Η ζωή της Γκράμμα στον Ζωολογικό Κήπο του Σαν Ντιέγκο στις ΗΠΑ υπήρξε μοναδική, τελείως διαφορετική από την καθημερινότητα που βιώνουν τα περισσότερα ζώα σε κάθε ζωολογικό κήπο. Κι αυτό γιατί η Γκράμμα δεν ένιωθε ποτέ φυλακισμένη· απολάμβανε την ελευθερία της, δεχόταν καθημερινά λαχταριστές λιχουδιές από τους φροντιστές της και έδειχνε να διασκεδάζει τη δική της, ιδιαίτερη διασημότητα, ζώντας μια ήρεμη, αργή —ή καλύτερα, προσαρμοσμένη στους ρυθμούς της— καθημερινότητα.
Η Γκράμμα δεν ήταν, βέβαια, μια οποιαδήποτε χελώνα. Μέχρι τον θάνατό της πριν από λίγες ημέρες, σε ηλικία 141 ετών, είχε υπάρξει «μάρτυρας» δύο Παγκοσμίων Πολέμων, δύο πανδημιών, της αρχής και εξέλιξης του τηλεφώνου, της εμφάνισης των πρώτων αυτοκινήτων, αλλά και αμέτρητων ιστορικών γεγονότων: επαναστάσεων, μπολσεβίκων, μενσεβίκων, καθώς και της θητείας 20 Αμερικανών προέδρων. Όλα αυτά της χάρισαν παγκόσμια φήμη — έστω κι αν η ίδια δεν είχε ιδέα.
Σύμφωνα με τον θρύλο, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1884 στα Νησιά Γκαλαπάγκος, έναν παράδεισο για τις γιγαντιαίες χελώνες προτού η άφιξη των φαλαινοθήρων μειώσει δραματικά τον πληθυσμό τους. Η μεταφορά της στις ΗΠΑ έγινε στο πλαίσιο μιας προσπάθειας δημιουργίας αποικίας αναπαραγωγής, και το 1930 εντάχθηκε επίσημα στον ζωολογικό κήπο του Σαν Ντιέγκο, όπου έζησε συνολικά 95 χρόνια.
Αγαπούσε το μαρούλι, το λάχανο, το σπανάκι, τα καρότα και φυσικά τα παιδιά, όμως στα τελευταία χρόνια της ζωής της οι δυνάμεις της μειώθηκαν, καθώς υπέφερε από χρόνιες παθήσεις των οστών.
Οι υπεύθυνοι του κήπου, με βαριά καρδιά, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε ευθανασία, τονίζοντας ότι υπήρξε πραγματική τιμή για τον Ζωολογικό Κήπο του Σαν Ντιέγκο να φιλοξενήσει και να φροντίσει μια τόσο ξεχωριστή χελώνα, που άφησε πίσω της μια κληρονομιά μοναδική στον κόσμο των ζώων.
