Η σχέση της klavdia με τη γιαγιά της δεν είναι απλώς τρυφερή αλλά βαθιά βιωματική. Η ίδια η γιαγιά έχει αποκαλύψει πως η τραγουδίστρια ήταν προορισμένη για τη σκηνή από πολύ μικρή ηλικία: «Από τριών χρονών τη θυμάμαι να τραγουδάει» είχε πει, περιγράφοντας πώς μεγάλωσε σχεδόν δίπλα της στον Ασπρόπυργο.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Klavdia έχει παραδεχτεί πως από εκείνη πήρε όχι μόνο το όνομά της, αλλά και τις πιο βαθιές της επιρροές ακόμη και τη συναισθηματική σύνδεση με την ιστορία και τις ρίζες της οικογένειας.
Κατά τη διάρκεια της πορείας της στη Eurovision, η γιαγιά της ήταν χωρίς υπερβολή η πιο φανατική της θαυμάστρια. Πίστεψε στην Klavdia και την στήριξε καθώς είχε πάθος για τη μουσική και ένα ιδιαίτερο ταλέντο το οποίο είχε αντιληφθεί πρώτη.
Λίγες ώρες πριν την εμφάνιση, δήλωνε γεμάτη αγωνία αλλά και πίστη: «Θέλω η ψυχή της να ησυχάζει, να επιτύχει αυτό που θέλει αυτό το παιδί».
Η στήριξή της δεν ήταν μόνο λόγια. Από το σπίτι στον Ασπρόπυργο είχε στηθεί ολόκληρη γιορτή, με την ίδια να καλεί κόσμο και να ζει κάθε στιγμή σαν προσωπικό στοίχημα.
Ακόμη και σε συμβολικό επίπεδο, στάθηκε δίπλα της καθώς της είχε δώσει να φορέσει τα σκουλαρίκια της ως «γούρι» τόσο στον εθνικό τελικό όσο και στη Eurovision.
Klavdia: Τα δάκρυα χαράς και υπερηφάνειας από τη γιαγιά της
Η επιτυχία της klavdia (6η θέση στον διαγωνισμό) γέμισε τη γιαγιά της με συγκίνηση: «Είμαι περήφανη για όλη την Ελλάδα, για την εγγονή μου» δήλωσε εμφανώς φορτισμένη.
Και δεν έκρυψε ούτε στιγμή τα συναισθήματά της: «Από τη χαρά μου δεν μπορώ να κοιμηθώ» είπε μετά τον τελικό, αποτυπώνοντας την ένταση των στιγμών. Η συγκίνηση αυτή δεν ήταν στιγμιαία. Όταν άκουσε για πρώτη φορά το τραγούδι «Αστερομάτα», αποκάλυψε πως «έκλαιγε για δύο μέρες».
Η αγωνία και ο φόβος: Είπα θα πέσω κάτω
Πίσω από τη λάμψη, υπήρχαν και στιγμές έντονου άγχους. Η αναμονή για την πρόκριση στον τελικό ήταν βασανιστική:
«Στενοχωρήθηκα τόσο πολύ… είπα ‘θα πέσω κάτω’», εξομολογήθηκε.
Η γιαγιά της ζούσε κάθε λεπτό με ένταση, σε σημείο που –όπως παραδέχτηκε– απέφευγε ακόμη και την επικοινωνία μαζί της για να μην επιβαρύνει την ψυχολογία της.
Πονάω όταν τη βλέπω έτσι
Η γιαγιά της Klavdia δεν είναι απλώς μια τρυφερή φιγούρα στο background της επιτυχίας της — είναι ο άνθρωπος που βιώνει κάθε της συναίσθημα στο έπακρο.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από το περιβάλλον της οικογένειας, η ίδια παραμένει βαθιά στενοχωρημένη με όσα έχουν ειπωθεί και γραφτεί, κυρίως γιατί — όπως τονίζει — δεν αντέχει να βλέπει την εγγονή της πικραμένη.
Είναι παιδί που παλεύει μόνο του και δεν έχει πειράξει κανέναν, φέρεται να λέει σε ανθρώπους κοντά της, δείχνοντας ξεκάθαρα τη στήριξή της.
