Η Καίτη Φούτση έφυγε από τη ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου, με την είδηση του θανάτου της να γίνεται γνωστή μέσα από μια συγκινητική ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα.
Θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση του θανάτου της Καίτης Φούτση, μιας ηθοποιού που παρέμεινε για σχεδόν πέντε δεκαετίες ενεργή στο θέατρο και την τηλεόραση, υπηρετώντας την υποκριτική μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Την απώλειά της έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος είχε γνωρίσει και συνεργαστεί με την ηθοποιό από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μέσα από την ανάρτησή του μοιράστηκε με το κοινό σπάνιες φωτογραφίες από διαφορετικές στιγμές της καλλιτεχνικής της διαδρομής, ενώ αναφέρθηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια στην προσωπικότητα και την επαγγελματική της πορεία.
«Αθόρυβα έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες, στις 2/9, μια αγαπημένη συνάδελφος ηθοποιός, που σε όλη την καριέρα της ήταν πολύ εργατική και αθόρυβη. Η Καίτη Φούτση δεν είναι πια κοντά μας. Γεννημένη την 1η Φεβρουαρίου του 1941, δούλευε για 50 σχεδόν χρόνια στο θέατρο και την τηλεόραση, με πολλούς χαρακτηριστικούς ρόλους, ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε οικογένεια. Πάντα ευγενική και με διάθεση αλληλεγγύης.
Την πρωτοσυνάντησα το μακρινό 1982, όταν με τον θίασο ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ παίζαμε τη μεγάλη επιτυχία του Γιώργου Χαραλαμπίδη “ΕΧΩ ΣΤΟΧΟ ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ” στην Αθήνα και σε περιοδεία. (Πρώτη φωτό, είναι στην άκρη με τα μαύρα.) Η δεύτερη φωτογραφία είναι από το “ΧΤΥΠΟΚΑΡΔΙΑ ΣΤΟ ΘΡΑΝΙΟ” στο θέατρο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. (Στην άκρη με τα μαύρα πάλι.) Η τρίτη είναι από την τηλεοπτική της εμφάνιση στον πρώτο “ΓΙΟΥΓΚΕΡΜΑΝ” για την ΕΡΤ. Καλό σου ταξίδι αγαπημένη Καιτούλα. Θα σε θυμόμαστε με αγάπη».
Η Καίτη Φούτση γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1941 και είχε μια μακρά παρουσία στον χώρο της υποκριτικής. Αν και δεν αποτέλεσε ποτέ πρόσωπο που αναζητούσε τη δημοσιότητα, συμμετείχε σε πολλές θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα μέσα από χαρακτηριστικούς ρόλους.
Από τις παλαιότερες κινηματογραφικές παρουσίες της καταγράφεται η συμμετοχή της στην ταινία «Πόθοι στα Στάχυα» του 1960, όπου συνυπήρξε με σημαντικά ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ άλλων τη Μάρθα Βούρτση, τον Γιώργο Φούντα, τον Τίτο Βανδή, τον Λυκούργο Καλλέργη, την Αλέκα Παΐζη και τον Θανάση Βέγγο.
Το 1962 συμμετείχε στην ιστορική «Οδό Ονείρων», ενώ στη συνέχεια συνέχισε την επαγγελματική της πορεία κυρίως στο θέατρο και την τηλεόραση.
Στη μικρή οθόνη εμφανίστηκε σε αρκετές παραγωγές της ΕΡΤ, της ΥΕΝΕΔ και αργότερα της ΕΤ2. Ανάμεσα στις σειρές στις οποίες συμμετείχε ήταν η «Λεηλασία μιας ζωής», ο «Ζητιάνος», οι «Αξιόπιστοι», ο «Θείος μας ο Μίμης», τα «Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα», η «Αλεπού και ο Μπούφος», ο «Άγνωστος» και η «Σταύρωση Χωρίς Ανάσταση».
Ιδιαίτερη θέση στην τηλεοπτική της διαδρομή είχε ο «Ζητιάνος», η μεταφορά του έργου του Ανδρέα Καρκαβίτσα, όπου υποδύθηκε την Παπαδιά. Στη σειρά συμμετείχαν επίσης ηθοποιοί όπως ο Ανέστης Βλάχος, ο Χρήστος Ζορμπάς και ο Βασίλης Τσάγκλος.
Αργότερα εμφανίστηκε και στον «Άγνωστο», σε σκηνοθεσία Κώστα Λυχναρά, έχοντας στο πλευρό της ένα μεγάλο καστ, στο οποίο συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Νίκος Γαλανός, η Τόνια Καζιάνη, η Όλγα Πολίτου και η Ειρήνη Κουμαριανού.
Σημαντική ήταν και η θεατρική συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο». Μάλιστα, φωτογραφία από τη συγκεκριμένη παράσταση επέλεξε ο Σπύρος Μπιμπίλας για να την αποχαιρετήσει.
Η πορεία της στο θέατρο περιλάμβανε ακόμη συμμετοχή στον «Φον Δημητράκη», ενώ το 1993 εμφανίστηκε στις μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραγωγές «Άννα Κρίστι» και «Κανείς δεν ξέρει πως».
Η Καίτη Φούτση έζησε μια καριέρα μακριά από τη δημοσιότητα και τον θόρυβο, έχοντας ως βασικό της χαρακτηριστικό τη συνέπεια στη δουλειά. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα δημιούργησε τη δική της οικογένεια.
Ο θάνατός της έγινε γνωστός με τον ίδιο διακριτικό τρόπο με τον οποίο πορεύτηκε και η ίδια στον χώρο. Η Καίτη Φούτση έφυγε στις 2 Σεπτεμβρίου, αφήνοντας πίσω της σχεδόν 50 χρόνια παρουσίας στην ελληνική σκηνή και τηλεόραση, αλλά και τη μνήμη μιας ηθοποιού που, όπως ανέφερε ο Σπύρος Μπιμπίλας, χαρακτηριζόταν από εργατικότητα, ευγένεια και διακριτικότητα
