Ο Κάρολος Σπένσερ, 9ος κόμης του Σπένσερ και αδελφός της αείμνηστης πριγκίπισσας Νταϊάνα, αποκάλυψε στο podcast «Rosebud» του Γκάιλς Μπράντρεθ πως ο επικήδειος που εκφώνησε στη μνήμη της τον Σεπτέμβριο του 1997 ήταν αρχικά «πολύ διαφορετικός» από αυτόν που τελικά ακούστηκε στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ.
«Πετούσα πίσω στην Αγγλία από το Κέιπ Τάουν, όπου ζούσα τότε. Ήμουν σε τραγική ψυχολογική κατάσταση και μια ευγενική αεροσυνοδός με βοήθησε πολύ», θυμήθηκε. «Είχα μαζί μου το μεγάλο σημειωματάριό μου και προσπαθούσα να σκεφτώ ποιος θα μπορούσε να εκφωνήσει τον επικήδειο της Νταϊάνα. Έφτασα μέχρι το γράμμα Ζ χωρίς να βρω κανέναν».
Όταν προσγειώθηκε στο Χίθροου, τηλεφώνησε στη μητέρα του ζητώντας καθοδήγηση. «Της είπα πως δεν μπορώ να βρω ποιος να μιλήσει, και φοβάμαι πως θα χρειαστεί να το κάνω εγώ. Μου απάντησε: “Φυσικά θα το κάνεις εσύ. Το αποφασίσαμε ήδη με τις αδερφές σου.”»
Ο Σπένσερ εξήγησε ότι η πρώτη εκδοχή του λόγου του ήταν «παραδοσιακή», γεμάτη αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια της πριγκίπισσας, κάτι που, όπως παραδέχτηκε, «ήταν γελοίο και δεν την αντιπροσώπευε». «Συνειδητοποίησα ότι ο ρόλος μου δεν ήταν να μιλήσω για εκείνη, αλλά εκ μέρους της», ανέφερε χαρακτηριστικά.
View this post on Instagram
Αναφέρθηκε επίσης στη βαθιά προσωπική σχέση τους και στο γεγονός ότι η Νταϊάνα τον είχε ορίσει ως κηδεμόνα των γιων της, πρίγκιπα Ουίλιαμ και πρίγκιπα Χάρι. «Δεν είχε νομική ισχύ, αφού ζούσε ο πατέρας τους, αλλά για μένα αυτό σήμαινε κάτι πολύ σημαντικό, ένα καθήκον απέναντί της», είπε. Ο λόγος, όπως αποκάλυψε, γράφτηκε τελικά μέσα σε ενενήντα λεπτά.
Ο κόμης σημείωσε ακόμη ότι αφαίρεσε από το τελικό κείμενο ένα σημείο που αναφερόταν στον εκδότη Ρούπερτ Μέρντοκ, καθώς θεώρησε πως «δεν ήταν απαραίτητο».
View this post on Instagram
Ο ιστορικός επικήδειος εκφωνήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1997 στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ και συγκίνησε ολόκληρο τον κόσμο. «Η Νταϊάνα ήταν η πεμπτουσία της συμπόνιας, του καθήκοντος, του στυλ και της ομορφιάς», είπε τότε ο Σπένσερ. «Ήταν σύμβολο της ανιδιοτελούς ανθρωπιάς, σημαιοφόρος των δικαιωμάτων των αδύναμων, ένα κορίτσι βρετανικό που ξεπέρασε τα όρια της εθνικότητας».
View this post on Instagram
Η πιο φορτισμένη στιγμή του λόγου ήταν η υπόσχεση που έδωσε δημοσίως στη μνήμη της: «Δεσμεύομαι, Νταϊάνα, εκ μέρους σου, ότι δεν θα επιτρέψουμε να υποφέρουν όπως υπέφερες εσύ. Θα γίνουν δύο ξεχωριστοί νέοι άνδρες, με ψυχές που θα τραγουδούν ελεύθερα, όπως εσύ ήθελες».
