Υπάρχουν εξομολογήσεις που δεν λέγονται για εντυπωσιασμό, αλλά γιατί αποτελούν κατάθεση ψυχής. Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, μίλησε με θάρρος για μια σκοτεινή αλλά και λυτρωτική περίοδο της ζωής του.
Με αφοπλιστική ειλικρίνεια αποκάλυψε πώς βρέθηκε αντιμέτωπος με την εξάρτηση, πώς πάλεψε με τους δαίμονές του και πώς, τελικά, βρήκε το φως μέσα από τη βοήθεια και την αυτογνωσία.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», ο ηθοποιός άφησε για λίγο στην άκρη τους ρόλους και μίλησε ως άνθρωπος για την αλήθεια του, τις αδυναμίες του και τη δύναμη που χρειάστηκε για να σταθεί ξανά στα πόδια του. «Έχω ιστορία με καταχρήσεις, έβρισκα διεξόδους έτσι. Κάποια στιγμή αποφάσισα ότι πρέπει να σταματήσει αυτό. Ξεκίνησε από τρυφερή ηλικία και συνεχίστηκε μέχρι μεγάλη ηλικία, με μέτρο. Αλλά το μέτρο δεν έβγαζε από τη ζωή μου αυτή την επαφή».
Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος δεν δίστασε να περιγράψει τη στιγμή που ένιωσε ότι δεν μπορεί πια να το αντιμετωπίσει μόνος του και τότε έκανε την πιο γενναία κίνηση. «Σκέφτηκα κάποια στιγμή ότι δεν πάει καλά, αλλά σκέφτηκα και άλλα πράγματα, ότι μουδιάζω, τι ψάχνω… Κάποια στιγμή ζήτησα βοήθεια γι’ αυτό. Πήγα οικειοθελώς στο ΚΕΘΕΑ, ήταν από τις καλύτερες επιλογές που έχω κάνει στη ζωή μου».
Και με λόγια που αποπνέουν ωριμότητα και βαθιά αυτογνωσία, πρόσθεσε: «Πάντοτε ήμουν δραστήριος, κι αυτό ήταν η μεγάλη παγίδα, δεν ήμουν το ρεμάλι, ήμουν λειτουργικότατος. Οπότε, αυτό ήταν μεγάλη παγίδα. Ήμουν εξαρτημένος, όχι απλώς χρήστης. Ήθελα να κάνω κεφάλι, κι αυτό είναι σίγουρα εξάρτηση. Αυτό πάει και κάπου βαθύτερα, για να αντέξω τη ζωή, να αντέξω τους άλλους και τον εαυτό μου. Εκεί αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα»…
