Η Μαίρη Αρώνη υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της μέσα από δεκάδες εμβληματικούς ρόλους.
Της: Έπης Τρίμη
Η Μαίρη Αρώνη, κατά κόσμον Μαίρη Αρβανιτάκη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας της, Λέανδρος, ήταν καθηγητής και χρηματιστής, ενώ η μητέρα της διατηρούσε έναν επιτυχημένο οίκο ραπτικής, τον οποίο έκλεισε όταν παντρεύτηκε για να αφιερωθεί στην οικογένεια.
Η νεαρή Μαίρη έλαβε εξαιρετική μόρφωση, μιλούσε άπταιστα γαλλικά και αγγλικά, ενώ από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση στο θέατρο, συμμετέχοντας σε σχολικές παραστάσεις.
Το 1929 αποτέλεσε μια χρονιά που σημάδεψε βαθιά την οικογένειά της. Το μεγάλο οικονομικό Κραχ οδήγησε την οικογένεια στην πλήρη οικονομική καταστροφή, ενώ ο πατέρας της, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τα χρέη, αυτοκτόνησε.
«Ο μεγάλος μου έρωτας είναι το θέατρο. Πιστεύω ότι όλα εδώ αρχίζουν και όλα εδώ τελειώνουν…»
Μετά την τραγωδία, η μητέρα της αποφάσισε να επαναλειτουργήσει τον οίκο ραπτικής, ζητώντας από τη Μαίρη να εργαστεί μαζί της.
Ωστόσο, η ίδια είχε ήδη αποφασίσει ότι το μέλλον της βρισκόταν στο θέατρο.
Όταν η ξαδέλφη της και επίσης γνωστή ηθοποιός Βάσω Μανωλίδου πέρασε στη δραματική σχολή, η Μαίρη αποφάσισε να ακολουθήσει το ίδιο όνειρο.
Για να πείσει τη μητέρα της να την αφήσει να δώσει εξετάσεις, προχώρησε ακόμη και σε απεργία πείνας. Τελικά, η επιμονή της απέδωσε καρπούς.
Όπως είχε πει χαρακτηριστικά: «Ο μεγάλος μου έρωτας είναι το θέατρο. Πιστεύω ότι όλα εδώ αρχίζουν και όλα εδώ τελειώνουν. Φοβάμαι τον χρόνο -σε μας τους ηθοποιούς από ένα σημείο και μετά γίνεται εφιάλτης, γιατί δεν ξέρω τι υπάρχει μετά τον θάνατο. Αλλά, αν υπάρχει μια άλλη ζωή πέρα από ‘δώ, εγώ πιστεύω ότι το θέατρο δεν τελειώνει ποτέ».
Μαίρη Αρώνη: Ο μεγάλος έρωτας, ο γάμος και η καριέρα στο θέατρο
Στη δραματική σχολή γνώρισε τον μεγάλο έρωτα της ζωής της, τον ηθοποιό Θόδωρο Αρώνη, με τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα.
Το 1934 έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο στο έργο «Κοσμική κίνηση», αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.
Το ταλέντο της δεν άργησε να γίνει αντιληπτό από τη μεγάλη ηθοποιό Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία την ενέταξε στον θίασό της.
Η καριέρα της απογειώθηκε και σύντομα συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως:
-
Δημήτρης Χορν
-
Κώστας Μουσούρης
-
Μάνος Κατράκης
Το 1941, σε ηλικία μόλις 25 ετών, έγινε μία από τις νεότερες πρωταγωνίστριες της εποχής στον θίασο του Κώστα Μουσούρη.
Το 1944 ανέλαβε ρόλο συνθιασάρχη, αρχικά με τον Δημήτρη Χορν και αργότερα με τη Βάσω Μανωλίδου.
Η ηθοποιός ήταν γνωστή για τη μανία με την καθαριότητα. Λέγεται ότι έκανε μπάνιο τέσσερις έως πέντε φορές την ημέρα, ενώ το σπίτι της ήταν πάντα ανοιχτό για φίλους και συνεργάτες, γεγονός που την έκανε εξαιρετική οικοδέσποινα.
Οι τραγωδίες της ζωής της και το τέλος
Το 1955 ο σύζυγός της Θόδωρος Αρώνης διαγνώστηκε με καρκίνο.
Η ίδια εγκατέλειψε προσωρινά τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις και ταξίδεψε μαζί του στο εξωτερικό, προσπαθώντας να βρουν θεραπεία. Παρά τις προσπάθειες, εκείνος πέθανε στις 13 Ιουλίου 1956.
Την ίδια ημέρα επρόκειτο να κάνει πρεμιέρα στις «Εκκλησιάζουσες», όπου θα ερμήνευε την Πραξαγόρα.
Η παράσταση αναβλήθηκε μόνο για μία ημέρα. Την επόμενη η ηθοποιός εμφανίστηκε στη σκηνή και έδωσε μια συγκλονιστική ερμηνεία.
Το σοκ από τον θάνατο του συζύγου της επηρέασε βαθιά την υγεία της. Από τη μεγάλη στενοχώρια εμφάνισε λεύκη, γεγονός που την ανάγκαζε να μακιγιάρει τα σημεία του σώματός της που φαίνονταν.
Το 1963 αποχώρησε από το ελεύθερο θέατρο, ενώ το 1981 αποχώρησε οριστικά από το Εθνικό Θέατρο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ασχολήθηκε κυρίως με το ραδιοφωνικό θέατρο.
Το 1991 μια νέα τραγωδία τη συγκλόνισε, όταν ο αγαπημένος της ανιψιός Λέανδρος έμεινε τετραπληγικός μετά από σοβαρό ατύχημα.
Η απώλεια αυτή τη σημάδεψε βαθιά.
Η Μαίρη Αρώνη πέθανε στον ύπνο της στις 16 Ιουλίου 1992 από ανακοπή, στο σπίτι της αγαπημένης της εξαδέλφης.
Όσοι την γνώριζαν, ωστόσο, πίστευαν ότι έφυγε από τον καημό της για τον Λέανδρο.
Μαίρη Αρώνη: Το σπίτι της στο Καλαμάκι
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η σπουδαία ηθοποιός απαθανατίζεται στον ανθισμένο κήπο του σπιτιού της στο Καλαμάκι, μέσα σε έναν καταπράσινο χώρο γεμάτο δέντρα και λουλούδια, τα οποία φρόντιζε προσωπικά. Εκεί, σε αυτή τη μικρή όαση ηρεμίας, έζησε μερικά από τα πιο ουσιαστικά και ευτυχισμένα χρόνια της ζωής της.
Η κατοικία της ήταν μια κομψή μονοκατοικία στην οδό Σαλαμίνος, που αργότερα μετονομάστηκε σε Διομήδη Κομνηνού, στον αριθμό 8, κοντά στο Συμμαχικό Νεκροταφείο. Το σπίτι αποτέλεσε για πολλά χρόνια το προσωπικό της καταφύγιο, όπου ζούσε μακριά από τη δημοσιότητα και την ένταση της σκηνής.
Σήμερα στη θέση της παλιάς μονοκατοικίας βρίσκεται μια πολυκατοικία, ωστόσο οι αναμνήσεις από το σπίτι της ηθοποιού παραμένουν ζωντανές μέσα από αφηγήσεις ανθρώπων που είχαν επισκεφθεί τον χώρο.
View this post on Instagram
Μαίρη Αρώνη: Η στάση της στην Κατοχή και η αγάπη για το σπίτι της
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί είχαν επιτάξει την οικία της στο Καλαμάκι.
Η ίδια, ωστόσο, με το έντονο ταμπεραμέντο και την αξιοπρέπεια που τη χαρακτήριζε, συνέχισε κανονικά τις εμφανίσεις της στο θέατρο. Μάλιστα, απαιτούσε από τους Γερμανούς αξιωματικούς να βγάζουν τις μπότες τους πριν μπουν στο σπίτι, ώστε να μην καταστρέψουν το παρκέ.
Το εσωτερικό του σπιτιού της ήταν καλαίσθητο και προσεγμένο, με έπιπλα αντίκες, πίνακες ζωγραφικής και ένα μεγάλο πιάνο, που συχνά γινόταν το κέντρο των βραδινών συγκεντρώσεων.
Φίλοι και συνάδελφοι του θεάτρου συγκεντρώνονταν εκεί για βραδιές γεμάτες μουσική, φαγητό και συζητήσεις, οι οποίες διαρκούσαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Σε ένδειξη τιμής προς την ηθοποιό, ο δήμος έδωσε το όνομά της στο μικρό θέατρο της πλατείας Καραϊσκάκη στο Άνω Καλαμάκι.
Η Μαίρη Αρώνη θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς που πέρασαν ποτέ από την ελληνική σκηνή, με προσωπικότητα που συνδύαζε φινέτσα, αρχοντιά και κομψότητα.
Στη φωτογραφία που επανέφερε στο φως της δημοσιότητας ο συλλέκτης Άρης Λουπάσης, η ηθοποιός ποζάρει στον αγαπημένο της κήπο.
Πολλοί θυμούνται ακόμα τη θρυλική Πάστα Φλώρα στην ταινία «Μια τρελή – τρελή Οικογένεια» και τη χαρακτηριστική της ατάκα προς τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο:
«αχ, Στέλιο, ήρθες, πότε ήρθες;».
Ξεχωριστή ήταν επίσης η κωμική της παρουσία δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα στην ταινία «Η γυναίκα μου τρελάθηκε».
