Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Με αφορμή την επιτυχημένη περιοδεία της παράστασης «Σπασμένα Τακούνια» σε όλη την Ελλάδα, η Ζώγια Σεβαστιανού αποδεικνύει για ακόμη μία φορά γιατί θεωρείται μία από τις πιο ουσιαστικές και αληθινές παρουσίες του ελληνικού θεάτρου. Με βαθιά εκφραστικότητα, αυθεντικότητα και σπάνια σκηνική δύναμη, καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και στο συναίσθημα, χαρίζοντας στο κοινό ερμηνείες που μένουν αξέχαστες. Η Ζώγια δεν υπηρετεί απλώς ρόλους, τους ζει, τους φωτίζει και τους μετατρέπει σε καθρέφτη της σύγχρονης γυναίκας. Στα «Σπασμένα Τακούνια» ξεδιπλώνει ξανά το πολυδιάστατο ταλέντο της, συγκινώντας, εμπνέοντας και αποσπώντας δικαίως το πιο θερμό χειροκρότημα. Είναι μια ηθοποιός που συνεχίζει να γράφει τη δική της ξεχωριστή ιστορία πάνω στη σκηνή.
Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε περισσότερο στην παράσταση «Σπασμένα Τακούνια»;
Αυτό που με κέρδισε αμέσως ήταν η αλήθεια της ιστορίας και ο τρόπος που συνδυάζει το χιούμορ με το συναίσθημα. Οι χαρακτήρες είναι τόσο ανθρώπινοι, τόσο αληθινοί, που σου δίνουν την αίσθηση ότι παρακολουθείς καταστάσεις που θα μπορούσαν να συμβούν σε εσένα ή σε φίλες σου. Επιπλέον, η σκηνοθεσία του Βασίλη Θωμόπουλου και η δυνατή ομάδα πάνω στη σκηνή δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που σε παρασύρει από την πρώτη στιγμή.
Πώς είναι η συνεργασία σας με τις υπόλοιπες ηθοποιούς και τον Άγγελο Ανδριόπουλο;
Η συνεργασία μας είναι υπέροχη! Κάθε μια από εμάς φέρνει κάτι μοναδικό στον ρόλο της, και αυτό δημιουργεί μια δυνατή χημεία πάνω στη σκηνή. Ο Άγγελος έρχεται σε κομβικό σημείο και δίνει μια ξεχωριστή νότα στην παράσταση. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει εμπιστοσύνη και χημεία ανάμεσα στους ηθοποιούς σε μια κωμωδία σαν αυτή, γιατί το χιούμορ χρειάζεται timing, και οι συναισθηματικές στιγμές απαιτούν αλήθεια. Νιώθω πολύ τυχερή που είμαι μέρος αυτής της ομάδας.
Ρι πιστεύετε ότι κάνει τα «Σπασμένα Τακούνια» ξεχωριστά για το κοινό;
Τα «Σπασμένα Τακούνια» δεν είναι απλώς μια κωμωδία· είναι ένας καθρέφτης της σύγχρονης γυναίκας. Μέσα από γέλιο, αυτοσαρκασμό και αλήθεια, η παράσταση δείχνει πώς μπορούμε να πάρουμε τη ζωή μας πίσω και να βάλουμε όρια εκεί που χρειάζεται. Οι ανατροπές, η ένταση και η μουσική κρατούν το κοινό συνεχώς σε εγρήγορση, ενώ παράλληλα προσφέρουν στιγμές συγκίνησης και ταυτοποίησης. Είναι ένα έργο που σε κάνει να γελάς αλλά και να σκέφτεσαι για τις σχέσεις, τη δύναμη και την ανεξαρτησία μας. Κάνουμε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα μέχρι την Κυριακή των Βαΐων.
Πώς αντιδρούν οι γυναίκες της περιφέρειας μετά το τέλος της παράστασης; Τι μηνύματα σας μεταφέρουν;
Η αντίδρασή τους είναι πραγματικά θερμή και εντυπωσιακή. Παρόλο που το έργο είναι κωμωδία, με χιούμορ και στιγμές αυτοσαρκασμού, υπάρχουν και σοβαρές στιγμές που αγγίζουν τις θεατρικές καρδιές τους. Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι το πόσο ταυτίζονται με τους χαρακτήρες. Υπάρχει μια σκηνή στην παράσταση όπου ρωτάμε ποιες γυναίκες έχουν βρει τον άντρα των ονείρων τους και σηκώνουν τα χέρια τους· κάθε φορά, από καμία έως μία γυναίκα μόλις. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό και δείχνει πόσο οι θεατές αναγνωρίζουν τον εαυτό τους μέσα στην ιστορία, γελώντας αλλά και σκεπτόμενες ταυτόχρονα.
Από όλους τους τηλεοπτικούς ρόλους που έχετε υποδυθεί, υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε ή που εκτόξευσε την αναγνωρισιμότητά σας;
Ναι, την αναγνωρισιμότητα μου εκτόξευσε το «Έλλας το μεγαλείο σου». Ήταν το πρώτο πρωταγωνιστικό που έκανα και εκεί είδα τη μεγάλη διαφορά ως προς την αναγνώριση του κοινού. Ήταν πολύ ωραίο να σου λένε μπράβο και να βλέπεις ότι η δουλειά σου αγγίζει τους ανθρώπους, αλλά δεν είναι κάτι που θέλω ή χρειάζεται να υπάρχει όλες τις ώρες. Είναι υπέροχο συναίσθημα, όμως πρέπει να το ζήσεις με μέτρο και να συνηθίσεις την προσοχή που φέρνει.
Υπήρξε κάποιο περιστατικό που σας έφερε σε δύσκολη θέση;
Ναι, υπήρξε ένα περιστατικό στην κηδεία της θείας μου. Ήρθε μια κυρία εκείνη τη δύσκολη στιγμή μου και άρχισε να μου δίνει συγχαρητήρια για τη δουλειά μου. Εκείνη την δύσκολη ώρα και να μου πει τις εντυπώσεις της, κάτι που ήταν εντελώς άκαιρο και έξω από το κλίμα της στιγμής. Ένα άλλο περιστατικό που θυμάμαι, ήμουν πολύ κουρασμένη και δεν μπορούσα να μιλήσω, οπότε για χιουμοριστικό λόγο είπα ότι δεν είμαι εγώ αλλά η αδελφή μου! Ήταν ένας τρόπος να αποφύγω την κατάσταση με σεβασμό και λίγη ελαφρότητα.
Πολλοί σας θυμούνται και από τα «Εγκλήματα». Πώς νιώθετε γι’ αυτό;
Ναι, όντως! Παρόλο που έχω κάνει κυρίως guest σε σειρές και όχι πολλές μόνιμες συμμετοχές, τα «Εγκλήματα» είχαν έναν πιο σημαντικό ρόλο για μένα. Είναι εντυπωσιακό ότι ακόμη και τώρα, άνθρωποι μου θυμίζουν διάλογους που είχα πει τότε και που εγώ ίσως δεν θα θυμόμουν καν. Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις ότι η δουλειά σου αφήνει ένα αποτύπωμα στο κοινό. Όπως και στο «Παρά πέντε» που είχα κάνει guest για μια μικρή σκηνή και έρχονται και μου λένε ακόμη τα λόγια αυτά. Είναι συγκινητικό.
Σας έχει εκπλήξει η επίδραση που είχαν οι ατάκες σας στους νεότερους;
Ναι, με έχει παραξενέψει πολύ! Έμαθα ότι μαθητές γυμνασίου και λυκείου χρησιμοποιούσαν φράσεις και ατάκες μου, τις επαναλάμβαναν και τις έλεγαν αυθόρμητα μεταξύ τους. Δεν το ήξερα τότε και ήταν πραγματικά συγκλονιστικό να συνειδητοποιώ πόσο είχε επηρεάσει αυτά τα παιδιά η ερμηνεία μου. Αυτό δείχνει πόσο έντονο αποτύπωμα μπορεί να αφήσει ένας ρόλος, ακόμα κι αν είναι μικρός ή φιλοξενούμενος.
Συνδυάζεται η δουλειά σας με την προσωπική ζωή; Υπάρχει χρόνος;
Κοίτα, είναι δύσκολο γιατί η δουλειά του ηθοποιού δεν έχει σταθερό ωράριο ή ροή. Υπάρχουν περίοδοι που δουλεύεις πολύ, πρωί σε σίριαλ, μετά θέατρο, διαφημίσεις και μετά χρειάζεσαι λίγο χρόνο για σένα. Προσωπικά, επειδή έχω παιδί, τα καλοκαίρια δούλευα λιγότερο, για να είμαι μαζί του και να κάνουμε διακοπές, ενώ ο χειμώνας ήταν πιο φορτωμένος με δουλειά. Είναι μια δουλειά που απαιτεί να προσαρμόζεσαι συνεχώς και κάθε έξι μήνες ψάχνεις νέες ευκαιρίες, οπότε χρειάζεται υπομονή και προγραμματισμό για να συνδυαστεί με την προσωπική ζωή.
Έχετε δηλώσει ότι είστε κατά του γάμου; Σας ενοχλεί όλη αυτή η ιδέα και η διαδικασία γύρω από αυτό;
Ναι, το έχω πει πολλές φορές και θα το ξαναπώ: δεν ήθελα ποτέ γάμο. Δεν είναι κάτι που μου ταιριάζει σαν χαρακτήρας και δεν μου πήγαινε ποτέ αυτή η ιδέα. Είναι προσωπική μου θέση και έτσι νιώθω, χωρίς να σημαίνει ότι κρίνω τους άλλους.
Είναι αλήθεια ότι γεννήσατε στο σπίτι. Πώς προέκυψε αυτή η επιλογή;
Ήταν δική μου προσωπική επιλογή. Όταν έμαθα ότι υπήρχε η δυνατότητα, ήθελα να αποφύγω το ξένο περιβάλλον ενός νοσοκομείου, όπου δε θα γνώριζα κανέναν και θα ήταν άλλοι άνθρωποι γύρω μου. Ήθελα μια φυσική, ήρεμη διαδικασία, πιο προσωπική και οικεία.
Υπήρχε ανησυχία για τυχόν επιπλοκές;
Φυσικά υπήρχαν προφυλάξεις. Η μαία και η βοηθός της ήταν παρούσες, καθώς και ο μπαμπάς του παιδιού, η νονά και ένας φίλος μου γιατρός. Υπήρχε τρόπος να παρέμβουμε αν προέκυπτε κάτι, οπότε ένιωθα ασφαλής. Η διαδικασία ήταν πλήρως φυσική, αλλά περιβαλλόταν με ιατρικό τρόπο για οποιοδήποτε απρόοπτο.
Πώς ήταν η εμπειρία της γέννας και η φροντίδα του μωρού μετά;
Ήταν από τις ωραιότερες και πιο δυνατές εμπειρίες της ζωής μου. Το μωρό γεννήθηκε ήρεμο, δεν έκλαψε, και η διαδικασία ήταν πολύ φυσική και ήσυχη. Ο θηλασμός και οι πρώτες μέρες κύλησαν πολύ ομαλά, χωρίς μεγάλη ταλαιπωρία, και αυτό μου έδωσε μια υπέροχη αίσθηση σύνδεσης και ηρεμίας με το παιδί μου.
Θα προτείνατε στις γυναίκες να γεννήσουν στο σπίτι όπως εσείς;
Όχι ακριβώς. Θεωρώ ότι κάθε γυναίκα πρέπει να γεννήσει εκεί που αισθάνεται πιο ασφαλής. Αν κάποια νιώθει ασφαλής στο μαιευτήριο, εκεί πρέπει να γεννήσει. Εγώ αισθανόμουν πιο άνετα στο σπίτι μου, γέννησα χωρίς καμία επιπλοκή και ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Αν έκανα δεύτερο παιδί, σίγουρα θα επέλεγα ξανά το σπίτι.
Σας πέρασε από το μυαλό να κάνετε κι άλλο παιδί;
Κοίτα, αν υπήρχε σύντροφος, ναι. Μόνη μου, όχι. Ήταν ήδη πολύ δύσκολο με το ένα παιδί και δεν θα ήθελα να το κάνω μόνη μου ξανά.
Πώς ήταν για εσάς να μεγαλώνετε το παιδί μόνη σας, ειδικά χωρίς σταθερή δουλειά;
Ήταν πολύ δύσκολο. Δεν είναι εύκολο να είσαι μονογονέας, να έχεις ανασφάλειες, να αλλάζεις δουλειές και να περνάς δύσκολες περιόδους, όπως συνέβη και με την κρίση. Έκανα πολλές δουλειές για να τα καταφέρω, αλλά τα κατάφερα με επιμονή.
Χρειάστηκε να δουλέψετε και εκτός θεάτρου ή τηλεόρασης για να τα καταφέρετε;
Εννοείται! Δούλεψα σε ένα εποχικό κατάστημα στη Σέριφο από το 2016 μέχρι το 2023 και σε διάφορες άλλες δουλειές, όπως σε εταιρεία πωλήσεων. Έκανα πολλά πράγματα για να επιβιώσουμε. Δεν ήταν εύκολο, καθόλου ρόδινα, αλλά τα κατάφερα με πολύ προσπάθεια.
Ο γιος σας ασχολείται με κάτι σχετικό με την τέχνη ή επέλεξε άλλο δρόμο;
Τώρα είναι είκοσι οκτώ και είναι tattoo artist, ενώ ταυτόχρονα σπουδάζει graphic designer στη Βακαλό. Δεν επέλεξε τον δρόμο της υποκριτικής, ίσως γιατί είδε μαζί μου τις δυσκολίες του επαγγέλματος, αλλά συνεχίζει να ασχολείται με κάτι καλλιτεχνικό που έχει και μεγαλύτερη ζήτηση.
Στο παρελθόν ήταν συνηθισμένα τα φαινόμενα παρενόχλησης στον χώρο;
Δυστυχώς, ναι. Τότε ήταν πάρα πολύ συνηθισμένο να συμβαίνουν τέτοια πράγματα, σχεδόν θεωρούνταν φυσιολογικά. Όχι ακραία περιστατικά τύπου βιασμού, αλλά χυδαιότητες, υπονοούμενα, συμπεριφορές του τύπου «πάμε να φάμε» και μετά να αλλάζουν οι όροι της δουλειάς. Ήξερες απλώς με ποιους ανθρώπους δεν θα ξανασυνεργαστείς. Και, μεταξύ μας, θεωρώ ότι ακόμα υπάρχουν τέτοιες συμπεριφορές, απλώς σήμερα έχουν κάπως περιοριστεί.
Τι θα λέγατε σήμερα στα νέα κορίτσια που βιώνουν κάτι αντίστοιχο;
Τώρα είναι πολύ πιο εύκολο να μιλήσουν και αυτό είναι σημαντικό. Τα επικίνδυνα πράγματα είναι αυτά που μένουν στο σκοτάδι. Όταν κάτι βγαίνει στο φως, πάντα υπάρχει ελπίδα να αλλάξει. Το σκοτάδι είναι που συντηρεί αυτές τις συμπεριφορές, γι’ αυτό πρέπει να μιλάμε και να μην φοβόμαστε.
θα σας δούμε σύντομα κάπου αλλού επαγγελματικά ή τηλεοπτικά;
Έχω ήδη κάνει κάποια γυρίσματα για ένα guest στη σειρά «Οι Σούπερ Ήρωες» και πρόκειται να υπάρξει και ένα ακόμα guest, αλλά προς το παρόν δεν είναι ανακοινώσιμο.
