Τη δική της προσωπική διαδρομή προς τη μητρότητα μοιράστηκε η Άννα Τσουκαλά, αποκαλύπτοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να αποκτήσει τον γιο της σε ηλικία 51 ετών. Η ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία της με την εξωσωματική γονιμοποίηση, τονίζοντας πως πρόκειται για μια διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.
Όπως εξήγησε, η εξωσωματική συνοδεύεται από ενέσεις, φαρμακευτική αγωγή και έντονες ορμονικές αλλαγές, ενώ η ψυχολογική υποστήριξη παίζει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της προσπάθειας. Μετά την πρώτη αποτυχημένη της προσπάθεια, βίωσε μια πολύ δύσκολη περίοδο.
Μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», την Παρασκευή 20 Μαρτίου, η Άννα Τσουκαλά εκμυστηρεύτηκε:
«Η εξωσωματική είναι ένα τεράστιο κομμάτι και δύσκολο. Έχει πόνο, έχει ενέσεις, έχει φάρμακα, ορμόνες, θέλει και υποστήριξη, ψυχική ηρεμία. Εγώ δεν τα είχα αυτά. Στην πρώτη εξωσωματική απέτυχα, ήμουν χάλια. Κάθε φορά που θα κάνεις μια εξωσωματική και θα είσαι χάλια ψυχολογικά, παιδί δεν θα πιάσεις. Το 2024 είπαμε να ξαναπροσπαθήσουμε με άλλη διάθεση πια, γιατί είχαν στενέψει και τα περιθώρια».
Παράλληλα, η ηθοποιός αναφέρθηκε και στη βάπτιση του γιου της, η οποία συνδέθηκε με ένα βαθιά προσωπικό τάμα που είχε κάνει μαζί με τον σύζυγό της. Το μυστήριο πραγματοποιήθηκε στον Άγιο Διονύσιο στη Ζάκυνθο και συγκεκριμένα στον Ταξιάρχη, σε ένα μικρό χωριό.
Όπως περιέγραψε συγκινημένη: «Το τάμα μας ήταν να τον πάμε στον Άγιο Διονύσιο στη Ζάκυνθο και τον βαπτίσαμε στον Ταξιάρχη, σε αυτό το χωριουδάκι. Ήταν συγκινητικό, όταν ακούστηκε το όνομα Αντρέας, που ήταν του μπαμπά μου και έχω να τον δω 33 χρόνια, εγώ προσωπικά έβαλα τα κλάματα».
Στη συνέχεια, έκανε μια ιδιαίτερα φορτισμένη αναφορά στον πατέρα της, αποκαλύπτοντας: «Ο πατέρας μου έφυγε ξαφνικά. Έφυγε όταν ήταν 42 χρονών, εγώ είμαι μεγαλύτερη τώρα. Ο άντρας μου δεν είχε κανένα κόμπλεξ να δώσουμε το όνομα του μπαμπά μου στον γιο μας, μου είπε να δώσουμε ακόμα και το επίθετο για να τον τιμήσουμε».
Τέλος, η Άννα Τσουκαλά μίλησε και για τη μάχη της με την κατάθλιψη, η οποία διήρκησε περίπου δέκα χρόνια, περιγράφοντας δύσκολες περιόδους στη ζωή της.
Όπως ανέφερε: «Σε εμένα η κατάθλιψη κράτησε γύρω στα 10 χρόνια. Υπήρχαν διαστήματα που ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Σε άθλια κατάσταση. Αλλά, όχι μόνο το ξεπέρασα, απέκτησα και οικογένεια».
