Στην εκπομπή Weekend Live εμφανίστηκε το μεσημέρι της Κυριακής ο Παναγιώτης Βασιλάκος, προκειμένου να μιλήσει δημόσια για το bullying που δέχθηκε μέλος του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος πριν από λίγα χρόνια. Ο παρουσιαστής, φορτισμένος συναισθηματικά, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τα ολοένα και περισσότερα περιστατικά ενδοσχολικής βίας που καταγράφονται και κυκλοφορούν στα social media, πραγματοποιώντας – όπως τόνισε και ο Δημήτρης Πανόπουλος – μια ουσιαστική κοινωνική παρέμβαση.
Ο Παναγιώτης Βασιλάκος αποκάλυψε πως το περιστατικό που σημάδεψε την οικογένειά του συνέβη πριν από δύο με τρία χρόνια, οδηγώντας μάλιστα μέχρι και τον διευθυντή του σχολείου σε παραίτηση. Όπως σημείωσε, δεν είναι βέβαιος κατά πόσο οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές σε όλα τα σχολεία δίνουν την προσοχή που χρειάζεται σε όσα συμβαίνουν στους διαδρόμους, στις τάξεις, αλλά και εκτός σχολικού χώρου.
Στη συνέχεια, ο ίδιος περιέγραψε τη σοκαριστική εικόνα που συναντά συχνά: παρέες από ανήλικους με ξυρισμένα κεφάλια, επιθετικές συμπεριφορές και παιδιά που εμφανίζονται σαν να ανήκουν σε συμμορίες. «Ξέρουν τι κάνουν; Ξέρουν πού πάνε;» αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι βλέπει παιδιά να κρατούν τσιγάρο στο στόμα και να αντιδρούν με επιθετικότητα σε οτιδήποτε γύρω τους. Μάλιστα, επεσήμανε πως πλέον δεν περιορίζονται τέτοιες εικόνες μόνο στα αγόρια, αλλά και στα κορίτσια, λέγοντας πως το βίντεο με τα κορίτσια να χτυπούν συμμαθήτριά τους τον εξοργίζει σε τέτοιο βαθμό που «θέλει να σπάσει το κινητό» του.
Αναφερόμενος στο περιστατικό της οικογένειάς του, τόνισε ότι ο θύτης τελικά απομακρύνθηκε από το σχολείο. Παράλληλα αποκάλυψε ότι το παιδί που άσκησε τη βία ζούσε μόνο με τη γιαγιά του, σε δύσκολες συνθήκες. «Αυτό σε κάνει να σκεφτείς: μήπως αυτό το παιδί χρειάζεται περισσότερη βοήθεια;» είπε, υπογραμμίζοντας πως το δικό τους παιδί, ως θύμα, είχε δίπλα του γονείς δυνατούς και ενεργούς, που δεν δίστασαν να το προστατεύσουν με κάθε τρόπο. Υποστήριξε μάλιστα ότι το παιδί-θύμα θα καταφέρει να προχωρήσει στη ζωή του, έχοντας την απαραίτητη αγάπη, ενώ ο θύτης, όπως είπε, ίσως είναι αυτός που τελικά χρειάζεται μεγαλύτερη υποστήριξη.
