Σκηνές βαθιάς συγκίνησης εκτυλίχθηκαν σήμερα στον Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος, εκεί όπου συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που αγάπησαν τη Γωγώ Μαστροκώστα συγκεντρώθηκαν για να της πουν το τελευταίο αντίο.
Η Γωγώ Μαστροκώστα έδωσε μια πολύχρονη και γενναία μάχη με τον καρκίνο. Ήταν το 2008, λίγο μετά τη γέννηση της κόρης της, όταν διαγνώστηκε για πρώτη φορά με καρκίνο του μαστού. Πάλεψε, στάθηκε όρθια και κατάφερε τότε να βγει νικήτρια. Χρόνια αργότερα όμως, η ασθένεια επέστρεψε και αυτή τη φορά η μάχη αποδείχθηκε άνιση.
Σήμερα, Τετάρτη 27 Μαΐου, συγγενείς και φίλοι τη συνόδευσαν στο τελευταίο της ταξίδι, πριν η σορός της μεταφερθεί στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, όπου θα ταφεί δίπλα στον πατέρα της, όπως ήταν η επιθυμία της οικογένειας.
Το κλίμα στην εκκλησία ήταν βαρύ από νωρίς. Η μητέρα της και η αδελφή της αδυνατούσαν να συγκρατήσουν τον πόνο τους, ενώ ο Τραϊανός Δέλλας προσπαθούσε με κάθε δύναμη να σταθεί όρθιος για χάρη της κόρης τους, Βικτώρια Δέλλα.
Μάλιστα, όταν έφτασε η στιγμή να μπει η Βικτώρια στον ναό, ο πατέρας της πήγε να τη συναντήσει και οι δυο τους περπάτησαν πιασμένοι χέρι-χέρι προς το εσωτερικό της εκκλησίας, σε μια εικόνα που προκάλεσε δάκρυα σε όλους όσοι βρίσκονταν εκεί.
Η πιο σπαρακτική στιγμή της ημέρας ήρθε όταν η 18χρονη Βικτώρια στάθηκε μπροστά στο λευκό φέρετρο της μητέρας της για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο.
Με φωνή που έτρεμε και μάτια γεμάτα δάκρυα, προσπάθησε να μιλήσει για τη γυναίκα που ήταν ολόκληρος ο κόσμος της.
«Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ σάς που ήρθατε να τιμήσετε τη μαμά μου. Ξέρω ότι είναι ημέρα πένθους όμως νιώθω ότι δεν έπρεπε να είναι έτσι…. Έζησε με χαμόγελο και περηφάνια. Πάλεψε με χαμόγελο και όχι με φόβο».
Η νεαρή κοπέλα μίλησε για τη σχέση ζωής που είχε με τη μητέρα της, περιγράφοντάς τη όχι μόνο ως μητέρα, αλλά και ως την πιο στενή της φίλη.«Ήταν αληθινή φίλη, στοργική κόρη και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι και να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Ήσουν και θα είσαι για πάντα κολλητή μου».Η φωνή της «έσπασε» όταν θυμήθηκε μια παιδική της υπόσχεση προς τη μητέρα της.
«Όταν ήμουν μικρή έλεγα όταν πάω να σπουδάσω θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι πάντα μαζί μου».Και τότε, μέσα σε λυγμούς, αφιέρωσε στη μητέρα της έναν στίχο που έκανε ολόκληρη την εκκλησία να ξεσπάσει σε κλάματα: “Αν υπάρχουν άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει η αγάπη είσαι μοναδική».
Κλείνοντας τον επικήδειό της, κοίταξε προς το φέρετρο και είπε:«Σ’ αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».Μέσα στην εκκλησία ακολούθησε παρατεταμένο χειροκρότημα, με τους παρευρισκόμενους να σκουπίζουν τα δάκρυά τους μπροστά στη δύναμη και τον πόνο αυτού του παιδιού που αποχαιρετούσε τόσο πρόωρα τη μητέρα του.
Λίγη ώρα αργότερα, επικήδειο λόγο εκφώνησε και ο Τραϊανός Δέλλας, ο οποίος αποχαιρέτησε τη γυναίκα της ζωής του με λόγια που ράγισαν καρδιές.
