Μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά μέρα βιώνει η Μαρία Αντωνά, καθώς συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον θάνατο της αγαπημένης της μητέρας. Η γνωστή ραδιοφωνική παραγωγός και παρουσιάστρια, που αυτό το Σαββατοκύριακο βρίσκεται στην Αίγινα μαζί με τον Γιώργο Λιάγκα, θέλησε να τιμήσει τη μνήμη της με έναν ήσυχο, προσωπικό τρόπο.
Το πρωί της Κυριακής, η Μαρία Αντωνά επισκέφθηκε την εκκλησία του νησιού και άναψε ένα κερί για τη μητέρα της, δημοσιεύοντας στη συνέχεια μια συγκινητική φωτογραφία στα social media. «Ένας χρόνος από την ημέρα που έγινες άγγελος», έγραψε, συγκινώντας τους διαδικτυακούς της φίλους που έσπευσαν να της στείλουν μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης.
Η απώλεια της μητέρας της υπήρξε για εκείνη ένα βαθύ τραύμα αλλά και ένα μεγάλο μάθημα ζωής, όπως έχει παραδεχτεί και σε παλαιότερη συνέντευξή της. «Ο θάνατος της μητέρας μου ήταν ένα σοκ. Ήταν νέος άνθρωπος και όλα έγιναν ξαφνικά. Με έκανε να δω τη ζωή αλλιώς, να συνειδητοποιήσω πόσο εύθραυστα είναι όλα. Κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία το πόσα έχεις ή τι καταφέρνεις, αλλά το να είσαι γεμάτος στην ψυχή σου», είχε δηλώσει συγκινημένη.
Η Μαρία Αντωνά, που φημίζεται για τη θετική της ενέργεια και το χαμόγελό της, προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της μητέρας της μέσα από την καθημερινότητά της. Όπως λέει, η απώλεια την ώθησε να σταθεί πιο γερά στα πόδια της και να εκτιμήσει βαθύτερα την αξία των ανθρώπινων σχέσεων. «Έμαθα να μην κρατάω κακίες, να λέω “σ’ αγαπώ” πιο συχνά και να ζω τη στιγμή. Δεν έχει νόημα να αγχώνεσαι για το αύριο όταν όλα μπορούν να αλλάξουν σε μια στιγμή», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η ίδια δηλώνει πως από τότε τίποτα δεν είναι ίδιο, αλλά μέσα από τον πόνο έχει βρει μια νέα δύναμη. «Πλέον με ενδιαφέρει μόνο να είμαι υγιής, δυνατή και να στέκομαι στα πόδια μου. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα», εξομολογήθηκε πρόσφατα.
Η σημερινή μέρα για τη Μαρία Αντωνά δεν είναι μόνο μέρα θλίψης, αλλά και ευγνωμοσύνης — για τη μητέρα που τη στήριξε, τη δίδαξε και τη διαμόρφωσε σε αυτό που είναι σήμερα. Με ένα κερί και λίγη σιωπή, τίμησε τη μνήμη της, έχοντας μέσα της τη βεβαιότητα ότι εκείνη τη βλέπει και τη φροντίζει από ψηλά.
