Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Ο Τάκης Παπαματθαίου δεν είναι από τους ανθρώπους που αγαπούν τις μεγάλες δηλώσεις. Προτιμά να αφήνει τη δουλειά του να μιλά για εκείνον στη σκηνή, στην οθόνη, αλλά και στις μικρές, καθημερινές στιγμές που αποκαλύπτουν τον πραγματικό του χαρακτήρα. Με αφορμή τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην παράσταση «Τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ» στο θέατρο Πειραιώς 131, ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε στο egomagazine.gr για την πορεία του, τη ζωή του εκτός προβολέων, και όσα τον εμπνέουν σήμερα. Απολαύστε τον!
Πού σας απολαμβάνουμε θεατρικά αυτή τη περίοδο;
Είμαι στο Πειραιώς 131 στην παράσταση «Τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ» σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Γιούλης Ηλιοπούλου… Η παράσταση ντύνεται με παραμυθένια κοστούμια εποχής, εντυπωσιακά σκηνικά, 3D animation, video art, ειδικά εφέ και μαγικές μουσικές, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο θέαμα υψηλής αισθητικής. Μέσα από το έργο αυτό ο Κάρολος Ντίκενς δείχνει έναν σκληρό εργοδότη, ένα αδίστακτο αφεντικό το οποίο ταλαιπωρεί τους υπαλλήλους του.
Έχετε βιώσει τέτοιους εργοδότες;
Αν ήμουν σε κάποια υπηρεσία, ιδιωτική επιχείρηση θα το βίωνα. Έχω δουλέψει και σε τράπεζα στο παρελθόν προτού ακολουθήσω το θέατρο. Βέβαια ξέρω πολύ καλά τι γίνεται στις δουλειές, παρότι δεν έχω βιώσει κάτι τέτοιο προσωπικά. Και αυτό γιατί στον χώρο μας έχω κάνει εγώ τις επιλογές. Να σου πω πάντως ότι όλα αυτά τα χρόνια μόνο τέσσερα καλοκαίρια δεν έχω δουλέψει.
Μαζί με τον γιο του Ιάσονα Παπαματθαίου
Δεν αισθανθήκατε ποτέ την ανάγκη να κάνετε ένα διάλειμμα;
Όχι. Αν δεν αγαπάς τη δουλειά αυτή, δεν αντέχεται. Δεν μιλάω για τη δουλειά του ηθοποιού γενικά, αλλά του ηθοποιού του θεάτρου. Προσωπικά έχω δουλέψει με πνευμονία, με πυρετό, με κολικούς. Είναι πολύ σκληρή δουλειά. Πέρα όμως από εξαντλητική, είναι και μια εκτόνωση και λύτρωση, τολμώ να πω. Ακόμη και όταν πονούν, οι ηθοποιοί έχουν ανάγκη να παίξουν για να ξεχαστούν. Όταν μια φορά έπαθα θλάση και μου είπε ο φυσικοθεραπευτής ότι το πόδι θέλει ένα μήνα ακινησία, είπα δεν γίνεται γιατί είχα περιοδεία. Σε πληροφορώ ότι έπαιζα και δεν καταλάβαινα τον πόνο. Είναι σαν να μπαίνει μέσα σου ο Θεός Διόνυσος, ο Θεός της έκστασης. Αυτή είναι η μαγεία και η γοητεία του θεάτρου. Ο ηθοποιός είναι ένας ιερέας του Διόνυσου και πρέπει να το πιστεύει και να το βιώνει πολύ για να επικοινωνήσει αυτό με το κοινό-ποίμνιο.
Φαντάζομαι δεν μετανιώσατε ποτέ για την απόφαση σας να γίνετε ηθοποιός;
Ποτέ δεν μετάνιωσα. Από την εφηβεία μου άρεσαν πολλά πράγματα και αθλήματα και το σκάκι, όπου ήμουν ταλέντο. Έγινα και πρωταθλητής Ελλάδος. Όμως ήμουν πάντα καλλιτεχνική φύση. Όταν έγινα ηθοποιός, αγάπησα πραγματικά το θέατρο.
Ο Τάκης Παπαματθαίου πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ» στο θέατρο Πειραιώς 131
Όταν ο γιος σας Ιάσονας Παπαματθαίου μεγαλώνοντας σας είπε ότι θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα σας δεν φέρατε αντίρρηση;
Του είπα ότι ξέρω ότι είναι δύσκολο και ότι πρέπει να σου αρέσει πολύ και να έχεις ταλέντο. Για να παίξει βέβαια ένας ηθοποιός στο σανίδι δεν αρκεί μόνο το ταλέντο αλλά πρέπει να είναι και χαρισματικός. Να μπορεί να επικοινωνήσει με τον κόσμο.
Τι συμβουλές δίνετε στον γιο σας;
Του είπα αφού σου αρέσει κάν’ το. Γενικά δεν μου αρέσει να δίνω συμβουλές. Προτιμώ αντί για συμβουλές να λέω τις εμπειρίες μου και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Σας προβλημάτισε το γεγονός ότι λόγω εσάς θα έπρεπε ο γιος σας να αποδείξει διπλά ότι το αξίζει;
Όχι δεν το σκέφτηκα ποτέ.
Είστε από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς σας, απολαμβάνετε αυτή την αγάπη του κόσμου ή κάποιες φορές σας φέρνει όλο αυτό σε αμηχανία;
Δεν με φέρνει σε αμηχανία. Είμαι εκατομμυριούχος από την αγάπη του κόσμου. Είναι πολύ συγκινητικό αυτό. Νιώθω και την εκτίμηση και την αγάπη του κοινού.
Εκατομμυριούχος από αγάπη είστε, από χρήματα; Μιας που ζήσατε τις χρυσές εποχές.
Με το χρήμα δεν τα πάω καλά. Δεν με ενδιέφερε ποτέ. Ο σκοπός και ο στόχος μου δεν ήταν να βγάλω λεφτά. Με ενδιαφέρει σε έναν βαθμό για να μην νιώθω ανασφάλεια. Από παιδί ούτε τα υλικά αγαθά με απασχολούσαν.
Τηλεοπτικά γιατί δεν σας βλέπουμε;
Καταρχάς θεωρώ ότι πρώτα οφείλεται σε μένα αυτό. Δεν με ενδιέφερε τόσο η τηλεόραση, παρότι σου δίνει αναγνωρισιμότητα, φέρνει κόσμο στο θέατρο. Γενικά στο σανίδι ο ηθοποιός είναι αυτοκράτορας, στην τηλεόραση είναι χίλιοι άλλοι δυο εξωγενείς παράγοντες από αυτή καθαυτή την τέχνη της υποκριτικής. Αυτό είναι ίσως και δυσάρεστο.
Βλέπατε δουλειές τηλεοπτικές που θα φανταζόσασταν τον εαυτό σας εκεί;
Καταρχάς δεν βλέπω τηλεόραση. Με κουράζει πάρα πολύ, δεν μου αρέσει. Θεωρώ ότι πια τα social media έχουν περισσότερο ενδιαφέρον με την έννοια ότι μπορώ να εκφραστώ, να προωθήσω μια δουλειά μόνος μου ή να δημιουργήσω κάτι. Δεν έχω ανάγκη κάποιον άλλον να με πατρονάρει πάνω σε αυτό.
Σας ενοχλεί να βλέπετε ανθρώπους στο θέατρο λόγω followers;
Από το 1981 έχει καταργηθεί η άδεια ασκήσεως του ηθοποιού. Δεν γίνεται στη σημερινή εποχή που για να πατάς ένα πληκτρολόγιο που λέει ο λόγος, πρέπει να έχεις δίπλωμα να μη συμβαίνει αυτό και στη δουλειά μας. Το να είσαι ηθοποιός και να μην έχεις σπουδάσει την υποκριτική τέχνη, αλλά και τη λογοτεχνία είναι αδιανόητο και γελοίο. Υποβιβάζει πάρα πολύ το επάγγελμα του ηθοποιού, το ξεφτιλίζει τελείως. Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής ένωσης λένε ότι έγκειται στην ευχέρεια του κάθε κράτους μέλους αν θέλει να έχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Κάποιοι λένε ότι δεν χρειάζεται η άδεια, αλλά είναι λάθος. Το επιχείρημα που λέγανε για τους παλιούς ότι δεν τελείωσαν σχολή, είναι λάθος. Εκείνες τις εποχές οι ηθοποιοί ήταν η ζωή τους στα καμαρίνια. Έπαιζαν κάθε μέρα παράσταση, αλλάζαν έργο κάθε 15-20 μέρες. Εκεί ερωτευόντουσαν, κάναν έρωτα, αυτό ήταν το σχολείο τους.
Αυτή η φράση ότι το θέατρο είναι ένα μεγάλο κρεβάτι, πώς σας φαίνεται;
Είναι μπούρδες. Σε όλα τα επαγγέλματα τυχαίνει να γίνουν αυτά.
Το metoo ήταν για καλό του θεάτρου;
Σίγουρα.
Είχατε δηλώσει πως θα ξανασυνεργαζόσασταν με τον Πέτρο Φιλιππίδη…
Είχα πει αν αθωωθεί. Δεν μετάνιωσα για αυτό που είπα. Αυτό δεν είναι το σωστό αν το δικαστήριο τον βγάλει αθώο. Έχω βγάλει το ρητό ουδέν ασαφέστερο του αυτονόητου. Είναι τρελό.
Όλα αυτά που ακούστηκαν ήταν σοκ για εσάς;
Ο Σαίξπηρ έχει γράψει τον Ριχάρδο τον Γ όπου διαπραγματεύεται το θέμα της εξουσίας. Πρέπει να έχεις φοβερές ικανότητες λοιπόν όταν έχεις μια θέση εξουσίας για να μην αλλοιωθείς.
Πώς έχετε καταφέρει να κρατάτε μακριά από τα media την προσωπική σας ζωή;
Από παιδί ήμουν κλειστός, πιο εσωστρεφής. Δεν ήμουν της φασαρίας. Δεν είναι ότι κρύβω κάτι, αλλά δεν με ενδιέφερε να το προβάλλω. Θεωρώ ότι στάθηκα τυχερός γιατί ξεκινώντας αυτή τη δουλειά γνώρισα τον Κουν που με σκηνοθέτησε. Με ενδιέφερε πάντα το θέατρο και τίποτα άλλο. Δεν με απασχολούσε το να γίνω εξώφυλλο. Δεν το κυνήγησα ποτέ. Είμαι ατάλαντος στις δημόσιες σχέσεις (γέλια). Μπορεί βέβαια αυτό κάποιος φορές να σε κάνει και αντικοινωνικό και αυτό δεν είναι καλό.
Ο έρωτας ήταν πηγή δύναμης;
Ναι, βέβαια.
Τα όνειρα σας πραγματοποιήθηκαν ή έχετε απωθημένα;
Δεν έκανα ποτέ μεγαλεπίβολα σχέδια. Ήθελα να αισθάνομαι καλά και στο περιβάλλον και στους ανθρώπους που έχω γύρω μου. Να πω σε αυτό το σημείο ότι συζητάω για του χρόνου για μια παράσταση με την Κάτια Δανδουλάκη.
