Εδώ και 12 χρόνια, η Μπέλα Χαντίντ δίνει τη δική της σκληρή μάχη με τη νόσο του Lyme, έχοντας πάντα στο πλευρό της τη μητέρα της, Γιολάντα, η οποία δεν κρύβει δημόσια τον θαυμασμό και τη στήριξή της για το 28χρονο μοντέλο.
Η Γιολάντα Χαντίντ δημοσίευσε στα social media μια σειρά φωτογραφιών της Μπέλα στο νοσοκομείο, συνοδεύοντάς τες με λόγια γεμάτα συγκίνηση και αγωνία. Περιέγραψε τον πόνο που νιώθει βλέποντας την κόρη της να «παλεύει σιωπηλά» και παραδέχτηκε πως συχνά νιώθει να χάνει την ελπίδα της.
«Έμαθες να ζεις στη φυλακή του παράλυτου μυαλού σου», έγραψε, αποτυπώνοντας τη δυσκολία και τη σκληρή καθημερινότητα της Μπέλα από τη στιγμή της διάγνωσής της το 2013.
Παρά τον πόνο, η Γιολάντα τόνισε τον θαυμασμό και την αγάπη της για τη γενναιότητα και την επιμονή της κόρης της απέναντι στις αμέτρητες δοκιμασίες που φέρνει η ασθένεια. Με λόγια γεμάτα περηφάνια τη χαρακτήρισε «μαχήτρια» και της υποσχέθηκε πως θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό της μέχρι να έρθουν καλύτερες μέρες.
Στην ανάρτησή της στο Instagram, έγραψε: «Το να βλέπω τη Μπέλα μου να παλεύει σιωπηλά έχει ραγίσει τον πυρήνα της ύπαρξής μου και με έχει βυθίσει στην πιο σκοτεινή απελπισία. Η αόρατη αναπηρία της χρόνιας νευρολογικής νόσου του Lyme είναι δύσκολο να εξηγηθεί ή να κατανοηθεί. Προσπαθώ να δίνω το παράδειγμα σε αυτό το ταξίδι μας, αλλά ο δικός μου πόνος δεν συγκρίνεται με το να βλέπω το παιδί μου να υποφέρει.
Μετά από χρόνια, σταμάτησα να μοιράζομαι την προσωπική μου ιστορία για να επικεντρωθώ στη δική μου θεραπεία αντί να επηρεάζομαι από τις απόψεις άλλων. Παρόλα αυτά, παραμένω η ”σύμβουλος” της υγείας μου και, μετά από δεκαπέντε χρόνια αναζητήσεων, είμαι αποφασισμένη να βρω μια θεραπεία προσιτή σε όλους. Ελπίζω σύντομα να μοιραστώ όσα έχουμε μάθει για το Lyme, μόλις τα εργαστηριακά αποτελέσματα δείξουν τη νίκη μας.
Στη γλυκιά μου Μπελίτα: Είσαι ακούραστη και θαρραλέα. Κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να υποφέρει από χρόνια ανίατη ασθένεια. Θαυμάζω το θάρρος σου και την επιμονή σου να συνεχίζεις να παλεύεις παρά τις αποτυχίες. Δεν υπάρχουν λόγια αρκετά για να περιγράψουν το σκοτάδι και τον πόνο που έχεις βιώσει από το 2013. Μαθήτευσες πώς να υπάρχεις στη φυλακή του παράλυτου μυαλού σου. Είμαι τόσο περήφανη για τη μαχήτρια που είσαι. Δεν είσαι μόνη. Σου υπόσχομαι πως θα είμαι στο πλευρό σου σε κάθε βήμα. Πάλεψες κι ολοκλήρωσες ακόμη έναν μήνα θεραπείας. Προσεύχομαι για τη γρήγορη ανάρρωσή σου. Αυτή η ασθένεια μας γονάτισε, αλλά ξανασηκωνόμαστε. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για καλύτερες μέρες, μαζί. Σ’ αγαπώ τόσο πολύ, μαχήτριά μου».
