Μια από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές συνεντεύξεις της παραχώρησε η Νίκη Κάρτσωνα στην Όλγα Λαφαζάνη και την κάμερα της εκπομπής Happy Day. Το πρώην μοντέλο και επιτυχημένη επιχειρηματίας άνοιξε την καρδιά της, μιλώντας για την απόφασή της να αφήσει πίσω την Αθήνα και να μετακομίσει μόνιμα στην Καλαμάτα, αλλά και για τη μεγάλη απώλεια της μητέρας της, που εξακολουθεί να τη σημαδεύει.
Υποδεχόμενη την κάμερα στο κατάστημά της στην Καλαμάτα, η Νίκη Κάρτσωνα μίλησε με αγάπη για τον τόπο όπου μεγάλωσε και αποκάλυψε ότι επιθυμεί να επιστρέψει μόνιμα εκεί μαζί με την οικογένειά της.
«Γεννήθηκα εδώ και έζησα μέχρι τα 12 μου χρόνια. Μετά έφυγα γιατί ήμουν εσώκλειστη στο Ολυμπιακό Στάδιο με την Εθνική Ομάδα Ρυθμικής Γυμναστικής και ουσιαστικά στερήθηκα πολύ νωρίς αυτόν τον τόπο που αγαπώ. Από τότε μέχρι σήμερα ζω στην Αθήνα, όμως δεν έπαψα ποτέ να έρχομαι στην Καλαμάτα. Από το 2007 που άνοιξα το πρώτο μου κατάστημα, βρίσκομαι εδώ σχεδόν κάθε εβδομάδα», ανέφερε αρχικά.
Στη συνέχεια μίλησε για το μεγάλο της όνειρο, που δεν είναι άλλο από το να εγκατασταθεί οριστικά στη γενέτειρά της.«Ένα όνειρό μου είναι να έρθω να μείνω μόνιμα εδώ και εύχομαι να πραγματοποιηθεί μέσα στον επόμενο χρόνο. Θέλω να γυρίσω και να βρω το παιδί Νίκη. Νιώθω ότι στα 50 μου είναι η στιγμή να αγκαλιάσω τη “Νικούλα”, να πάρω το ποδήλατό της, να ξαναδώ τις παιδικές μου φίλες, να ασχοληθώ περισσότερο με τον εαυτό μου και να χαλαρώσω», είπε εμφανώς συγκινημένη.
“Ήταν σαν να μου έλεγε…”
Η πιο φορτισμένη στιγμή της συνέντευξης ήρθε όταν αναφέρθηκε στη μητέρα της. Η Νίκη Κάρτσωνα δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της, περιγράφοντας πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στη ζωή της και πόσο την καθοδήγησε ακόμη και λίγο πριν φύγει από τη ζωή.
«Πιστεύω πολύ στη συγχρονικότητα των πραγμάτων. Ακόμη και αυτό το μαγαζί έκλεισε δύο μήνες πριν φύγει η μαμά μου. Μου είπε “προχώρα, μη φοβάσαι”. Ήταν σαν να μου έλεγε πως όταν φύγω από αυτή τη ζωή, θέλω να έχεις κάτι να σε κρατάει, κάτι να σε απασχολεί για να μην πονάς τόσο. Αυτή ήταν η οδηγία της Τζένης», εξομολογήθηκε με δάκρυα στα μάτια.
Η συγκίνησή της ήταν εμφανής καθ’ όλη τη διάρκεια της αναφοράς στη μητέρα της, αποδεικνύοντας πως, παρά το πέρασμα του χρόνου, η απουσία της παραμένει βαθιά χαραγμένη στην καρδιά της.
