Μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της έζησε η Βικτώρια Δέλλα στο Ευηνοχώρι, όπου βρέθηκε για το τρίμηνο μνημόσυνο της μητέρας της, Γωγώς Μαστροκώστα. Ανάμεσα στους συγγενείς και στους ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν τη μνήμη της, ήταν και η γιαγιά της Βικτώριας, με την παρουσία της να αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη νεαρή κοπέλα.

Οι τρεις μήνες από την απώλεια της Γωγώς ήταν για την οικογένεια μια ακόμη δύσκολη ημερομηνία. Ο χρόνος μπορεί να περνά, όμως η απουσία της παραμένει έντονη, ιδιαίτερα για την κόρη της, η οποία προσπαθεί να συνεχίσει τη ζωή της έχοντας πλέον μάθει να κουβαλά μέσα της την απώλεια της μητέρας της.

Η Βικτώρια βρέθηκε στο μνημόσυνο, στάθηκε ανάμεσα στους δικούς της ανθρώπους και τίμησε τη μνήμη της Γωγώς Μαστροκώστα σε έναν τόπο που συνδέεται με την οικογένεια και τις ρίζες της.

Η αγκαλιά της γιαγιάς πριν από την αναχώρηση για την Κύπρο

Ανάμεσα στις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν εκείνη λίγο πριν η Βικτώρια αποχωρήσει από το Ευηνοχώρι.

Η γιαγιά της βρισκόταν εκεί και οι δυο τους μοιράστηκαν μια αγκαλιά που, σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από το οικογενειακό περιβάλλον, ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη. Η μεγαλύτερη γυναίκα της οικογένειας θέλησε να δώσει στη Βικτώρια την ευχή που έδινε πάντα στη Γωγώ.Μια ευχή που κουβαλά πλέον ένα τεράστιο συναισθηματικό βάρος, καθώς από εδώ και πέρα θα την ακούει η εγγονή της, στη θέση της κόρης της.

Μέσα στην αγκαλιά αυτή, η γιαγιά φέρεται να προσπάθησε να δώσει δύναμη στη Βικτώρια για το νέο κεφάλαιο που ανοίγει στη ζωή της, καθώς η νεαρή ετοιμάζεται να φύγει για την Κύπρο.Και μαζί με την ευχή της, της υπενθύμισε κάτι που η Βικτώρια γνωρίζει βαθιά μέσα της: ότι η μητέρα της θα εξακολουθεί να την προστατεύει από ψηλά.

Η συγκίνηση ήταν εμφανής. Για τη Βικτώρια, η στιγμή αυτή δεν ήταν απλώς ένας αποχαιρετισμός στη γιαγιά της πριν από ένα ταξίδι. Ήταν σαν να κρατούσε για λίγα λεπτά κοντά της ένα κομμάτι της μητέρας της, μέσα από μια γυναίκα που την αγάπησε όσο κανείς.

Η Γωγώ παραμένει ο «φύλακας άγγελός» της

Η Βικτώρια έχει δείξει πολλές φορές πως, παρά τον πόνο της απώλειας, προσπαθεί να αισθάνεται τη μητέρα της παρούσα στη ζωή της.

Η σχέση τους ήταν ιδιαίτερα στενή και η Γωγώ Μαστροκώστα υπήρξε για εκείνη ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής της. Τώρα, η Βικτώρια καλείται να προχωρήσει χωρίς τη φυσική παρουσία της, έχοντας όμως μαζί της όλα όσα της δίδαξε.

Χαρακτηριστικά ήταν και τα λόγια που είχε γράψει η ίδια για τη μητέρα της με αφορμή την αποφοίτησή της:

«Στην αποφοίτησή μου, οι δύο πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωής μου ήταν μαζί μου: το αστέρι μου και ο μπαμπάς μου. Μαμά μου, μπορεί να μη σε κρατούσα από το χέρι εκείνη τη στιγμή, όμως σε ένιωθα δίπλα μου. Η αγάπη σου, όσα μου έμαθες και όσα μου χάρισες με ακολουθούν κάθε μέρα. Μου λείπεις όσο τίποτα και θα μου λείπεις για πάντα. Ελπίζω να ήσουν περήφανη για μένα, γιατί κάθε μου βήμα έχει μέσα του κι ένα κομμάτι…»

Λόγια που αποτυπώνουν με τον πιο καθαρό τρόπο τον δεσμό μητέρας και κόρης. Η Γωγώ μπορεί να μην ήταν εκεί για να κρατήσει το χέρι της Βικτώριας στις μεγάλες στιγμές, όμως η ίδια αισθάνεται πως η παρουσία της βρίσκεται παντού.

Το νέο κεφάλαιο που ανοίγει στην Κύπρο

Η αναχώρηση της Βικτώριας για την Κύπρο έρχεται σε μια περίοδο ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά. Η νεαρή κοπέλα ετοιμάζεται να αφήσει για ένα διάστημα την Ελλάδα και να ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της.Η επιλογή αυτή δεν σημαίνει ότι αφήνει πίσω τη μητέρα της. Αντίθετα, η μνήμη της Γωγώς φαίνεται πως θα αποτελέσει ένα από τα πιο δυνατά στηρίγματά της.

Έχει μαζί της τις αναμνήσεις της μητέρας της, τις αξίες που της δίδαξε, την αγάπη της οικογένειάς της και, πάνω απ’ όλα, την πεποίθηση ότι η Γωγώ θα παραμένει ο δικός της φύλακας άγγελος.