Μια ημέρα που κάποτε ήταν γεμάτη χαμόγελα, αγκαλιές και οικογενειακές στιγμές, σήμερα έχει μετατραπεί σε ημέρα βαθιάς συγκίνησης για τη Βικτώρια Δέλλα. Η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα δεν θα μπορούσε να αφήσει ανήμερα των γενεθλίων της μητέρας της τη συγκεκριμένη ημερομηνία να περάσει χωρίς να της στείλει το δικό της μήνυμα.
Η Γωγώ θα γιόρταζε σήμερα τα 56 της χρόνια και, όπως είναι φυσικό, η απουσία της γίνεται ακόμη πιο έντονη για τους ανθρώπους που την αγάπησαν. Για τη Βικτώρια, όμως, η σημερινή ημέρα έχει ένα βάρος που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Είναι η πρώτη φορά που καλείται να πει «χρόνια πολλά» στη μητέρα της χωρίς να μπορεί να τη σφίξει στην αγκαλιά της.
Με λίγες μόνο λέξεις, η Βικτώρια κατάφερε να αποτυπώσει όλη την αγάπη, τη νοσταλγία και τον πόνο που κουβαλά μέσα της.
«Χρόνια πολλά, άγγελέ μου. Θα αγαπιέσαι για πάντα μέσα στις καρδιές μας», έγραψε, αποχαιρετώντας με τον δικό της τρόπο τη γυναίκα που υπήρξε το μεγαλύτερο στήριγμά της.
Το μήνυμα είναι λιτό, όμως πίσω από κάθε λέξη κρύβεται ένα τεράστιο συναίσθημα. Η Βικτώρια δεν μιλά μόνο για την απουσία της μητέρας της, αλλά και για την αγάπη που δεν τελειώνει με τον θάνατο. Για εκείνη, η Γωγώ παραμένει «ο άγγελός» της, ένας άνθρωπος που μπορεί να μην βρίσκεται πια κοντά της, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στις αναμνήσεις και στην καρδιά της.
Οι δυο τους είχαν έναν ιδιαίτερα δυνατό δεσμό. Η Γωγώ ήταν για τη Βικτώρια η μητέρα της, η γυναίκα στην οποία μπορούσε να απευθυνθεί για κάθε χαρά και κάθε δυσκολία, ο άνθρωπος που ήταν παρών στις σημαντικότερες στιγμές της ζωής της.
Σήμερα, λοιπόν, η απουσία της γίνεται ακόμη πιο αισθητή. Τα γενέθλια που κάποτε σήμαιναν τούρτα, δώρα και οικογενειακές φωτογραφίες μετατρέπονται σε μια ημέρα μνήμης, όπου οι αναμνήσεις παίρνουν τη θέση της φυσικής παρουσίας.
Και μέσα σε όλο αυτό το πένθος, η Βικτώρια κρατά κάτι που κανείς δεν μπορεί να της πάρει: την αγάπη που μοιράστηκε με τη μητέρα της και όλες εκείνες τις στιγμές που θα παραμένουν για πάντα δικές τους.
Η φράση «θα αγαπιέσαι για πάντα μέσα στις καρδιές μας» είναι ίσως ο πιο ουσιαστικός αποχαιρετισμός. Γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορεί να φύγουν από τη ζωή, δεν φεύγουν όμως ποτέ από την καρδιά εκείνων που τους αγάπησαν πραγματικά.
