Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Τους συναντήσαμε στην εντυπωσιακή πρεμιέρα τους στο Botox Athens στο Περιστέρι και μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο και θετική ενέργεια. Ο Γιώργος Δασκουλίδης και ο Σπύρος Σπυράκος, πιο ανανεωμένοι και δυνατοί από ποτέ, μίλησαν αποκλειστικά στο egomagazine.gr και στο περιοδικό «Λοιπόν» που κυκλοφορεί. Με ανεβασμένη διάθεση και ειλικρίνεια, αποκάλυψαν σχέδια, συναισθήματα και όσα ετοιμάζουν για τη φετινή τους μουσική συνεργασία που υπόσχεται να ξεσηκώσει τη νυχτερινή Αθήνα.
Γιώργος Δασκουλίδης
Είστε όμως πάρα πολλά χρόνια στον χώρο. Υπήρξαν εποχές που περάσατε λίγο πιο δύσκολα ή που δεν χτυπούσε το τηλέφωνο για δουλειά, ή πάντα ήταν στρωμένα τα πράγματα;
Στη δουλειά μας, σε κανέναν, σε όποιο επίπεδο και να βρίσκεται, δεν μπορεί να είναι πάντα στρωμένα τα πράγματα. Υπάρχουν πάνω στιγμές και κάτω στιγμές. Ιδιαίτερα αυτά τα δεκαπέντε χρόνια που υπάρχει η κρίση, ο κλάδος μας δοκιμάζεται πολύ περισσότερο από άλλους. Πάντα θα υπάρχουν πέντε ή έξι άνθρωποι στους οποίους τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα, και όλοι οι υπόλοιποι θα ταλαιπωρηθούν και θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες. Εγώ προσωπικά πέρασα από αυτές τις δυσκολίες και πλέον καταλαβαίνω ότι ό,τι και να κάνεις, όση δουλειά κι αν έχεις, η εποχή είναι δύσκολη.
Σ’ αυτά τα χρόνια υπήρξαν στιγμές που σκεφτήκατε ότι θα σταματήσετε ή ότι θα τα παρατήσετε για κάποιο διάστημα;
Ναι, είχα πάρει μια απόφαση πριν πολλά χρόνια. Είχαν περάσει δέκα χρόνια και είχα πει ότι φεύγω. Πήγα στην Αφρική γιατί μου δόθηκε μια επιχειρηματική ευκαιρία εκεί, και σκέφτηκα ότι ίσως η δουλειά μας δεν αξίζει τον κόπο, γιατί ταλαιπωρείσαι χωρίς λόγο. Όμως, τα πράγματα εκεί δεν βγήκαν όπως περίμενα. Υπήρχαν νέες δυσκολίες και έτσι αποφάσισα να επιστρέψω. Οπότε ξαναξεκίνησα να κάνω αυτό που ξέρω να κάνω τόσα χρόνια. Όταν έχεις μάθει μια δουλειά τόσο καλά, δεν είναι εύκολο να τη σταματήσεις.
Τα χρήματα που επενδύσατε εκεί καταφέρατε με κάποιο τρόπο να τα πάρετε πίσω;
Ποτέ.
Χάθηκαν όλα; Ήταν μεγάλο το ποσό;
Κοίταξε, αν το βάλεις συνδυαστικά, το ότι άφησα τη δουλειά μου εδώ, έχασα τα λεφτά που θα έκανα, τα υπάρχοντά μου που άφησα εκεί, όλα μαζί, ήταν αρκετά. Ναι, ήταν μεγάλη ζημιά για μένα, αλλά εντάξει, καλά να είμαστε και να προχωρήσουμε.
Σπύρος Σπυράκος
Στην πίστα υπάρχει μια τρομερή ενέργεια. Ποιο είναι το μυστικό σας; Πώς γίνεται και μεταμορφώνεστε έτσι πάνω στη σκηνή;
Όχι, δεν μεταμορφώνομαι. Έτσι είμαι ο εαυτός μου και στη ζωή μου. Πριν από πολλά χρόνια αποφάσισα να κάνω αυτό που πραγματικά γουστάρω. Δεν θα τραγουδήσω κάτι που δεν μου αρέσει, δεν θα κάνω κάτι που να επηρεάζει την ταυτότητά μου. Κάνω ό,τι αγαπώ, και τελικά αυτή η ενέργεια φαίνεται ότι την εισπράττει και ο κόσμος.
Υπήρξε κάποιο απρόοπτο πάνω στη σκηνή που σας έχει μείνει στη μνήμη;
Ναι, έχουν συμβεί πολλά. Στη δουλειά μας παίζει ρόλο και το αλκοόλ, που επηρεάζει κάποιους θετικά ή αρνητικά. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά όντως κάποτε μου πέταξαν ένα πιρούνι μαζί με λουλούδια. Το αντικείμενο πέρασε μόλις ένα εκατοστό από το μάτι μου, όταν είδα την πληγή μετά στον καθρέφτη του καμαρινιού κατάλαβα πόσο κοντά είχε περάσει. Παραλίγο να είχα χάσει το μάτι μου.
Είναι αλήθεια ότι σας πρότειναν να πείτε πρώτος το «Σ’ έχω κάνει Θεό»;
Βεβαίως, αυτό το τραγούδι και κάποια άλλα είχαν γραφτεί για μένα από τους συνθέτες και τον στιχουργό. Ωστόσο, εγώ δεν το πήρα γιατί το θεώρησα γυναικείο τραγούδι. Δεν ξέρεις ποτέ το σωστό τάιμινγκ για ένα τραγούδι, οπότε μπορεί να μην είχε γίνει τόσο μεγάλη επιτυχία αν το είχα πει πρώτος. Τελικά, η Κατερίνα Στανίση το είπε και έκανε μεγάλη επιτυχία, ενώ αργότερα και ο Μαζωνάκης το επανέφερε.
Στενοχωρηθήκατε που δεν πείτε πρώτος το «Σ’ έχω κάνει Θεό»; Μετανιώσατε;
Όχι, δεν στενοχωρήθηκα καθόλου. Θέλω πάντα να προχωράω αργά και σταθερά.
