Είκοσι μήνες μετά τον θάνατο του Κώστα Χαρδαβέλλα, η Μαρία Παναγοπούλου βρέθηκε ξανά αντιμέτωπη με στιγμές που της ξύπνησαν μνήμες από τη ζωή της με τον δημοσιογράφο. Μια σειρά από φωτογραφίες που βρήκε στο ηλεκτρονικό της αρχείο έγινε η αφορμή για μια προσωπική εξομολόγηση για την απώλεια, τη μνήμη και τον τρόπο με τον οποίο κάποιος μαθαίνει να αντιμετωπίζει όσα μέχρι πρότινος απέφευγε.
Οι φωτογραφίες που την έφεραν ξανά κοντά του
Το πρωί της Παρασκευής 21 Αυγούστου, η Μαρία Παναγοπούλου δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram ένα κολάζ φωτογραφιών με τον Κώστα Χαρδαβέλλα.
Σε μία από τις εικόνες, ο αείμνηστος δημοσιογράφος καταγράφεται να χορεύει ζεϊμπέκικο σε μία από τις τηλεοπτικές του εκπομπές. Μια εικόνα από την επαγγελματική του ζωή, που για τη σύζυγό του συνδέεται πλέον και με την προσωπική τους ιστορία.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν ήταν απλώς μια αναφορά στο παρελθόν. Ήταν η αφορμή για να μιλήσει για κάτι που, όπως εξομολογήθηκε, απέφευγε επί μήνες.
Είκοσι μήνες μακριά από το ηλεκτρονικό αρχείο
Η Μαρία Παναγοπούλου αποκάλυψε ότι μετά την απώλεια του συζύγου της δεν είχε καταφέρει να ασχοληθεί με το ηλεκτρονικό της αρχείο.
Ο λόγος ήταν απλός αλλά δύσκολος: γνώριζε ότι μέσα στα email της υπήρχαν πολλές φωτογραφίες του Κώστα Χαρδαβέλλα και δεν αισθανόταν έτοιμη να τις αντιμετωπίσει.
«Είκοσι μήνες (και τρεις μέρες), αποφεύγω να “καθαρίσω” το email μου, γιατί ξέρω πως είναι πλημμυρισμένο από τέτοιες φωτογραφίες με τις οποίες φοβάμαι να “αναμετρηθώ”», έγραψε.
Η διαδικασία, όμως, ξεκίνησε τελικά όταν ο ηλεκτρονικός της χώρος γέμισε και δεν μπορούσε πλέον να την αναβάλει.
«Σήμερα που η ηλεκτρονική μνήμη γέμισε, ξεκίνησα απρόθυμα να το κάνω», συνέχισε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Μαρία Παναγοπούλου (@mariapanagopoulou_)
«Νιώθω σαν να κέρδισα το λαχείο»
Αυτό που περίμενε ότι θα ήταν μια δύσκολη διαδικασία εξελίχθηκε τελικά διαφορετικά.
Αντί να βρεθεί μόνο αντιμέτωπη με τον πόνο της απώλειας, η Μαρία Παναγοπούλου άρχισε να ανακαλύπτει ξανά φωτογραφίες και στιγμές που είχαν μείνει αποθηκευμένες στο αρχείο της.
«Και δυο ώρες τώρα νιώθω σαν να κέρδισα το λαχείο με τόσους “θησαυρούς”…», έγραψε.
Οι φωτογραφίες που για μεγάλο διάστημα απέφευγε έγιναν τελικά ένας διαφορετικός τρόπος να συναντήσει ξανά τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή της.
Μέσα από τις εικόνες επέστρεψαν πρόσωπα, στιγμές και αναμνήσεις που είχαν μείνει κλεισμένες σε έναν ηλεκτρονικό φάκελο.
«Το να τολμάς αυτό που φοβάσαι, μπορεί να είναι και λυτρωτικό»
Η Μαρία Παναγοπούλου έκλεισε την ανάρτησή της με μια φράση που συνοψίζει όσα ένιωσε μέσα σε αυτές τις δύο ώρες.
«Τελικά το να τολμάς αυτό που φοβάσαι, μπορεί να είναι και λυτρωτικό», σημείωσε.
Για εκείνη, το άνοιγμα του αρχείου δεν ήταν απλώς μια πρακτική διαδικασία. Ήταν ένας τρόπος να αντιμετωπίσει κάτι που για είκοσι μήνες απέφευγε, επειδή γνώριζε πως κάθε φωτογραφία θα μπορούσε να φέρει μαζί της μια ανάμνηση.
Και τελικά, οι εικόνες του Κώστα Χαρδαβέλλα δεν έγιναν μόνο υπενθύμιση της απουσίας του. Έγιναν και ένας τρόπος να ξαναδεί στιγμές από τη ζωή του, να χαμογελάσει και να κρατήσει κοντά της όσα είχε αποθηκεύσει στο ηλεκτρονικό της αρχείο.
Είκοσι μήνες μετά την απώλειά του, η Μαρία Παναγοπούλου φαίνεται πως έκανε ένα μικρό, αλλά σημαντικό βήμα: άνοιξε ένα αρχείο που φοβόταν και βρήκε μέσα του όχι μόνο τον πόνο, αλλά και πολύτιμες αναμνήσεις από τον Κώστα Χαρδαβέλλα.
