Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Τατιάνα Σλόσμπεργκ, εγγονή του Τζον Φ. Κένεντι, πέθανε σήμερα το πρωί σε ηλικία 35 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά της. Η ίδια είχε αποκαλύψει πρόσφατα ότι έδινε μάχη με τον καρκίνο, συγκλονίζοντας με τη δημόσια εξομολόγησή της.
«Η όμορφη Τατιάνα μας έφυγε από τη ζωή σήμερα το πρωί. Θα είναι πάντα στις καρδιές μας», ανέφερε η οικογένεια σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η Τατιάνα Σλόσμπεργκ ήταν κόρη του καλλιτέχνη Edwin Schlossberg και της διπλωμάτισσας Caroline Kennedy, μεγαλύτερης κόρης του Τζον Φ. Κένεντι. Ως έμπειρη δημοσιογράφος, είχε εστιάσει κυρίως σε περιβαλλοντικά ζητήματα. Εργάστηκε στους New York Times, ενώ άρθρα της δημοσιεύτηκαν επίσης στο The Atlantic και στη Washington Post.
Το βιβλίο της και η προσωπική της μαρτυρία
Το 2019 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Inconspicuous Consumption: The Environmental Impact You Don’t Know You Have», στο οποίο ανέλυε τον αθέατο περιβαλλοντικό αντίκτυπο της καθημερινής κατανάλωσης.
Για τις ανάγκες της έρευνάς της, είχε ολοκληρώσει ακόμη και αγώνα σκι αντοχής 30 μιλίων, διάρκειας 7 ωρών, στο Ουισκόνσιν.
Η σπάνια διάγνωση και η αποκάλυψη στο The New Yorker
Σε άρθρο της που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The New Yorker στις 22 Νοεμβρίου, η Τατιάνα Σλόσμπεργκ είχε αποκαλύψει ότι έπασχε από οξεία μυελογενή λευχαιμία, με μια σπάνια γενετική μετάλλαξη που ονομάζεται Inversion 3.
Η διάγνωση έγινε στις 25 Μαΐου 2024, την ημέρα που γέννησε το δεύτερο παιδί της, όταν οι γιατροί εντόπισαν ασυνήθιστα αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια και ζήτησαν άμεσες, περαιτέρω εξετάσεις.
Τατιάνα Σλόσμπεργκ: Η γενναία μάχη και το τέλος
Ακολούθησε πεντάμηνη μάχη με την ασθένεια, ξεκινώντας με πέντε εβδομάδες νοσηλείας στο νοσοκομείο Columbia-Presbyterian Hospital της Νέας Υόρκης.
Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία στο σπίτι και αργότερα σε μεταμόσχευση μυελού των οστών.
«Κατά τη διάρκεια της τελευταίας κλινικής δοκιμής, ο γιατρός μου είπε ότι ίσως μπορέσει να με κρατήσει στη ζωή για έναν χρόνο», έγραψε χαρακτηριστικά. «Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι τα παιδιά μου, τα πρόσωπα των οποίων ζουν μόνιμα στο εσωτερικό των βλεφάρων μου, δεν θα με θυμόντουσαν».
