια. Μου βρήκαν κάτι τραγούδια και δεν μ’ άρεσαν. Αργότερα βρήκα εγώ αυτά που μ’ άρεσαν. Μάλλον δεν ήθελα επειδή η μαμά μου, που ήταν πολύ μεγάλη τραγουδίστρια, δεν είχε αυτά που έπρεπε να έχει. Δηλαδή δεν είχε την επιτυχία και με φρέναρε, γιατί τη θεωρούσα μία δουλειά μη αξιοκρατική».
Η εξομολόγησή της συγκινεί, γιατί πίσω από την επιτυχημένη καλλιτέχνιδα φαίνεται μια γυναίκα που κουβαλά τις εμπειρίες και τις αγωνίες της μητέρας της. Το παράδειγμα της μαμάς της την έκανε διστακτική, όμως τελικά βρήκε τη δική της φωνή και πορεία μέσα από τις επιλογές της.
Κοιτώντας πίσω, με την ωριμότητα και την εμπειρία των χρόνων, η ίδια παραδέχεται ότι η μουσική βιομηχανία εξακολουθεί να έχει σκιές: «Μετά από τόσα χρόνια που βρίσκομαι στο χώρο γύρω στα 30, θα σου πω ότι πάλι τη θεωρώ μία δουλειά που δεν είναι αξιοκρατική. Απλώς μπορώ και πολεμάω μέσα σ’ αυτό και δεν αφήνομαι. Δεν μπορεί κανένας να μου σηκώσει το δαχτυλάκι και να μου πει “Ε, τώρα εσύ με αυτά που έκανες δεν μπορείς να κάνεις τα άλλα”. Δεν μπορώ. Γελάω πάρα πολύ με αυτούς τους ανθρώπους. Λυπάμαι που κακομεγαλώνουν με αυτόν τον τρόπο. Και ειδικά κάποιοι συνάδελφοι, ευτυχώς πολύ λίγοι, παλιοί, που σηκώνουν το δαχτυλάκι και λένε για διαχωρισμούς, ένας χώρος, άλλος χώρος, δεν αφήνουν τα παιδιά να ζήσουν την επιτυχία τους. Άστο ρε παιδιά να το χαρεί το παιδί. Άστο και μη σε νοιάζει τι θα γίνει στο μέλλον. Κοίτα το δικό σου το μέλλον που δεν είναι ίδιο με το παρελθόν σου».
Η ειλικρίνεια και η καθαρότητα της σκέψης της ξεχωρίζουν και δεν φοβάται να μιλήσει για την έλλειψη αξιοκρατίας, αλλά και για τη δύναμη να προχωράς, χωρίς να αφήνεις κανέναν να σου κόβει τα φτερά.
Στο πιο προσωπικό κομμάτι, η Πέγκυ δεν δίστασε να μιλήσει και για τη σχέση της με την κόρη της — μια σχέση γεμάτη αγάπη, αλλά και καθημερινές μικρές… μάχες που κάθε μαμά θα καταλάβει. «Η σχέση μας είναι καλή. Έχουμε τις κόντρες μας. Tώρα πια το έχω πιάσει λίγο και της λέω “αγάπη μου τι ωραίο είναι αυτό που φοράς;” και το βγάζει. Όταν δεν μ’ αρέσει κάτι θα της πω τι ωραίο είναι αυτό που φοράς. Κάνω το αντίθετο. Τώρα ευτυχώς πρωί είναι στο σχολείο, δεν θα μ’ ακούσει».
Αυθόρμητη, αληθινή και γεμάτη χιούμορ η Πέγκυ Ζήνα δείχνει πως πίσω από το λαμπερό φως της σκηνής υπάρχει μια γυναίκα που πατά γερά στη γη, που παλεύει, που αγαπά και που μαθαίνει καθημερινά, τόσο ως καλλιτέχνιδα όσο και ως μητέρα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
