Η ιστορία της Μυρτώς: Οι τρεις που την άφησαν αβοήθητη και όσοι την «έκριναν» για την εμφάνισή της
Οι κατηγορούμενοι προφυλακίστηκαν με βαριές κατηγορίες, ενώ στα social media η συζήτηση μετατοπίστηκε προκλητικά προς την εμφάνιση και τη συμπεριφορά της 19χρονης. Μέχρι στιγμής δεν έχουν προκύψει στοιχεία συστηματικής χρήσης ουσιών.
Η υπόθεση της 19χρονης Μυρτώς από το Αργοστόλι συγκλόνισε το πανελλήνιο. Η νεαρή κοπέλα βρέθηκε αναίσθητη σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο τα ξημερώματα της Τρίτης του Πάσχα και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου λίγο αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Τρεις νεαροί άνδρες, ηλικίας 23, 26 και 22 ετών, κατηγορούνται για την υπόθεση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, αντί να καλέσουν άμεσα βοήθεια όταν η κοπέλα έχασε τις αισθήσεις της, φέρονται να την μετέφεραν έξω από το κατάλυμα, επιδιώκοντας – όπως αναφέρεται – «να μην μπλέξουν».
Ωστόσο, πριν ακόμη η Δικαιοσύνη εξετάσει τις ευθύνες των κατηγορουμένων, ένα μέρος της δημόσιας συζήτησης στράφηκε στην ίδια τη Μυρτώ: στα ρούχα της, στην εξωτερική της εμφάνιση, στο μακιγιάζ της και στις προσωπικές της επιλογές. Αντί να συζητηθεί η εγκατάλειψη ενός ανθρώπου σε κίνδυνο, στο επίκεντρο βρέθηκε το θύμα.
Ένα κορίτσι με όνειρα
Η Μυρτώ, που θα έκλεινε τα 19 τον Αύγουστο, σπούδαζε στη σχολή Νοσηλευτικής στο Νοσοκομείο Αργοστολίου. Σύμφωνα με συγγενείς και φίλους, ήταν ένα ήσυχο κορίτσι, δεμένο με την οικογένειά της, με σχέδια για το μέλλον και επιθυμία να χτίσει τη ζωή της στον τόπο της.
Ο πατέρας της έχει δηλώσει πως είχε καθημερινή επαφή μαζί της και πως δεν αντιμετώπιζε κανένα παθολογικό πρόβλημα υγείας.
Το μοιραίο βράδυ
Σύμφωνα με τις αρχές, η 19χρονη έκλεισε μέσω IRIS ενοικιαζόμενο δωμάτιο λίγο μετά τα μεσάνυχτα και πήγε εκεί συνοδευόμενη από τον 23χρονο κατηγορούμενο. Από την έρευνα προκύπτει ότι αργότερα βρέθηκαν στο σημείο και οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, όταν η κατάσταση της κοπέλας επιδεινώθηκε, υπήρξε διαφωνία για το αν έπρεπε να κληθεί βοήθεια. Ο χρόνος που χάθηκε αποδείχθηκε κρίσιμος.
Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ κατέθεσε πως όταν έφτασε, η νεαρή γυναίκα ήταν ακόμη εν ζωή, όμως ανέπνεε με δυσκολία και είχε εξαιρετικά χαμηλούς σφυγμούς. Στο νοσοκομείο ακολούθησε μεγάλη προσπάθεια ανάνηψης, χωρίς αποτέλεσμα.
Στις 5:45 το πρωί διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Το βίντεο που οδήγησε στις συλλήψεις
Καθοριστικό ρόλο στην ταυτοποίηση των υπόπτων έπαιξε υλικό από κάμερες ασφαλείας του καταλύματος. Οι ιδιοκτήτες, μόλις πληροφορήθηκαν τι είχε συμβεί, εξέτασαν τα βίντεο και διαπίστωσαν πως η κοπέλα είχε εισέλθει λίγες ώρες νωρίτερα συνοδευόμενη, ενώ αργότερα μεταφερόταν αναίσθητη από δύο άνδρες.
Το υλικό παραδόθηκε στην Αστυνομία και συνέβαλε στην ταχεία εξιχνίαση της υπόθεσης.
Οι κατηγορίες
Οι τρεις συλληφθέντες αναμένεται να δικαστούν για κακουργηματικές πράξεις, μεταξύ των οποίων ανθρωποκτονία από πρόθεση διά παραλείψεως και αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες.
Η δεύτερη «δίκη»
Παράλληλα όμως με τη δικαστική διαδικασία, αναπτύχθηκε και μια δεύτερη, άτυπη «δίκη» στα social media. Πολλοί σχολίασαν την εμφάνιση της 19χρονης, τα χείλη της, το ντύσιμό της ή τις προσωπικές της επιλογές, σαν αυτά να μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εγκατάλειψη ενός ανθρώπου που χρειαζόταν βοήθεια.
Η ετεροθαλής αδελφή της αντέδρασε δημόσια, θέτοντας το αυτονόητο ερώτημα:
«Το πρόβλημα είναι πώς ντυνόταν ή ότι κάποιοι την παράτησαν και πέθανε;»
Η υπόθεση της Μυρτώς δεν αφορά μόνο έναν τραγικό θάνατο. Αφορά και το πώς μια κοινωνία επιλέγει πολλές φορές να κρίνει το θύμα αντί να σταθεί απέναντι στους υπεύθυνους.
Η τραγωδία της Μυρτώς ανέδειξε για ακόμη μία φορά μια βαθιά ριζωμένη κοινωνική παθογένεια: την τάση πολλών να κρίνουν μια γυναίκα πρώτα από την εμφάνισή της και μετά από την ουσία της ύπαρξής της. Αντί η δημόσια συζήτηση να σταθεί αποκλειστικά στις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατό της και στις ευθύνες όσων την εγκατέλειψαν, ένα μέρος της κοινωνίας επέλεξε να ασχοληθεί με το ντύσιμό της, το μακιγιάζ της, τα χείλη της, τις φωτογραφίες της και τη γενικότερη εικόνα της. Σαν να μπορεί η εξωτερική εμφάνιση μιας κοπέλας να αποτελέσει επιχείρημα εναντίον της. Σαν να χρειάζεται μια γυναίκα να αποδείξει ότι είναι «σεμνή», «διακριτική» ή «σωστή» για να αξίζει σεβασμό, προστασία και δικαιοσύνη. Πρόκειται για μια μορφή κοινωνικού αυτοματισμού που μεταφέρει την ευθύνη από τους δράστες στο θύμα και δείχνει πόσο εύκολα η κοινωνία συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη γυναικεία εικόνα ως πεδίο κρίσης. Η αξία ενός ανθρώπου, όμως, δεν μετριέται από το πρόσωπο, το σώμα ή τα ρούχα του. Και καμία κοπέλα δεν πρέπει να δικάζεται επειδή είναι όμορφη, περιποιημένη ή διαφορετική από τα στερεότυπα που κάποιοι έχουν στο μυαλό τους.
