Άγνωστες ιστορίες από την πολυετή πορεία του στη μουσική αποκάλυψε ο Χρήστος Δάντης, σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τους Rospy και Στέλιο Δρουμαλιά στο vidcast «Stage Stories».
Ο τραγουδιστής και μουσικοσυνθέτης μίλησε για τραγούδια που γράφτηκαν αρχικά για άλλους καλλιτέχνες, επιτυχίες που λίγο έλειψε να μη βγουν ποτέ στην κυκλοφορία, αλλά και για τις στιγμές που χρειάστηκε να επιμείνει προκειμένου ένα τραγούδι να βρει τελικά τον δρόμο του προς το κοινό.
«Τα Δαχτυλικά Αποτυπώματα» που δεν πίστεψε η δισκογραφική
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες που μοιράστηκε αφορά το ξεκίνημά του και το άλμπουμ «Δαχτυλικά Αποτυπώματα», το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1990.
Όπως αποκάλυψε, η δισκογραφική εταιρεία δεν είχε ενθουσιαστεί καθόλου με το αποτέλεσμα και θεωρούσε ουσιαστικά το άλμπουμ μια τελευταία ευκαιρία πριν αποφασίσει αν θα συνεχίσει τη συνεργασία μαζί του.
Ο Δάντης και ο Γιάννης Καραλής έγραψαν δέκα τραγούδια για το άλμπουμ, όμως όταν το παρουσίασαν στους ανθρώπους της εταιρείας, η υποδοχή ήταν ιδιαίτερα ψυχρή.
Μοναδικοί που πίστεψαν πραγματικά στη δουλειά ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, ο παραγωγός Γιάννης Δουλάμης, ο Γιάννης Καραλής και ο ίδιος.
Η συνέχεια, ωστόσο, διέψευσε τις αρχικές εκτιμήσεις. Το τραγούδι έγινε τεράστια επιτυχία και μέσα σε λίγες εβδομάδες κυριαρχούσε στα ραδιόφωνα.
Μάλιστα, όπως θυμήθηκε ο Χρήστος Δάντης, εκείνο το καλοκαίρι η επιτυχία του «Δαχτυλικά Αποτυπώματα» συναγωνιζόταν ουσιαστικά μόνο το «Ρίνα Κατερίνα» του Κώστα Μπίγαλη.
Η ίδια η εταιρεία, όπως ανέφερε, παραδέχθηκε στη συνέχεια ότι είχε κάνει λάθος στις αρχικές της προβλέψεις.
«Κουβέντα στην κουβέντα»: Το τραγούδι που απέρριψαν δέκα τραγουδιστές
Ο Χρήστος Δάντης αποκάλυψε ακόμη ότι συνηθίζει να γράφει τραγούδια έχοντας εξαρχής στο μυαλό του συγκεκριμένες φωνές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «Κουβέντα στην κουβέντα», το οποίο είχε αρχικά γραφτεί για άλλον τραγουδιστή.
Το τραγούδι πέρασε από συνολικά δέκα τραγουδιστές, όμως κανένας δεν θέλησε τελικά να το ερμηνεύσει. Έτσι, έμεινε για αρκετό καιρό στο συρτάρι, μέχρι που ο Δάντης θεώρησε ότι η φωνή της Πάολα ήταν αυτή που του ταίριαζε ιδανικά.
«Εκεί μου καρφώθηκε η ιδέα ότι αυτή είναι η φωνή που θα μπορούσε να το πει καλά», εξήγησε χαρακτηριστικά.
Το «Παλιό μου παλτό» είχε γραφτεί για τον Βασίλη Καρρά
Μία ακόμη ιδιαίτερη ιστορία αφορά το «Παλιό μου παλτό», ένα από τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί έντονα με τον Χρήστο Δάντη.
Όπως αποκάλυψε, το τραγούδι είχε γραφτεί αρχικά από τον Λάκη Παπαδόπουλο και τη Sunny Μπαλτζή για τον Βασίλη Καρρά, ο οποίος τελικά δεν το ερμήνευσε.
Ο Δάντης έφτασε στο τραγούδι μέσω της συζύγου του Λάκη Παπαδόπουλου, η οποία του πρότεινε να ακούσει μια παλιά σύνθεση που είχε μείνει για χρόνια ξεχασμένη σε μια κασέτα.
Όταν τελικά ο Δάντης άκουσε το τραγούδι, ενθουσιάστηκε και ζήτησε να το κάνει demo.
Ο Λάκης Παπαδόπουλος, ωστόσο, δεν ήταν αρχικά θετικός στην ιδέα να κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο κομμάτι. Μάλιστα, όπως διηγήθηκε ο Δάντης, χρειάστηκε να επιστρατεύσει ακόμη και το χιούμορ του για να τον πείσει.
Τον πήρε τηλέφωνο και, αστειευόμενος, του είπε ότι είχε στενοχωρηθεί τόσο πολύ επειδή δεν θα τραγουδούσε το τραγούδι, που είχε καταλήξει μέχρι και στο νοσοκομείο.
Τελικά, η επιμονή του απέδωσε και το «Παλιό μου παλτό» πήρε τον δρόμο του.
Η μεγάλη του αδυναμία στον Πασχάλη Τερζή
Στη συζήτηση ο Χρήστος Δάντης αναφέρθηκε και στον Πασχάλη Τερζή, για τον οποίο έχει γράψει αρκετά τραγούδια, μεταξύ αυτών τα «Έχει ένα φεγγάρι απόψε», «Δικαίωμά μου», «Κάνε σαματά», «Ανηφόρα» και «Τα μάτια κλείνω».
Όπως εξήγησε, ο Τερζής τον ενέπνεε ιδιαίτερα, καθώς η φωνή του βρισκόταν πιο κοντά στη μεγάλη μουσική του αδυναμία, τον Στέλιο Καζαντζίδη και τους μεγάλους ερμηνευτές του λαϊκού τραγουδιού.
Ο ίδιος, πάντως, τόνισε πως για έναν δημιουργό η επιτυχία δεν βρίσκεται μόνο στο να κρατά τα τραγούδια για τον εαυτό του, αλλά και στο να τα μοιράζεται με άλλους καλλιτέχνες.
«Η επιτυχία είναι δώρο», σημείωσε, εξηγώντας πως θεωρεί σημαντικό ένας τραγουδιστής και δημιουργός να μη φοβάται να δώσει τα τραγούδια του σε άλλες φωνές.
Μέσα από τις ιστορίες του, ο Χρήστος Δάντης ανέδειξε και μια διαφορετική πλευρά της μουσικής διαδρομής του: τις απορρίψεις, τις συγκυρίες, τις δεύτερες ευκαιρίες και τις φορές που τραγούδια τα οποία αρχικά δεν είχαν πείσει κανέναν, κατέληξαν να γίνουν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού ρεπερτορίου.
