Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη δεν χρειάζεται συστάσεις. Ανήκει στην κατηγορία των ηθοποιών που δεν επιδιώκουν τα φώτα, τα φώτα την ακολουθούν. Χαμηλών τόνων, βαθιά καλλιεργημένη, επιλεκτική στους ρόλους και αληθινή στις σχέσεις της με τους ανθρώπους και την τέχνη. Στο press event που διοργάνωσε ο Alpha για τη σειρά «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» όπου πρωταγωνιστεί η Πέγκυ Τρικαλιώτη άνοιξε την καρδιά της στο egomagazine.gr και το Λοιπόν και μίλησε για την πορεία, τη μητρότητα και τα επόμενα σχέδια της. Ακολουθεί ένα απόσπασμα της συνέντευξης.
Πώς καταφέρνετε πάντα να πρωταγωνιστείτε σε τόσο επιτυχημένα σίριαλ;
Τα βρίσκω και με βρίσκουν (γέλια). Είναι όπως οι σχέσεις, θέλει δυο να το αποφασίσουν αυτό. Εντάξει μάλλον με προσεγγίζουν για καλές και απαιτητικές δουλειές και εγώ προσπαθώ να λέω «ναι» στα πράγματα που νιώθω ότι έχω κάτι να δώσω.
Είστε αυστηρή με τον εαυτό σας;
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να με δω ακόμη. Μου γκρινιάζω και δεν θέλω να το κάνω. Είμαι αμήχανη όταν παρακολουθώ τον εαυτό μου. Πάντα υπάρχουν λάθη, ρωγμές και πράγματα που δεν μπορείς να τα κάνεις. Προσπαθώ να τα συμπληρώσω όμως. Να τώρα σε αυτή τη σειρά βλέπω πέντε υπέροχα κορίτσια που είναι διαφορετικές προσωπικότητες και θαυμάζω την κάθε μια ξεχωριστά για το πως παίζουν. Πάντα θα υπάρχει χώρος για να προσπαθείς πιο πολύ.
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά “Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι”
Τα νέα κορίτσια που παίζουν στη σειρά σας ζητούν συμβουλές;
Όχι. Στη συγκεκριμένη δουλειά ήμασταν έξι γυναίκες, εγώ πιο μεγάλη σε ηλικία, οι υπόλοιπες νεότερες, αλλά ισότιμα εντελώς και χωρίς συμβουλές αφεθήκαμε ελεύθερες πάνω στο σενάριο ακολουθώντας τις οδηγίες των σκηνοθετών. Παίξαμε όλες μας επί ίσοις όροις μπάλα…
Είστε πολύ δεμένη ομάδα, ωστόσο έχετε υπάρξει σε δουλειές που δεν υπήρχε αυτή η χημεία μεταξύ των συνεργατών;
Φυσικά και υπήρξαν. Δουλεύω 34 χρόνια κατά βάση στο θέατρο. Φυσικά όμως και υπήρξαν στιγμές που ήμουν ανάμεσα σε ανθρώπους, ή βρεθήκαμε άνθρωποι μεταξύ μας που δεν ταιριάξαμε. Εκεί κάνεις υπομονή και λες ότι ευτυχώς είναι μια δουλειά που θα κρατήσει μάξιμουμ έξι μήνες. Δεν παντρεύομαι τον άλλον ή την άλλη. Κάνω υπομονή, εντάξει γκρινιάζω και λίγο και μετά τελειώνουμε.
