Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Πρωινό Σαββατοκύριακο» και την Ελένη Τσολάκη, ο Γιώργος Τσαλίκης άνοιξε την ψυχή του και μίλησε για τις πρώτες κοινές στιγμές με τη σύζυγό του, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τις σημαντικές επαγγελματικές στροφές, αλλά και τις σχέσεις με φίλους όπως ο Μάρκος Σεφερλής και η Έλενα Τσαβαλιά.
Από το «τίποτα» στο πρώτο τους σπίτι
Στάθηκαν μπροστά στο πρώτο σπίτι που μοιράστηκε με την αγαπημένη του Δώρα στην Πετρούπολη κι εκεί «λύγισε»: «Συγκινήθηκα πάρα πολύ! Όταν ήρθαμε εδώ δεν είχαμε τίποτα. Όταν λέμε τίποτα, τίποτα. Μπήκαμε σε ένα σπίτι που δεν είχε τίποτα. Πήραμε ένα στρώμα, δυο πιάτα, δύο ποτήρια, πιρούνια και ένα στρώμα. Και λέμε “εδώ είμαστε, το σπίτι μας”. Να μην επιβαρύνουμε κανέναν. Στο μεταξύ, εγώ έχω αλλεργία στη σκόνη και μετά από 2-3 μέρες κάτι με πείραζε. Ήταν η σκόνη, γιατί έφευγα από το στρώμα και ακουμπούσε η μούρη μου στο πάτωμα».
Η αρχή στο καλλιτεχνικό… μονοπάτι
Για την πορεία του στην Αθήνα μετά τις σπουδές: «Μετά τις σπουδές στο Βουκουρέστι είπαμε να έρθουμε να μείνουμε στην Αθήνα. Είχαμε ένα μικρό ραδιόφωνο πάνω στο ψυγείο. Άκουσα την μετέπειτα κουμπάρα μου, Ναταλία Γερμανού να λέει “μόλις βγήκε από τον φούρνο, δεν τον ξέρω. Μου είπε ο Πέτρος Κωστόπουλος ότι είναι ένας πιτσιρικάς που τον πιστεύει πολύ”. Και σε αυτή την κουζινούλα άκουσα πρώτη φορά το “Με χαλάει”».
Από τη στιγμή που άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα, ήθελε να είναι εμφανισιακά προσεγμένος: «Μετά σιγά σιγά ξεκίνησα να δουλεύω στον Απόλλωνα και ρωτούσα τι ρούχα πρέπει να φοράω για να είναι μουράτα. Ρώτησα και μου είπε ο Ηλίας Ψινάκης να πάρω Cavalli. Ρώτησα πόσο κάνουν – δεν θυμάμαι – και πήγα να πάθω εγκεφαλικό! Του είπα να τα πληρώσω με δόσεις και του φάνηκε τόσο γλυκό που μου είπε “να τα πληρώσεις με δόσεις και να βγαίνεις όπως γουστάρεις”».
Η φιλία με Σεφερλή και η υπεράσπιση της Τσαβαλιά
Στο μπαλκόνι του πρώτου σπιτιού, πολλοί διάλογοι με τον Μάρκο Σεφερλή γεννήθηκαν: «Σε αυτό το μπαλκόνι κάναμε πολλές συζητήσεις. Λέγαμε “θα τα καταφέρουμε;”. Να έχουμε το κοινό μας, να μπορούμε να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε, να βοηθάμε τους ανθρώπους μας. Και τελικά τα καταφέραμε. Γι’ αυτό και είμαι δεμένος μαζί του και όταν είχε γίνει το περιστατικό με την Ακρίτα μπήκα μπροστά. Είχα δει την Έλενα να κλαίει στο σχολείο. Έκλαιγε και έτρεμε. Μου λέει “έγραψε αυτό η Ακρίτα και το διάβασε το παιδί και είναι χάλια”».
Δύσκολες στιγμές, πτώσεις, και η εσωτερική δύναμη
Και για τις πιο σκληρές περιόδους της ζωής του, ο Γιώργος Τσαλίκης παραδέχτηκε: «Πέρασα πολλές δύσκολες στιγμές, αλλά ποτέ δεν τα παράτησα και ούτε θα τα παρατήσω. Όταν αδικούμαι, πέφτω, στεναχωριέμαι και κλαίω. Λίγο όμως. Δεν μου αρέσει το κλάμα. Μόνο για τον κουνιάδο μου έχω κλάψει πολύ, για μέρες, δεν σταμάταγαν τα μάτια μου ποτέ».
