Μια από τις πιο καθηλωτικές και βαθιά εξομολογητικές της συνεντεύξεις παραχώρησε η Πέμη Ζούνη, ανοίγοντας την καρδιά της στην prime time της διαδικτυακής εκπομπής των «Rainbow Mermaids» στο YouTube. Η σπουδαία ηθοποιός, που σπάνια μιλάει για τα τόσο ευαίσθητα προσωπικά της δεδομένα, γύρισε τον χρόνο πίσω στα παιδικά της χρόνια και συγκλόνισε, περιγράφοντας το βαρύ πένθος που κλήθηκε να διαχειριστεί σε μια τρυφερή ηλικία, αλλά και το μεγάλο «γιατί» που κουβαλάει μέχρι σήμερα για τη στάση της οικογένειάς της.
Το βαρύ φορτίο στα έντεκα και η απουσία του πατέρα
Η Πέμη Ζούνη περιέγραψε με αφοπλιστική ειλικρίνεια τη μεγαλύτερη απώλεια της ζωής της, καθώς έχασε τον πατέρα της όταν ήταν μόλις 11 ετών. Όπως εξήγησε, παρά το νεαρό της ηλικίας της, συνειδητοποιούσε τα πάντα με απόλυτο και σκληρό τρόπο. Μέσα σε μια στιγμή, αναγκάστηκε να ωριμάσει βίαια, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προστάτη. Ως η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας, έπρεπε να σταθεί σαν βράχος δίπλα στη μικρότερη αδελφή της αλλά και στη μητέρα της, η οποία είχε λυγίσει και αντιμετώπιζε τεράστιο πρόβλημα διαχείρισης. Η ίδια θυμάται τον εαυτό της να αγωνιά για το μέλλον, έχοντας ευτυχώς ως μοναδικό στήριγμα τον παππού και τη γιαγιά της, που δεν έφυγαν λεπτό από το πλευρό τους.
Ο πανικός για τις αναμνήσεις που έσβηναν
Οι αποκαλύψεις της ηθοποιού για τη σχέση με τον πατέρα της ραγίζουν καρδιές. Λόγω των ασταμάτητων επαγγελματικών του υποχρεώσεων, ο πατέρας της έλειπε διαρκώς από το σπίτι, με αποτέλεσμα οι κοινές τους στιγμές να είναι ελάχιστες. Η Πέμη Ζούνη εξομολογήθηκε πως, μετά τον θάνατό του, την κυρίευσε ένας σχεδόν πανικός στην προσπάθειά της να κρατήσει ζωντανές στο μυαλό της τις ελάχιστες συζητήσεις που είχαν προλάβει να κάνουν, πριν η απουσία του αρχίσει να γράφει ανεξίτηλα μέσα της όσο μεγάλωνε.
Ο θυμός για το κρυφό «απαγορευτικό» στην κηδεία
Το πιο φορτισμένο κομμάτι της εξομολόγησής της αφορούσε τα έντονα συναισθήματα οργής που ένιωσε εκείνη την περίοδο. Η ηθοποιός αποκάλυψε ότι, εκτός από το αρχικό σοκ, βίωσε έναν τεράστιο θυμό προς τους συγγενείς της, καθώς με το πρόσχημα ότι ήταν πολύ μικρή, δεν της επέτρεψαν να πάει στην κηδεία του πατέρα της για να του πει το τελευταίο αντίο. Αυτός ο αποκλεισμός τη σημάδεψε, αν και με τα χρόνια κατάφερε να το διαχειριστεί. Η συνέντευξη έκλεισε με έναν γλυκόπικρο απολογισμό, με την Πέμη Ζούνη να εκφράζει το μεγάλο της παράπονο που αυτός ο ευφυέστατος άνθρωπος δεν πρόλαβε να τη δει να μεγαλώνει, να καμαρώσει την πορεία της στο θέατρο και να της κάνει τις αυστηρές παρατηρήσεις του.
