Η οικογένεια της Γωγώς Μαστροκώστα φαίνεται πως επιθυμεί να κρατήσει ζωντανή την παρακαταθήκη προσφοράς και ανθρωπιάς που άφησε πίσω της η αείμνηστη παρουσιάστρια και γυμνάστρια.
Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τόσο ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, όσο και η κόρη τους, Βικτώρια Δέλλα, εμφανίζονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν το φιλανθρωπικό έργο που είχε ξεκινήσει η ίδια, με ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη παιδιών και οικογενειών που αντιμετωπίζουν νεοπλασματικές ασθένειες.
Κεντρικό σημείο αυτής της προσπάθειας αποτελεί το Ίδρυμα «Φλόγα», ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς στην Ελλάδα που στηρίζει παιδιά με καρκίνο και τις οικογένειές τους. Το ίδρυμα δημιουργήθηκε το 1982 από γονείς παιδιών που νοσηλεύονταν στο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», με στόχο την παροχή ψυχολογικής, κοινωνικής και πρακτικής υποστήριξης σε οικογένειες που δίνουν μάχη με τη νόσο, ενώ σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς στον χώρο της παιδοογκολογικής φροντίδας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η σύνδεση της οικογένειας Μαστροκώστα με τη «Φλόγα» δεν είναι πρόσφατη. Αντιθέτως, η ίδια η Γωγώ Μαστροκώστα φέρεται να είχε στηρίξει διακριτικά και αθόρυβα τη δράση του ιδρύματος τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα. Η στάση της αυτή είχε αποτυπωθεί και μέσα από την επιθυμία της οικογένειας στην εξόδιο ακολουθία της, όπου είχε ζητηθεί αντί στεφάνων να πραγματοποιηθούν δωρεές προς το συγκεκριμένο ίδρυμα, ως ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη της.
Η ίδια πρακτική, σύμφωνα με πληροφορίες, επαναλήφθηκε και σε μεταγενέστερες τελετές μνήμης, όπως το 40ήμερο μνημόσυνο, με την οικογένεια να επιλέγει συνειδητά τη στήριξη του οργανισμού αντί για συμβολικές ανθοσυνθέσεις. Η επιλογή αυτή ερμηνεύεται ως συνέχεια μιας στάσης ζωής που χαρακτήριζε τη Μαστροκώστα: διακριτική προσφορά χωρίς δημόσια προβολή.
Πλέον, η κόρη της, Βικτώρια Δέλλα, φαίνεται να επιθυμεί να συνεχίσει σε αυτό το πνεύμα, διατηρώντας ζωντανό το έργο και τις αξίες της μητέρας της. Μαζί με τον πατέρα της, εμφανίζονται να στηρίζουν ενεργά πρωτοβουλίες που σχετίζονται με την ενίσχυση του ιδρύματος, με στόχο τη συνέχιση δράσεων αλληλεγγύης και κοινωνικής προσφοράς.
Έτσι, η ιστορία της οικογένειας δεν περιορίζεται στη δημόσια εικόνα ή στην αναγνώριση, αλλά εξελίσσεται σε μια προσπάθεια συνέχειας ενός έργου που βασίζεται στην ενσυναίσθηση, τη στήριξη των πιο ευάλωτων και τη διατήρηση της μνήμης μέσα από πράξεις προσφοράς.
