Μια ιδιαίτερη και συγκινητική εξομολόγηση μοιράστηκε ο Αλέξανδρος Τσουβέλας στο επεισόδιο #50 του vidcast «50 λεπτά» με τη Μαντώ Γαστεράτου, μιλώντας με ειλικρίνεια για τις δυσκολίες που βίωσε στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα.
Ο αγαπημένος κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός αναφέρθηκε σε μια σκοτεινή περίοδο της ζωής του, γεμάτη αβεβαιότητα, θλίψη κι εξάρτηση από το αλκοόλ, που σημάδεψε τα νεανικά του χρόνια. Με λόγια που αγγίζουν, περιέγραψε την προσπάθειά του να σταθεί στα πόδια του σε μια εποχή που όλα γύρω του κατέρρεαν:
«Άρχισα να προσπαθώ να πατήσω γερά στον επαγγελματικό χώρο και τότε ήρθαν το μνημόνιο, τα capital controls, η οικονομική κρίση και μειώσεις στους μισθούς στα ραδιόφωνα. Τη στιγμή που άκουγα άλλους να παίρνουν 3.000 ευρώ, εγώ έπαιρνα 500 ευρώ και μου ζήτησαν να τα κάνουν 320 ευρώ. Ένιωσα μια βαθιά θλίψη, ένα αίσθημα αδικίας. Μιζέρια, μπίρες, αλκοόλ, ουίσκια…».

Ο Τσουβέλας δεν δίστασε να μιλήσει και για τη φάση της ζωής του, που η κατηφόρα φαινόταν να μην έχει τελειωμό:
«Από τα 23 μέχρι τα 26 μου πέρασα μια δύσκολη περίοδο. Ένας φίλος είχε ένα ροκάδικο, και άρχισα να τραγουδάω εκεί, να εκφράζομαι, αλλά έπινα. Θυμάμαι στην πρώτη μου παράσταση στην Aurora είχα πιει έξι ποτήρια τζιν. Ήμουν μεθυσμένος, γελούσα μόνος μου, ίσως και με τον εαυτό μου. Και τότε είπα, όπα, αυτός δεν είναι ο δρόμος σου».
Παρότι το αλκοόλ τον παρέσυρε, παραδέχθηκε πως ποτέ δεν ενέδωσε σε άλλες ουσίες:
«Δεν έχω καπνίσει ποτέ, δεν έχω δοκιμάσει οποιοδήποτε ναρκωτικό, ενώ έχουν περάσει όλα από μπροστά μου, αλλά αλκοόλ έπινα. Το έβρισκα πιο εύκολα, είναι και κοινωνικά νομιμοποιημένο. Είχα φτάσει 130 κιλά, είπα να βελτιώσω τον εαυτό μου».
Η αλλαγή δεν ήρθε εύκολα – ούτε όπως την περίμενε:
«Βγήκα απ’ αυτό τρώγοντας αλλεπάλληλες χυλόπιτες. Δεν με ήθελε καμία, ήμουν αυτός που μύριζε ουίσκι, ο χοντρούλης που λέει αστεία – συγγνώμη για την έκφραση, ο ευτραφής. Δεν σταματούσα να τρώω. Πήγαινα σε σαντουιτσάδικα κι έλεγα, ό,τι έχεις από εδώ μέχρι εκεί, όλα μέσα».
Κλείνοντας, ο Αλέξανδρος Τσουβέλας υπογράμμισε πως δεν μετανιώνει για τίποτα από εκείνη την περίοδο. Αντιθέτως, νιώθει περήφανος για το πού έχει φτάσει:
«Αν έβλεπα εκείνον τον εαυτό, θα του έλεγα, καλά έκανες. Ξέφυγες, αλλά αδυνάτισες. Τα έχεις δοκιμάσει όλα πια. Και ξέρεις ποιος είσαι».










