Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Λίγο πριν ανοίξει η αυλαία στο Θέατρο «Παλλάς» για την πολυαναμενόμενη παράσταση «Αλεξάνδρεια», συνάντησα τη Λήδα Ματσάγγου, μια γυναίκα που εκπέμπει λάμψη, δύναμη και θεατρική αρχοντιά. Από τις σπάνιες παρουσίες του ελληνικού θεάτρου που δεν χρειάζονται συστάσεις, η Λήδα διαθέτει εκείνη τη μαγική στόφα των αυθεντικών ηθοποιών, εκεί όπου το ταλέντο συναντά την ευαισθησία και η εμπειρία γίνεται φως στη σκηνή.
Πείτε μας για την παράσταση «Αλεξάνδρεια» στο θέατρο «Παλλάς». Τι είναι αυτό που βιώνετε πάνω στη σκηνή με τον ρόλο σας;
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι σε αυτή την παράσταση, γιατί το θέμα της είναι εξαιρετικά ωραίο και ανθρώπινο, αφορά όλους μας. Ως συντελεστές, όμως, είναι επίσης υπέροχα, γιατί ο καθένας από τη δική του θέση προσφέρει τη μέγιστη ενέργεια και αγάπη. Έχει δημιουργηθεί μια πολύ θετική ατμόσφαιρα, όπου όλοι φροντίζουμε ο ένας τον άλλον και αγαπάμε τη δουλειά μας. Και φυσικά, όλα ξεκινούν από τον Φωκά Ευαγγελινό, που είναι ο «μαέστρος» της παράστασης, το όραμα και η έμπνευσή του βρίσκονται πίσω από αυτό το έργο.
Σας αγχώνει που βρίσκεστε σε ένα τόσο μεγάλο θέατρο και σε μια τόσο μεγάλη παραγωγή; Σκέφτεστε πώς θα ανταποκριθεί ο κόσμος;
Πιστεύω ότι αυτό δεν είναι κάτι που με αγχώνει προσωπικά. Φαντάζομαι ότι αφορά περισσότερο τους παραγωγούς. Εγώ όμως είμαι σίγουρη ότι η παράσταση θα πάει πολύ καλά, γιατί έχει δουλευτεί με αγάπη και με πολύ μεράκι. Είναι μια δουλειά που με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Η παράσταση έχει πολλή αλήθεια μέσα της, πολύ ζωντανούς, ανθρώπινους ρυθμούς, γρήγορους, καταιγιστικούς. Περιλαμβάνει έντονα συναισθήματα, μυρωδιές, εικόνες που δεν γνωρίζαμε πριν και παιχνίδια που παίζονταν τότε και που είναι συνέπεια της σημερινής πραγματικότητας στη Μέση Ανατολή. Είναι συγκλονιστικό πώς όλα αυτά φτάνουν στον θεατή και τον αγγίζουν, ιδιαίτερα μέσα από την ερωτική ιστορία της πρωταγωνίστριας.
Ποιος ήταν ο ρόλος που σας έκανε νούμερο ένα αναγνωρίσιμη στη χώρα;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος ρόλος που να με καθιέρωσε έτσι. Δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία ηθοποιών που κάνουν ένα «μπαμ» με ένα ρόλο. Μετά, βέβαια, υπήρξαν επιτυχίες, αλλά όλα έγιναν με πιο ήσυχα βήματα, δεν υπήρξε κάτι που να ξεχώρισε απότομα.
Ο ρόλος στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη ωστόσο εκτόξευσε την δημοφιλία σας…
Α, ναι, φυσικά με τον Χριστόφορο.
Και στον ρόλο σας στα «Εγκλήματα», υπήρχε κάτι ιδιαίτερο που σας ξεχώρισε…
Ναι, εκεί ο δικός μου ρόλος ήταν αρκετά σκοτεινός. Παρόλα αυτά, προσπαθήσαμε να τον αποδώσουμε όσο καλύτερα γινόταν και πιστεύω ότι το κάναμε πολύ ωραία.
Δηλαδή, αν σας έκανε πρόταση ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης για κάτι καινούργιο, θα συμμετείχατε;
Φυσικά, θα έλεγα ναι σε μια νέα πρόταση του Χριστόφορου. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και για τον «μαέστρο» και για όλη αυτή την απήχηση που έχει η σειρά αυτή στον κόσμο.
Και τα «Εγκλήματα» ήταν καθοριστικά στη ζωή και στην καριέρα σας…
Ήταν, ναι, παρόλο που συμμετείχα μόνο σε τρία επεισόδια. Ήταν όμως πολύ χαρακτηριστικά και είχαν ένα ιδιαίτερο χιούμορ. Μέσα από εκείνη τη συμμετοχή βγήκε μια πτυχή του εαυτού μου που δεν είχα ξαναδεί, γιατί δεν είχα ξαναπαίξει κάτι τόσο κωμικό. Ήταν μια ιστορία με δύο γυναίκες που διεκδικούσαν τον ίδιο άντρα, έναν ρόλο κωμικό αλλά και με κοινωνικές προεκτάσεις, που παραμένουν επίκαιρες μέχρι και σήμερα.
Είστε και μητέρα ταυτόχρονα. Υπάρχει χρόνος για να συνδυαστούν η μητρότητα και η καριέρα;
Είχα πάρα πολύ χρόνο, γιατί ηθελημένα έμεινα εκτός για ένα διάστημα. Ήθελα να ζήσω τη μητρότητα ολοκληρωτικά, την κάθε στιγμή της. Δεν ήθελα να χάσω τίποτα από αυτή την εμπειρία, τη θεωρούσα το πιο σημαντικό πράγμα τότε. Δεν με απασχόλησε καθόλου το «μετά», ήθελα απλώς να είμαι παρούσα σ’ εκείνη τη φάση της ζωής μου.
Αν το παιδί σας, μεγαλώνοντας, εκφράσει την επιθυμία να ασχοληθεί με την τέχνη, θα ήσασταν θετική ή θα λέγατε «καλύτερα όχι», επειδή γνωρίζετε τις δυσκολίες του χώρου;
Μπορεί να το έχει εκφράσει ήδη… Εγώ αυτό που θέλω είναι το παιδί μου να είναι χαρούμενο και ευτυχισμένο, να κάνει ό,τι το γεμίζει και το κάνει να νιώθει καλά. Το μόνο που με νοιάζει είναι να είναι υγιές και ευτυχισμένο.
