Η Αφροδίτη Γεροκωνσταντή, που έγινε γνωστή μέσα από το Big Brother, μίλησε ανοιχτά για τα αρνητικά σχόλια που δέχεται στα social media μετά τη γέννηση του παιδιού της, αποκαλύπτοντας πως συχνά γίνεται στόχος σκληρής κριτικής για τον τρόπο που βιώνει τη μητρότητα και μοιράζεται στιγμές με το μωρό της.
Η πρώην παίκτρια του Big Brother παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή Breakfast@Star την Τετάρτη (14/1), όπου αναφέρθηκε τόσο στις επιθέσεις που δέχεται διαδικτυακά όσο και στα συναισθήματά της γύρω από την εγκυμοσύνη και τον ερχομό του παιδιού της.
Τα σκληρά σχόλια στα social media
Αναφερόμενη στα μηνύματα που λαμβάνει κάτω από τις αναρτήσεις της, η Αφροδίτη Γεροκωνσταντή αποκάλυψε:
«Μου γράφουν άσχημα σχόλια του τύπου “τώρα αυτή είναι μάνα;”, “σε ποιον δίνει ο Θεός παιδιά”, “θα το κάνει παχύσαρκο και το παιδί”, “άρρωστο το παιδί από γεννησιμιού του”. Μερικές φορές τα σβήνω γιατί νευριάζω και άλλες τα αφήνω για να τα βλέπει ο κόσμος».
Η εμπειρία της μητρότητας
Μιλώντας για τη ζωή της μετά τη γέννηση του παιδιού της, δήλωσε συγκινημένη: «Είναι μοναδικό, δεν περιγράφεται το συναίσθημα. Τα πρώτα Χριστούγεννα με το μωρό τα πέρασα μαγικά. Ο ερχομός του παιδιού μου είναι ό,τι καλύτερο έχω ζήσει, ήταν ένα δώρο για εμένα».
Η εγκυμοσύνη και τα baby blues
Στη συνέχεια, η Αφροδίτη Γεροκωνσταντή αναφέρθηκε στις δυσκολίες της εγκυμοσύνης και στις συναισθηματικές μεταπτώσεις:
«Το διάστημα της εγκυμοσύνης ήταν μία πάνω, μία κάτω. Οι ορμόνες παθαίνουν κοκομπλόκο. Προετοιμάζεσαι για κάτι πολύ μεγάλο που έρχεται στη ζωή σου. Δεν θα πω ότι ήταν εύκολο, ούτε από τα πιο ουάου, αλλά προσπάθησα να το δω θετικά. Δεν φλέρταρα με την επιλόχειο κατάθλιψη. Είχα τα baby blues. Η επιλόχειος είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα και πολλές μανούλες το μπερδεύουν με απλή κατάθλιψη ή πολύ στρες. Είμαι όμως τυχερή που δεν το βίωσα».
Η απώλεια του πατέρα της
Κλείνοντας, η πρώην παίκτρια του Big Brother μίλησε με συγκίνηση για τον πατέρα της που έχει φύγει από τη ζωή: «Όποιος έχει χάσει έναν δικό του άνθρωπο, τις γιορτές πονάει λίγο πιο πολύ. Θα ήθελα να ήταν εδώ. Τον σκέφτομαι πάντα, και πριν το παιδί και τώρα. Είναι βαριά συναισθήματα. Θα ήταν περήφανος για όσα έχω καταφέρει, αλλά πιο πολύ θα ήθελε να είμαι εγώ περήφανη. Έχω νιώσει πολλές φορές ότι είναι δίπλα μου».
