Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Από τότε που θυμάται τον εαυτό του, η καρδιά του χτυπούσε στον ρυθμό του θεάτρου. Όνειρο ζωής του ήταν να γίνει ηθοποιός, και μόλις ολοκλήρωσε το σχολείο, ακολούθησε τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Με την ακαταμάχητη γοητεία και το χιούμορ του έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη θρυλική σειρά του ΑΝΤ1 «Το Καφέ της Χαράς», όπου ο ρόλος του «Διονύση» έκλεψε τις καρδιές του κοινού. Ο λόγος για τον Δημήτρη Μαχαίρα, ο οποίος με αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση «Astoria» που ανεβαίνει στο θέατρο Παλλάς μίλησε στο «Λοιπόν» για όλους και για όλα. Απολαύστε τον!
Πες μας δυο λόγια για τον ρόλο σου στην παράσταση «Astoria»…
Παίζω τρεις διαφορετικούς ρόλους στην παράσταση… Υποδύομαι στην αρχή του έργου έναν Έλληνα ταξιδιώτη προς την Αμερική που δεν τα καταφέρνει να μπει στη χώρα γιατί είναι άρρωστος … Επίσης, παίζω τον Πάνο που είναι οικοδόμος και ο σύζυγος της Μάγδας (Φωτεινή Παπαθεοδώρου), ο οποίος σκοτώνεται σε εργατικό ατύχημα! Και στο τέλος υποδύομαι έναν πληρωμένο δολοφόνο της ιταλικής μαφίας….
Γνωρίζεις την ιστορία εκείνης της εποχής;
Ο παππούς μου γεννήθηκε στην Αμερική, είναι Έλληνας μετανάστης και ήρθε 9 ετών στην Ελλάδα. Οπότε μέσα από κάποιες αφηγήσεις του είχα πάρει μια γεύση για το τι σημαίνει να είναι κανείς μετανάστης.
Υπάρχει κάτι στην παράσταση που σε συγκινεί ιδιαίτερα;
Με συγκινεί ιδιαίτερα μια στιχομυθία μεταξύ κόρης και μάνας. Το πώς νιώθει, δηλαδή, μια γυναίκα όταν χάνει ένα παιδί, το οποίο δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε πολύ δύσκολες συνθήκες και πρέπει να αφήσει την πατρίδα της για να επιβιώσει. Η ξενιτιά δεν είναι εύκολο πράγμα.
Πώς έχεις καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να σε βλέπουμε σε σπουδαίες παραγωγές θεατρικά;
Είναι μια συγκυρία πραγμάτων, αλλά και πολλή δουλειά. Τίποτα δεν έρχεται τυχαία από μόνο του ούτε και μόνο με προσπάθεια χωρίς τις σωστές συνθήκες. Χρειάζεται να είσαι έτοιμος τη στιγμή που θα παρουσιαστεί μια ευκαιρία, να έχεις δουλέψει, να έχεις αντοχή και συνέπεια. Από εκεί και πέρα, παίζουν ρόλο οι συνεργασίες, οι άνθρωποι που σε εμπιστεύονται, αλλά και το timing. Όταν αυτά συνδυαστούν, τότε έρχονται και οι σπουδαίες δουλειές.
Πώς αισθάνεσαι που ο κόσμος σε έχει ταυτίσει με τον ρόλο του «Διονυσάκη» από το «Καφέ της Χαράς»;
Προσπαθώ με τα χρόνια να αποβάλλω την ταμπέλα του «Διονυσάκη» από το «Καφέ της χαράς». Βέβαια, η αλήθεια είναι πως αυτή η ταμπέλα είναι πολύ ευχάριστη γιατί ο ρόλος αυτός έκανε μεγάλη επιτυχία και αυτό δεν είναι εύκολο. Η αλήθεια είναι πως βελτιώθηκα σαν ηθοποιός με τα χρόνια, προσπάθησα, έπαιξα ρόλους ρεπερτορίου μικρούς ή μεγάλους.
Η δουλειά αυτή λειτούργησε για εσένα ψυχοθεραπευτικά;
Ναι, βέβαια, η δουλειά αυτή λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά. Στην τέχνη έχω βρει πολλές φορές σε δύσκολες στιγμές μου καταφύγιο. Στη δουλειά αυτή γίνεσαι ένας άλλος άνθρωπος και σε βοηθά να ξεφύγεις από την καθημερινότητά σου είτε είναι εύκολη είτε δύσκολη. Ευτυχώς, πάντως, δεν μου έχει συμβεί να χάσω κάποιον δικό μου άνθρωπο και να πρέπει να παίξω· γιατί αυτό είναι δύσκολο…
Στην τηλεόραση γιατί δεν σε πολυβλέπουμε τον τελευταίο καιρό;
Στην τηλεόραση δεν με πολυβλέπετε γιατί δεν έχει τύχει ακόμα…
Παίρνεις τηλέφωνο ή χτυπάς πόρτες για να υπενθυμίσεις την παρουσία σου;
Όχι, δεν χτυπάω πόρτες για να ζητήσω δουλειά γιατί είμαι πιο εσωστρεφής σαν άνθρωπος. Αν όμως δεν κυνηγήσεις κάποια πράγματα σε αυτή τη δουλειά, η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο… Είναι κάτι, όμως, που δεν το έχω κάνει ποτέ.
Με τον Χάρη Ρώμα έχεις επαφές σήμερα;
Ναι, βέβαια! Ο Χάρης Ρώμας είναι ένας άνθρωπος που με επέλεξε, με στήριξε, 18 χρονών με έβγαλε στην τηλεόραση. Του οφείλω πολλά και όλη αυτή την αναγνωρισιμότητα που εισέπραξα.
Θα ήσουν θετικός να παίξεις σε κάποιο άλλο σίριαλ μαζί με τον Χάρη Ρώμα;
Εννοείται! Ο Χάρης είναι πια οικογένεια για μένα.
Έχει τύχει να βρίσκεσαι σε κάποια τοξική συνεργασία;
Ναι, αλλά προσπαθώ να το διαχειριστώ με ψυχραιμία και να απέχω από την τοξικότητα που μπορεί να υπάρχει γύρω μου.
Πιστεύεις ότι μετά το #metoo ο χώρος της τέχνης έγινε καλύτερος;
Νομίζω πάντα θα υπάρχουν αυτές οι συμπεριφορές, απλά κάποιος θα προσέχει λίγο περισσότερο πριν προβεί σε κάποια κακοποιητική πράξη.
Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στη ζωή σου, γιατί δεν ξέρουμε πολλά για την προσωπική σου ζωή;
Είμαι μόνος 800 χρόνια, οπότε λογικό είναι να μην ξέρετε κάτι για την προσωπική μου ζωή (γέλια). Χαίρομαι πιο πολύ με τα ζώα μου, με τη φύση, με το να κάνω πεζοπορία. Σίγουρα ο έρωτας είναι απαραίτητος, αλλά δεν μου έχει συμβεί ακόμη.
Τι σου λέει ο κόσμος όταν σε συναντάει στον δρόμο;
Συνήθως μου λένε «μεγάλωσες Διονυσάκη» ή «κρατιέσαι καλά» (γέλια). Είναι ωραίο, όμως, αυτό γιατί δεν θέλω να είμαι ίδιος. Ούτε τα μαλλιά μου βάφω· όχι ότι είναι κακό, απλά εγώ δεν θέλω.
Υπήρξε κάποιο περιστατικό με τον κόσμο που να σε έφερε ποτέ σε αμηχανία;
Έχω ζήσει πολλά στο «Καφέ της Χαράς», γιατί τότε δεν υπήρχαν τα social media και θυμάμαι τα πιτσιρίκια να κάνουν ουρές έξω από το σπίτι μου. Μας έχουν λιντσάρει, όπως συνέβαινε με τον Σάκη Ρουβά. Ενώ τώρα δεν είναι έτσι τα πράγματα, γιατί ο κόσμος σε βλέπει στα social media.
Καβάλησες ποτέ το καλάμι;
Όχι, ποτέ! Αντίθετα, με την αναγνωρισιμότητα κλείστηκα περισσότερο στον εαυτό μου.
Έχεις κάποια συνεργασία ως απωθημένο;
Το όνειρό μου είναι να υπάρχω σε ωραίες δουλειές, σε δουλειές που με αντιπροσωπεύουν και με εξελίσσουν ως ηθοποιό και ως άνθρωπο. Πάνω από όλα, αυτό που έχει σημασία είναι να είσαι καλός άνθρωπος.
