Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Ο Γιάννης Στάνκογλου δεν είναι μόνο ηθοποιός που μας καθηλώνει στη σκηνή και τη μικρή οθόνη, αλλά και ένας άνθρωπος που αγαπά τη ζωή με απλότητα. Από στιγμές χαλάρωσης στο σπίτι μέχρι ταξίδια και μικρές καθημερινές απολαύσεις, ο Γιάννης Στάνκογλου καταφέρνει να κρατάει ισορροπία ανάμεσα στην ένταση της δουλειάς του και την προσωπική του ζωή, με χιούμορ και αυθεντικότητα που τον κάνουν ξεχωριστό. Στο press event για το μιούζικαλ «Annie» όπου πρωταγωνιστεί στο θέατρο Παλλάς, ο Γιάννης Στάνκογλου μίλησε στο «Λοιπόν» και το egomagazine.gr για τον ρόλο που παίζει η τέχνη στη ζωή του, τα παιδιά του και τα μελλοντικά του σχέδια. Ακολουθεί ένα απόσπασμα της συνέντευξης!
Ο Γιάννης Στάνκογλου πρωταγωνιστεί στο μιούζικαλ Annie που ανεβαίνει στο Θέατρο Παλλάς
Πείτε μας δυο λόγια για το μιούζικαλ Annie που πρωταγωνιστείτε.
Είναι ένα musical το οποίο ανεβαίνει κατά καιρούς, σε όλο τον κόσμο, σε όλο τον πλανήτη. Είναι ένα απ’ τα είναι το αγαπημένα μου musical εμένα προσωπικά. Και απ’ την ταινία που είχα δει, είχα συγκινηθεί πάρα πολύ. Από κει και πέρα ήθελα να κάνω κάτι πιο χαρούμενο, πιο αισιόδοξο. Πέρυσι έκανα «Frankenstein», τα καλοκαίρια κάνουμε συνήθως άλλα πράγματα και έτσι ήθελα όπως λειτουργώ όλα αυτά τα χρόνια να λειτουργήσω και τώρα: Να κάνω δηλαδή κάτι το οποίο θα μου ηρεμούσε λίγο την ψυχούλα μου, το έχω ανάγκη. Εκτός των άλλων, και τα παιδιά μου, η κόρη μου και ο γιος μου, με ρωτούσαν «πότε θα κάνεις κάτι έτσι πιο χαρούμενο;». Οπότε ήρθε η στιγμή -και εδώ στο Παλλάς που πάντα είναι εγγύηση- να το κάνουμε. Και είναι μεγάλη χαρά που κάνω αυτό με αυτούς τους συνεργάτες.
Ο Γιάννης Στάνκογλου μαζί με τα παιδιά του
Αν σας έλεγε κάποιο από τα παιδιά σας ότι θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο της υποκριτικής, ποια θα ήταν η αντίδρασή σας;
Με μεγάλη χαρά, αρκεί να έβλεπα ότι ήταν ανάγκη τους και όχι ότι το κάνουν επειδή το κάνει και ο πατέρας τους. Η κόρη μου ήδη ασχολείται με τη μουσική. Έχει παίξει στο θέατρο, έχει κάνει και δύο μεγάλους ρόλους. Έχει παίξει για παιδιά τη Μήδεια, έχει παίξει την Ιοκάστη, όπου τη σκηνοθέτησε η μαμά της σε έναν θίασο με μικρά παιδιά, ασχολείται με τη μουσική, γράφει δικά της τραγούδια: στίχους, μουσική. Ο γιος μου τώρα παίζει στην ταινία της μαμάς του, που έχει ξεκινήσει γυρίσματα. Δεν είναι σώνει και καλά, απλώς υπάρχει αυτή η δυνατότητα αυτή τη στιγμή. Όπως έχω πει, είναι τρομερή παιδεία είτε το θέατρο, είτε η μουσική είτε ο κινηματογράφος. Τα παιδιά μαθαίνουν στο σχολείο ιστορία και δεν θα τους χρησιμεύσει πουθενά. Όχι η ιστορία, η ιστορία με τον τρόπο που διδάσκεται, ενώ το να πάρουν μέρος σε μια παράσταση και να γίνουν σύνολο με άλλα παιδιά και να επικοινωνήσουν με αυτόν τον τρόπο είναι τρομερή παιδεία.
Ποια είναι η συμβουλή που δίνετε εσείς στα παιδιά σας αλλά και στα νέα παιδιά που είναι δίπλα σας στις δουλειές;
Να κάνουν με πάθος αυτό που θέλουν, να μην το βάζουν κάτω και να βοηθάνε τους αδύναμους, να μην κοιτάζουν μόνο τον εαυτό τους.
Η τέχνη λειτούργησε ποτέ σαν διέξοδος από τα σκοτάδια, από μία δύσκολη στιγμή;
Πολύ, πάρα πολύ. Δεν πήγα στην τέχνη για να ψυχαναλυθώ, δεν έγινα ηθοποιός για να ψυχαναλυθώ, αλλά παρόλα αυτά, ασχολούμενος με πολύ βαθιά έργα, ήρθα και εγώ αντιμέτωπος με πράγματα δικά μου τα οποία μάλλον με επηρεάσανε και είτε κάποια τα έλυσα, είτε για κάποια χρειάστηκα να ζητήσω βοήθεια για να τα λύσω. Οπότε, όλο αυτό είναι μια πορεία μέσα στη ζωή.
Βοήθεια από ειδικό εννοείτε….
Έχω κάνει ψυχοθεραπεία χρόνια. Ναι, ναι.
