Βυθισμένη στο πένθος παραμένει η κοινωνία του Πύργου μετά τον θάνατο του 40χρονου Επισμηναγού Γιάννη Μπλέσια, ο οποίος έχασε τη ζωή του μαζί με τον 37χρονο Σμηναγό Δημήτρη Πέτρου, όταν το Phantom της Μοίρας 338 της 117 Πτέρυγας Μάχης Ανδραβίδας συνετρίβη στην Τανάγρα.

Το τραγικό δυστύχημα σημειώθηκε το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια της Athens Flying Week. Μια πτήση επίδειξης, που θα έπρεπε να αναδείξει την εμπειρία και την ικανότητα των δύο χειριστών, εξελίχθηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε ανείπωτη τραγωδία.

Πίσω από τις στολές και τα φτερά, όμως, βρίσκονται δύο άνθρωποι που άφησαν πίσω τους οικογένειες, φίλους και συναδέλφους. Ο Γιάννης Μπλέσιας ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους ανθρώπους που τον γνώριζαν, οι οποίοι σήμερα προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια ενός χαμογελαστού, δραστήριου και έμπειρου πιλότου.

Ο μονάκριβος γιος που μεγάλωσε δίπλα στα αεροσκάφη

Ο Γιάννης Μπλέσιας ήταν ο μονάκριβος γιος του Άλκη και της Νάντιας Μπλέσια από το Επιτάλιο. Ο πατέρας του, απόστρατος τεχνικός της 117 Πτέρυγας Μάχης, υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία και μετέδωσε στον γιο του την αγάπη για τα αεροσκάφη και την αεροπορία.

Ο Γιάννης μεγάλωσε έχοντας ως εικόνες της καθημερινότητάς του τα μαχητικά αεροσκάφη και τους ανθρώπους της Πολεμικής Αεροπορίας. Το όνειρο που γνώρισε μέσα από τον πατέρα του έγινε τελικά δικό του, οδηγώντας τον στους ουρανούς και στα Phantom, τα οποία δεν αποτελούσαν απλώς το επάγγελμά του, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.

Ο 40χρονος πιλότος ήταν παντρεμένος με τη φαρμακοποιό Ρούλα Κυριακοπούλου, η οποία διατηρεί φαρμακείο στα Δουνέικα. Το ζευγάρι είχε αποκτήσει ένα αγοράκι μόλις πέντε ετών, που από εδώ και στο εξής θα μεγαλώνει με τις αναμνήσεις και τις ιστορίες των ανθρώπων που γνώρισαν και αγάπησαν τον πατέρα του.

«Παρακαλούσα τον Θεό να μην είναι ο Γιάννης»

Οι φίλοι του Γιάννη Μπλέσια δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν ότι ο άνθρωπός τους δεν βρίσκεται πια ανάμεσά τους. Ο Δημήτρης Συλλαιδόπουλος, κολλητός του 40χρονου πιλότου και “αδελφός” του όπως τον αποκαλούσε χαρακτηριστικξά, περιέγραψε τη στιγμή που πληροφορήθηκε την πτώση του Phantom και αποκάλυψε τον φόβο που ένιωσε από την πρώτη στιγμή.

«Όταν άκουσα ότι έπεσε Phantom, παρακαλούσα τον Θεό να μην είναι ο Γιάννης. Όταν έμαθα ότι ο χειριστής είναι από τον Πύργο, τότε κατάλαβα ότι πρόκειται για τον Γιάννη. Ήμασταν φίλοι πολλά χρόνια, κάναμε ταξίδια με τις μηχανές, έκανε kite surf, γυμναζόταν. Έχουμε όλοι συγκλονιστεί…».

Τα λόγια του αποτυπώνουν το σοκ και την οδύνη των ανθρώπων που έζησαν τον Γιάννη μακριά από την επαγγελματική του ιδιότητα. Τον θυμούνται ως έναν άνθρωπο γεμάτο ενέργεια, με αγάπη για τη ζωή, τις μηχανές, τα ταξίδια, τη γυμναστική και τις δραστηριότητες που τον έκαναν να ξεχωρίζει.Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά του, στους φίλους και στους συναδέλφους του, ενώ ο Πύργος ετοιμάζεται να τον αποχαιρετήσει με βαθιά συγκίνηση.