Αλκυόνη Παπαδάκη: Στο γηροκομείο Χανιών η συγγραφέας – «Έχασα το σπίτι μου, μέσα σε ενάμιση χρόνο “έφυγαν” ο άντρας μου και ο 42χρονος γιος μου»

Αν σου αρέσουν τα άρθρα μας, κάνε
κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!

Μια νέα σελίδα στη ζωή της καλείται να γυρίσει η γνωστή συγγραφέας, μετά τις δύο μεγάλες οικογενειακές απώλειες και τον αποχωρισμό του σπιτιού της.

Στο Δημοτικό Γηροκομείο Χανίων φιλοξενείται πλέον η Αλκυόνη Παπαδάκη, η οποία μίλησε στην εφημερίδα Espresso για τη μεγάλη αλλαγή στην καθημερινότητά της, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αλλά και τον πόνο από την απώλεια του συζύγου και του γιου της.

Η συγγραφέας εξήγησε πως η κατάσταση της υγείας της είναι γενικά καλή, ωστόσο αντιμετωπίζει προβλήματα στα πόδια και στη μέση. Παρά τις δυσκολίες, προσπαθεί να παραμένει δραστήρια και να βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους. Όπως ανέφερε, δεν αντέχει τη μοναξιά και έχει ανάγκη την επικοινωνία και την ανθρώπινη επαφή.

Ιδιαίτερα δύσκολος ήταν για εκείνη ο αποχωρισμός από το σπίτι της, όπου είχε περάσει μεγάλο μέρος της ζωής της. Όπως εξήγησε, αποφάσισε να μετακομίσει στο γηροκομείο επειδή χρειαζόταν περισσότερη φροντίδα και ασφάλεια, ενώ θέλει να διατηρεί την ανεξαρτησία της και να μην επιβαρύνει την αδελφή της.

 

«Είναι μια μεγάλη αλλαγή για μένα. Δεν έχω ακόμα συνειδητοποιήσει πλήρως ότι ξεριζώθηκα, ότι άφησα το σπίτι μου και τη ζωή που είχα συνηθίσει για τόσα χρόνια», εξομολογήθηκε.

 

Ωστόσο, η μεγαλύτερη πληγή παραμένει η απώλεια της οικογένειάς της. Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο έχασε τον σύζυγο και τον γιο της, μια δοκιμασία που, όπως λέει, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει.

«Η απώλεια του παιδιού μου είναι μια πληγή, που παραμένει ανοιχτή. Είναι κάτι τρομερά δύσκολο και δεν έχω ακόμη συνειδητοποιήσει πλήρως όλα όσα συνέβησαν».

 

Ο γιος της έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 42 ετών, εξαιτίας κίρρωσης του ήπατος, έπειτα από μια δύσκολη περίοδο με επανειλημμένες νοσηλείες.

 

«Εκείνη την ημέρα είχα μόλις φύγει από το νοσοκομείο, έχοντας ακόμη κάποιες ελπίδες ότι θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υγείας του. Δυστυχώς, η καρδιά του δεν άντεξε. Στις 10 το βράδυ με πήραν τηλέφωνο και μου ανακοίνωσαν ότι είχε φύγει από τη ζωή. Μπορείτε να φανταστείτε τι πέρασα εκείνη τη στιγμή…».

 

Σήμερα, δύναμη της δίνουν οι άνθρωποι που την επισκέπτονται, ακόμη κι αν δεν την έχουν γνωρίσει προσωπικά, προσφέροντάς της αγάπη και στήριξη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ