Η είδηση του θανάτου του Μιχάλη Μόσιου σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στους χιλιάδες ανθρώπους που τον γνώρισαν μέσα από τις αξέχαστες κινηματογραφικές και θεατρικές του εμφανίσεις. Ο ηθοποιός που ταυτίστηκε όσο λίγοι με τον ρόλο του «Ταμτάκου» χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου, όμως πίσω από την εικόνα του χαμογελαστού και αστείρευτου κωμικού κρυβόταν μια προσωπική ιστορία που τον σημάδεψε για πάντα.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο Μιχάλης Μόσιος ξεκίνησε την πορεία του από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Η αγάπη του για την υποκριτική τον οδήγησε λίγα χρόνια αργότερα στην Αθήνα, όπου συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, μεταξύ των οποίων ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Νίκος Κούρκουλος και ο Νίκος Ρίζος.
Την ώρα που όλα έδειχναν πως η καριέρα και η προσωπική του ζωή έμπαιναν στην καλύτερη φάση τους, μια ανείπωτη τραγωδία ανέτρεψε τα πάντα. Όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του, η γυναίκα με την οποία ετοιμαζόταν να παντρευτεί έχασε τη ζωή της ύστερα από τροχαίο δυστύχημα, στο οποίο επέβαιναν μαζί με μηχανάκι.
Ο ίδιος τραυματίστηκε ελαφρύτερα, όμως η σύντροφός του δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Η απώλειά της τον λύγισε και, όπως είχε παραδεχτεί, ακολούθησε μια μακρά περίοδος βαθιάς κατάθλιψης, κατά την οποία δυσκολευόταν ακόμη και να ανταποκριθεί στις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
«Δεν άκουγα, δεν μιλούσα, δεν κοιμόμουν, δεν έτρωγα. Ήμουν εγώ και τα κόκαλά μου», είχε εξομολογηθεί, περιγράφοντας τη συναισθηματική κατάρρευση που βίωσε μετά τον χαμό της αγαπημένης του.
Όπως είχε αφηγηθεί, οι γιατροί ανησύχησαν ιδιαίτερα για την ψυχική του κατάσταση, ενώ καθοριστική αποδείχθηκε η στήριξη δύο στενών φίλων του από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι δεν τον εγκατέλειψαν ούτε στιγμή και τον βοήθησαν να σταθεί ξανά στα πόδια του.
Παρότι κατάφερε να επιστρέψει στην καθημερινότητά του και στην υποκριτική, η συγκεκριμένη πληγή δεν έκλεισε ποτέ. Ο Μιχάλης Μόσιος είχε αποκαλύψει πως κρατούσε μέχρι το τέλος της ζωής του προσωπικά αντικείμενα της αρραβωνιαστικιάς του, ενώ δεν έπαψε ποτέ να τη θυμάται.
Η μεγάλη αυτή δοκιμασία δεν τον απομάκρυνε από το θέατρο. Αντίθετα, αφιερώθηκε ακόμη περισσότερο στην τέχνη που τόσο αγαπούσε, συνεχίζοντας να συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Ο «Ταμτάκος» μπορεί να χάριζε απλόχερα γέλιο στο κοινό, όμως μόνο οι δικοί του άνθρωποι γνώριζαν τον προσωπικό αγώνα που έδινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στον χώρο της υποκριτικής, αλλά και μια σημαντική παρακαταθήκη. Έναν καλλιτέχνη που, παρά τις δύσκολες στιγμές που βίωσε, δεν σταμάτησε ποτέ να υπηρετεί το θέατρο και να προσφέρει χαμόγελα σε γενιές θεατών.
