Μαρινέλλα: Τα λόγια της κόρης της Τζωρτίνα Σερπιέρη στους θεράποντες γιατρούς της προκαλούν ρίγη συγκίνησης, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά το μεγαλείο της αγάπης που δένει αυτές τις δυο γυναίκες. Δεκαεπτά μήνες έχουν περάσει σχεδόν από εκείνη την Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου, όταν η Μαρινέλλα κατέρρευσε στη σκηνή του Ηρωδείου, χτυπημένη από ένα βαρύ εγκεφαλικό. Ήταν η στιγμή που ο χρόνος πάγωσε και το κοινό έμεινε βουβό, βλέποντας τη μεγαλύτερη φωνή της Ελλάδας να σιωπά απότομα.
«Θέλω να την αποχαιρετήσουμε όπως της αξίζει»
Από τότε η Μαρινέλλα δίνει τη σκληρότερη μάχη της ζωής της. Μακριά από το χειροκρότημα, μακριά από τη σκηνή που τόσο λάτρεψε…. Καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι, μέσα στο σπίτι της στην Κηφισιά, που πλέον θυμίζει θάλαμο εντατικής φροντίδας. Ολόκληρη η Ελλάδα αγωνιά για εκείνη, περιμένοντας μάταια ένα καλό νέο…
Η είδηση πως «η Μαρινέλλα δεν ανοίγει ούτε τα μάτια της» πάγωσε τους πάντες. Το σώμα της έχει αδυνατίσει και οι μύες της ατροφούν. Ανάμεσα στους ελάχιστους φίλους που τη βλέπουν είναι ο Αντώνης Ρέμος. «Θέλω η Μαρινέλλα να ανοίξει ξανά τα μάτια της, όχι για να τραγουδήσει, αλλά για να την αποχαιρετήσουμε όπως της αξίζει. Θεωρώ ότι περνάει ακόμα τον Γολγοθά της, δεν έχει αλλάξει κάτι αλλά δεν θα ήθελα να αναφερθώ άλλο στο πώς είναι. Κρατάμε αυτή την εικόνα της Μαρινέλλας μας». Το μόνο πλέον που θέλει ο Αντώνης Ρέμος είναι να αποχαιρετήσει τη Μαρινέλλα έτσι όπως της αξίζει και να της πει όλα αυτά που δυστυχώς δεν πρόλαβε.
Η ξεχωριστή σχέση
Όλους αυτούς τους μήνες, από την πρώτη στιγμή του Γολγοθά της, δίπλα στη Μαρινέλλα, στέκεται σαν άγρυπνος φρουρός, η μονάκριβη κόρη της. Η Τζωρτίνα. Στέκεται όρθια με τη δύναμη που της απέμεινε, καθώς το τελευταίο που θέλει είναι να λυγίσει μπροστά στη γυναίκα που την έφερε στη ζωή. Η σχέση τους άλλωστε ποτέ δεν ήταν απλή, ήταν δεσμός ζωής. Η ίδια η Μαρινέλλα είχε εξομολογηθεί: «Το ωραιότερο πράγμα που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια ήταν η γέννηση της κόρης μου, Τζωρτίνας. Ήταν στο Αρεταίειο, τον Ιούλιο του 1973. Όταν μου την έβαλαν στο στήθος, αποκοιμήθηκα. Εκείνα ήταν από τα πιο αξέχαστα λεπτά της ζωής μου. Όταν γίνεσαι μάνα αρχίζουν να σε κατακλύζουν οι υπαρξιακές ανησυχίες. Η ζωή σου παίρνει μια άλλη τροπή».
Όλοι γνωρίζουν πως ο πατέρας της Τζωρτίνας, ο Φρέντυ Σερπιέρης, υπήρξε μεγάλος έρωτας της Μαρινέλλας. Οι δυο τους δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Όμως έμειναν δεμένοι με σεβασμό μέχρι το τέλος της ζωής του το 2016. Η Μαρινέλλα είχε πει: «Η Tζωρτίνα, ήταν καρπός του έρωτά μου με τον πρωταθλητή ιππασίας Φρέντυ Σερπιέρη, με τον οποίο ήμασταν μαζί τέσσερα χρόνια. Όταν γεννήθηκε η κόρη μας, εκείνος ήθελε να παντρευτούμε. Αποφάσισα, όμως, να μην ανταποκριθώ και του ζήτησα να παραμείνουμε δύο καλοί φίλοι, κάτι που τηρήσαμε μέχρι να φύγει από τη ζωή. Προκάλεσε σοκ το ότι δεν παντρευτήκαμε, αλλά δεν με ενδιέφερε ο κοινωνικός αντίκτυπος ούτε τι θα πει ο κόσμος που είχαμε αποκτήσει ένα παιδί εκτός γάμου». Και αλλού είχε τονίσει: «Τον αγαπάω πολύ, είναι εξαιρετικός άνθρωπος και αυτός και η γυναίκα του, η Σαμπίνα, ο γιος τους επίσης, που είναι πραγματικός αδελφός της κόρης μου».
Σε παλαιότερη συνέντευξή της στον Τάσο Τρύφωνος, η Μαρινέλλα είχε μιλήσει ανοιχτά για την απόφαση της να μεγαλώσει την Τζωρτίνα μόνη της, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Μόνο τυχαίο δεν είναι πως στο σχολείο ελάχιστοι γνώριζαν πως η Τζωρτίνα είχε μητέρα τη Μαρινέλλα.
«Κοίταξε, δεν πήγαινα στο σχολείο της για να μου πουν οι καθηγητές πως πάει το παιδί και τέτοια, περίμενα να μπουν όλα τα παιδάκια στις τάξεις, να μην υπάρχουν άλλοι γονείς και πήγαινα στο γραφείο του διευθυντή και έρχονταν όλοι και μου έλεγαν τα διάφορα και επίσης έφευγα πάλι όταν δεν υπήρχαν παιδιά . Δεν πήγαινα ποτέ για να κάνω φανφαρονισμούς, και να κάνω «είμαι εγώ αυτή». Η κόρη μου δεν το έζησε αυτό. Θυμάμαι στο λύκειο πια, ήταν που έμαθαν, πέντε φιλαράκια ήτανε, ότι η μαμά της είναι η Μαρινέλλα. Κανένας δεν το ήξερε!», έχει πει η Μαρινέλλα.
Η εντολή
Σήμερα, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Το παιδί είναι εκείνο που φροντίζει τη μάνα.Βλέποντάς τη καθηλωμένη, με τον οργανισμό της φανερά εξασθενημένο, η , η Τζωρτίνα πήρε σύμφωνα με πληροφορίες, μια άκρως συγκινητική απόφαση. Για την ακρίβεια, έδωσε εντολή στους γιατρούς να εξασφαλίσουν ότι δεν πονάει. Να της χορηγούνται πολύ δυνατά παυσίπονα και μυοχαλαρωτικά, ώστε να γίνει η καθημερινότητά της όσο το δυνατόν πιο υποφερτή.
Όχι για να κερδηθεί η μάχη με θεαματικό τρόπο. Αλλά για να μην υπάρχει πόνος. Ενώ εξειδικευμένοι φυσιοθεραπευτές επισκέπτονται τη Μαρινέλλα, προσφέροντας της τη μέγιστη δυνατή ανακούφιση. Η πρωτοβουλία αυτή της Τζωρτίνας αποτελεί την ύστατη πράξη φροντίδας ενός παιδιού που δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα, αλλά μπορεί να απαλύνει τον πόνο.
Μέσα σε όλον αυτόν τον δύσκολο αγώνα, η Τζωρτίνα συνεχίζει να ελπίζει ήσυχα, χωρίς μεγάλα λόγια, κάνοντας κάθε μέρα αυτό που πιστεύει σωστό: να φροντίζει τη μητέρα της , να τη στηρίζει και να είναι δίπλα της. Κι όσο υπάρχει αγάπη, υπάρχει και χώρος για ελπίδα έστω και για το πιο μικρό θαύμα.
