Είκοσι τρεις ημέρες μετά τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα, ο Τραϊανός Δέλλας εξακολουθεί να βιώνει τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. Ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα της σε όλη τη διάρκεια της σκληρής μάχης που έδωσε με την ασθένεια, προσπαθεί τώρα να διαχειριστεί το κενό που άφησε πίσω της η γυναίκα με την οποία μοιράστηκε μια ολόκληρη ζωή.

Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, ένα θέμα κυριαρχεί στα διαδικτυακά σχόλια και στις συζητήσεις ανθρώπων που γνωρίζουν το ζευγάρι. Σύμφωνα με όσα λέγονται, ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής φέρεται να έχει πάρει μια βαθιά συμβολική απόφαση, η οποία συνδέεται άμεσα με την πίστη που χαρακτήριζε τόσο τον ίδιο όσο και τη Γωγώ.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο Τραϊανός Δέλλας αποφάσισε να προχωρήσει στην ανέγερση ενός μικρού εκκλησιού στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, την ιδιαίτερη πατρίδα της αγαπημένης του συζύγου και τον τόπο όπου βρίσκεται πλέον η τελευταία της κατοικία. Μια πρωτοβουλία που, εφόσον επιβεβαιωθεί, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική βαρύτητα, καθώς συνδέει τη μνήμη της με τον τόπο που αγάπησε και που σημάδεψε τη ζωή της.

Όσοι γνώριζαν το ζευγάρι από κοντά δεν εκπλήσσονται από μια τέτοια κίνηση. Η πίστη αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και ένα από τα σημαντικότερα στηρίγματα κατά τη διάρκεια της πολύχρονης περιπέτειας υγείας της Γωγώς.

Όπως έχει αποκαλυφθεί, ο Τραϊανός επισκεπτόταν συχνά μοναστήρια, συναντούσε ιερείς και μοναχούς, ζητούσε προσευχές και ευλογίες, ενώ μετέφερε στη σύζυγό του κομποσκοίνια και φυλαχτά που ευλογούνταν ειδικά για εκείνη. Μέχρι και τις τελευταίες ώρες της ζωής της δεν εγκατέλειψε ποτέ την ελπίδα ότι θα μπορούσε να συμβεί ένα θαύμα.  «Επειδή είναι μία οικογένεια πάρα, πάρα πολύ κοντά στη θρησκεία… Επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει η Γωγώ, πήγαινε σε μοναστήρια ο Τραϊανός…Με διάφορους ιερείς… Με διάφορους καλόγερους… Έπαιρνε διάφορα κομποσκοίνια που τα ευλογούσαν και τα πήγαινε στο νοσοκομείο και τα φόραγε στη Γωγώ. Ήταν πολύ πιστοί και οι δύο και η Γωγώ και ο Τραϊανός… Έκαναν εκκλήσεις… Μήπως και τους βοηθήσει η Παναγία», είχε αποκαλύψει πριν λίγο καιρό ο Γιώργος Λιάγκας μέσα από το «Πρωινό».

Ενώ, είχε προσθέσει: “Ο Τραϊανός πίστευε ότι θα τα καταφέρει. Ακόμα και τις δύο τελευταίες μέρες που είχε αυτό που λέμε πολυοργανική ανεπάρκεια… είχαν φθίνει όλα τα όργανα, και τους είχαν ενημερώσει οι γιατροί ότι το τέλος έρχεται… ο Τραϊανός μέχρι και χθες ξημερώματα… είχε την ελπίδα ότι μπορεί να συμβεί ένα θαύμα. Είναι μία τραγική φιγούρα.Δεν ξέρω αν θα μπορούσε άλλος άνθρωπος, να έχει τέτοια δύναμη, να σταθεί σε όλη αυτή την περιπέτεια. Θα μου μείνει η εικόνα… πέρσι το καλοκαίρι… στη Βουλιαγμένη… Η Γωγώ πήγαινε για μπάνιο. Εγώ την τελευταία φορά την είδα πέρσι το καλοκαίρι. Είχε αδυνατίσει πάρα, πάρα πολύ”.

Το προσωπικό τάμα

Αυτή ακριβώς η βαθιά πίστη φαίνεται πως βρίσκεται και πίσω από τη νέα του πρωτοβουλία. Για πολλούς, το εκκλησάκι δεν αποτελεί απλώς ένα μνημείο μνήμης, αλλά ένα προσωπικό τάμα, μια πράξη αγάπης και ευγνωμοσύνης για τη γυναίκα που υπήρξε το κέντρο της ζωής του για δεκαετίες.

Οι εικόνες του περασμένου καλοκαιριού παραμένουν ακόμη νωπές στη μνήμη όσων τους έβλεπαν μαζί. Ο Τραϊανός να τη στηρίζει σε κάθε βήμα, να τη βοηθά να μπει στη θάλασσα, να βρίσκεται διαρκώς δίπλα της με μια αφοσίωση που συγκινούσε ακόμη και τους πιο ψύχραιμους παρατηρητές. Η σχέση τους είχε μετατραπεί σε ένα σπάνιο παράδειγμα ανιδιοτελούς αγάπης, με τον ίδιο να λειτουργεί ως φύλακας άγγελός της μέχρι το τέλος.

Σήμερα, στον τόπο όπου η Γωγώ γεννήθηκε, μεγάλωσε και αναπαύεται, η μνήμη της παραμένει ζωντανή. Και σύμφωνα με όσα συζητούνται έντονα τις τελευταίες ημέρες, ο Τραϊανός Δέλλας θέλει να δημιουργήσει εκεί ένα σημείο προσευχής και μνήμης, ένα μικρό καταφύγιο πίστης που θα θυμίζει για πάντα τη γυναίκα που αγάπησε όσο τίποτε άλλο στη ζωή του. Ένα εκκλησάκι που δεν θα χτιστεί μόνο με πέτρα και ασβέστη, αλλά με δάκρυα, αναμνήσεις και μια αγάπη που ούτε ο θάνατος κατάφερε να σβήσει.