Λίγες μόλις ημέρες μετά τη συγκινητική αποκάλυψη πως η τελευταία επιθυμία της Γωγώς Μαστροκώστα ήταν να ταφεί στο Ευηνοχώρι, δίπλα στον αγαπημένο της πατέρα, επανήλθαν στο προσκήνιο οι εικόνες και οι καταγγελίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας πριν από λίγο καιρό σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στο κοιμητήριο της περιοχής.

Οι εικόνες εγκατάλειψης που είχαν κυκλοφορήσει τότε είχαν προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στους κατοίκους του Ευηνοχωρίου, οι οποίοι έκαναν λόγο για μια κατάσταση ντροπής σε έναν χώρο που θα έπρεπε να αποπνέει σεβασμό και φροντίδα.

Σύμφωνα με όσα είχαν καταγγελθεί, τα χορτάρια σε αρκετά σημεία του νεκροταφείου έφταναν ακόμη και τα δύο μέτρα, καλύπτοντας τάφους και διαδρόμους και δημιουργώντας μια εικόνα πλήρους εγκατάλειψης. Οι κάτοικοι είχαν εκφράσει δημόσια την οργή και την απογοήτευσή τους, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για προσβολή τόσο προς τους νεκρούς όσο και προς τις οικογένειες που επισκέπτονται τον χώρο για να τιμήσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

«Ούτε αξίζουμε ούτε θα ανεχθούμε αυτή την κατάσταση», είχαν δηλώσει χαρακτηριστικά, ζητώντας άμεση παρέμβαση από τον Δήμο Μεσολογγίου και καταγγέλλοντας παράλληλα ότι, ενώ βασικές ανάγκες των χωριών μένουν άλυτες, δαπανώνται μεγάλα ποσά για εκδηλώσεις και δημόσιες φιέστες.

Η αντίδραση της οικογένειας

Παρά τις εικόνες που είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, η οικογένεια της Γωγώς Μαστροκώστα φαίνεται πως δεν επηρεάστηκε στην απόφασή της να πραγματοποιήσει την τελευταία επιθυμία της αγαπημένης τους. Για τη Γωγώ, το Ευηνοχώρι δεν ήταν απλώς ο τόπος καταγωγής της οικογένειάς της, αλλά ένας τόπος βαθιάς συναισθηματικής αξίας, συνδεδεμένος άρρηκτα με τη μνήμη του πατέρα της, τον οποίο δεν έπαψε ποτέ να κουβαλά μέσα της.

Άνθρωποι που γνωρίζουν την οικογένεια αναφέρουν πως το μοναδικό που είχε σημασία ήταν να τηρηθεί η επιθυμία της να αναπαυθεί δίπλα στον πατέρα της, στον τόπο όπου ένιωθε ότι ανήκει πραγματικά.

Την ίδια ώρα, κάτοικοι της περιοχής εκφράζουν την ελπίδα ότι οι πρόσφατες αντιδράσεις και η μεγάλη δημοσιότητα που πήρε το θέμα θα λειτουργήσουν ως αφορμή ώστε οι αρμόδιοι να δώσουν οριστικές λύσεις στα προβλήματα του κοιμητηρίου και να μην επαναληφθούν στο μέλλον αντίστοιχες εικόνες εγκατάλειψης.

Όπως τονίζουν, ένας χώρος μνήμης και αποχαιρετισμού οφείλει να διατηρείται με αξιοπρέπεια και σεβασμό, ιδιαίτερα όταν εκεί αναπαύονται άνθρωποι που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στις ζωές των συγγενών, των φίλων αλλά και της κοινωνίας συνολικά.