Με αφορμή τα νέα καλλιτεχνικά του σχέδια, ο Νίκος Κουρής παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο νέο τεύχος της Vogue και τη δημοσιογράφο Κέλλυ Σταυροπούλου.
Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής μίλησε, μεταξύ άλλων, για όσα αναζητά διαχρονικά στην υποκριτική, αλλά και για τη σχέση που έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια με την τηλεόραση.
Εκτός από το θέατρο, έχεις κάνει και τηλεόραση με εξίσου μεγάλη απήχηση. Τι σου προσφέρει η μικρή οθόνη που δεν σου δίνει το θέατρο;
«Η κάμερα είναι μια μεγάλη και υπέροχη δοκιμασία. Παλιά υποτιμούσα την τηλεόραση, γιατί ήμουν κομπλεξικός, αλλά σήμερα ευγνωμονώ τη διαδικασία των γυρισμάτων και νιώθω πολύ ζωντανός μέσα σε αυτήν. Αυτό το εδώ και τώρα, το “3, 2, 1 πάμε”, ο ενεστώτας χρόνος της τηλεόρασης με έχει βοηθήσει να γίνω καλύτερος ηθοποιός – αν έχω γίνει».
Τι σε κάνει να πεις το “ναι” σήμερα σε έναν τηλεοπτικό ρόλο;
«Οι συνεργάτες, ο σκηνοθέτης και το σενάριο. Αλλά, επειδή στην τηλεόραση το πρώτο σενάριο που βλέπεις είναι πάντα ενδεικτικό, το μόνο που έχεις σίγουρο είναι οι συνεργάτες. Και το ένστικτό σου. Πιστεύω πολύ στο ένστικτο στη δουλειά μας και μόνο αυτό έχω ακολουθήσει μέχρι σήμερα».
Τι ψάχνεις ακόμη στην υποκριτική; Υπάρχει ένας ρόλος που νιώθεις ότι σε περιμένει;
«Το μόνο που ψάχνω είναι να μεταμορφωθώ. Και δεν εννοώ με τα ρούχα. Υπάρχει κάτι στη δουλειά μας που το συναντάς και στη ζωή, στις μεγάλες, άγνωστες, άπιαστες στιγμές της. Σε έναν έρωτα, στη γέννηση του παιδιού σου, σε έναν χωρισμό, σε μια προδοσία που σε μεταμορφώνει. Το θέατρο σου δίνει τη δυνατότητα να “χάσεις” τον εαυτό σου ή, μάλλον, να είσαι μια εκδοχή σου που δεν γνωρίζεις».
